Thursday, January 22, 2015
Lekker verontwaardigd zitten wezen in eigen land
Wie ben jij, wie is zij om te weten wat goed is en wat slecht. Niemand weet dat.
Staart u zich niet blind op 1 kant van een mens. Na 1 uiterste zoeken ze soms een ander op. Van gesloten kunnen wij open worden, van haatdragend mild, van grof delicaat, van gewelddadig irenisch.
Mensen die je hinderen, die vervelend, moeilijk en onbegrijpelijk doen, die moet je uit de weg gaan. Doe alsof ze niet bestaan, anders kom je ze overal tegen.
Wednesday, January 14, 2015
Gedraag je en wees als een koningin en je wordt misschien als een koningin behandeld. Gedraag je en wees als een slet en je wordt als een slet behandeld.
10 voor umbrella van Rihanna, de clip, de muziek, zij (19 jaar !)
https://m.youtube.com/watch?v=CvBfHwUxHIk
9 voor extraordinary van clean bandit
https://m.youtube.com/watch?v=40nFOYGVJtY
7,5 voor inside van sting
9 voor are you ready to fly van rozalla, nee een 10, dit is mijn kinderachtige verliefdheid liedje
https://m.youtube.com/watch?v=ZIqugitfTH0
9 voor born to love you van rozalla, nee een 10, dit is mijn kinderachtige verliefdheid liedje, dat lekkere bas loopje, dat pompende ritme, dat dansende swing gevoel
https://m.youtube.com/watch?v=RVzmQkqmqP0
Mooie 7 voor dubxanne bring on the night
https://m.youtube.com/watch?v=Roe79txZAVQ
Dit is mijn uitspraak en daarmee zult u het moeten doen.
De functioneringsgesprekken: ik hoor er alleen maar mensen over klagen.
Dat de baas altijd wel iets vindt om over te zeuren. Dat hoe hard ze ook gewerkt hebben, ze altijd wel iets uit hun poten hebben laten flikkeren en dat het dáár dan de hele tijd over gaat. En dat als ze op het eind moeten zeggen wat hun ambities zijn, ze niet durven te zeggen: ‘jouw baan, asshole’.Ik snap dat nooit.
Ik vind functioneringsgesprekken altijd heerlijk. De leukste gesprekken op kantoor. Even een uurtje me-time – wanneer krijg je zoveel aandacht van je baas? Even de benen op tafel en beoordelen maar.
Er is ook altijd wel iets dat wel of niet functioneert in de kantoorjungle: de kroketten, de collega’s, de koffie, de airco, de glasbewassing, het slot op de wc-deur.
Ik gebruik mijn functioneringsgesprek ook altijd om even flink mijn hart te luchten over de politiek, de kwaliteit van de huidige popmuziek en de stand van het land in het algemeen. Het leukste vind ik de functioneringsgesprekken waarin mijn baas het heeft over zíjn baas. Heel goed! Wie zegt dat het over het functioneren van de ondergeschikte moet gaan?
Toch merk ik dat nog heel veel mensen hun functioneringsgesprek niet snappen. Ze zien het als een moment waarop hun baas even over hen heen mag plassen, een moment dat ze zo stoïcijns mogelijk moeten ondergaan omdat hij anders denkt dat hij een punt heeft. En dus zitten ze met een pokerface lijdzaam af te wachten, geven ze geen kritiek: even doorbijten.
Wat ik ook vaak hoor, is dat je niet zou mogen huilen tijdens je functioneringsgesprek, je niet mag schreeuwen en er niet mag zeuren om opslag. Wat een onzin. Ik vind dat je eens per jaar je moment moet hebben om onredelijk te zijn tegen je baas.
Maar nog beter is het om het helemaal om te draaien. Wacht dus niet tot je baas over jou begint, maar begin over hém! Prijs hem helemaal het graf in. Hoe goed hij kan luisteren, hoe fabelhaft hij inspireert, dat je eigenlijk altijd denkt: hoe zou hij dit aanpakken? Het voordeel is dat je baas na afloop helemaal mellow en giechelig het formulier invult, maar ook dat er amper tijd is om het over jouw functioneren te hebben.
Zorg er verder voor dat je wat te doen hebt tijdens je functioneringsgesprek. Neem dus een breiwerkje mee, een likdoornrasp, wat vakliteratuur. Dat je niet stilzit, zeg maar. Ik neem zelf ook altijd wat werk mee. Dat vind ik ook gewoon heel goed staan. Dat je het zo druk hebt, dat je je werk hebt meegenomen naar je functioneringsgesprek. En je baas kan meteen zien hoe je het doet – win win.
Een écht goede baas zegt na afloop van het gesprek: maak jij het verslag even? Hij vertrouwt je. Dat verslag is bovendien toch maar voor het archief.
Want de échte functioneringsgesprekken, die heb je natuurlijk niet één keer per jaar, maar elke dag. Elk gesprek in de kantoorjungle is een functioneringsgesprek, lieve mensen. Je theorieën over Wie de Mol is, wat je weet over koffie en over de Koude Oorlog. Of ze je mogen, of je gelijk krijgt als je het niet hebt.
De échte functioneringsgesprekken heb je niet met je baas, maar met je collega’s.
Japke D bouma
Dat was het ? Dat is het.
Whenever you're in conflict with someone, there is one factor that can make the difference between damaging your relationship and deepening it. That factor is attitude." -- William James
Conflict is a normal and natural aspect of relationships. As human beings, we are primed to respond to stress with a "fight" or "flee" response. Often, neither of these choices is appropriate. Therefore, we need to find a way to address conflict that is direct and assertive, while also respectful and diplomatic. Some people fear conflict and go to great lengths to avoid it, which can backfire and lead to emotional, relational and medical problems. If handled effectively, conflict can be an opportunity for learning, growth and positive change.
In my practice, I advise clients to use the following strategies:
1. Pause and get grounded.
If your feathers are ruffled, it's best to take a moment to regroup before having a knee-jerk reaction you might regret later. Breathe deeply (in through your nose, down to your stomach and out through your mouth) to calm yourself. Check in with your body and recognize if there are any physical discomforts that are exacerbating your emotional agitation (i.e., hunger, fatigue, etc.).
If possible and appropriate, address those needs -- otherwise, raise a mental red flag so you are conscious that your emotions may be inflamed by these conditions. Stretching is a good way to quickly release tension and achieve physical comfort and neutral posture.
2. Zoom out to gain perspective. Imagine you are viewing the conflict from a neutral place at a greater distance. Imagine emotionally unplugging or detaching from the situation to increase awareness. Are you really upset about the issue at hand or are you displacing your anger? For example, are you flipping off the driver behind you when you are actually mad at your boss about the meeting you just left?
Make sure you address the appropriate person. Identify the real issue and don't argue about the minutia if there is a deeper core issue that needs to be addressed. For example, don't argue about the toilet seat being left up if you are actually mad that you are feeling lonely or unsupported. Choose your battles: let the little stuff go and care about yourself enough to address the important matters.
3. Become mindful of your nonverbal communication.
Because much of communication is nonverbal, be aware of your facial expressions, hand gestures, and body language to ensure you are sending the message that you want to be received.
4. Avoid behaviors that add fuel to the fire.
Physical or verbal abuse is never acceptable. Dr. John Gottman, a leading researcher and expert on relationships, identified four additional behaviors that should be avoided during conflict: criticism (attacking the person's character); contempt (insults and nonverbal hostility, like eye rolling); stonewalling (shutting down); and defensiveness (seeing self as victim.)
5. Reflect empathy.
The ability to show you understand how the other person feels is perhaps the single most powerful communication skill. It allows the person to feel heard and diffuses conflict. You do not have to agree with their perspective, but you can show you understand their feelings (i.e., "I can understand that you felt upset by that.").
6. Take responsibility for yourself.
Save everybody time by owning up to your own poor behaviors. This is not a sign of weakness, rather it demonstrates awareness and integrity and will likely expedite successful resolution. Make sincere and timely amends and apologies.
7. Use assertive communication.
Avoid being passive (weak in setting boundaries); aggressive (hostile or entitled); or passive-aggressive (acting out through indirect behaviors like slamming a door or not responding to an email). Stay in the present and don't dredge up old issues from the past. Ask for what you need, say no to what you can't do, and be open to negotiation and compromise. Articulate a complaint about a specific behavior and express your feelings in a way that is clear, direct and appropriate.
Whenever possible, communicate directly in-person or over the phone versus email or text battles where misunderstandings breed quickly. Use "I" statements rather than "you" statements to reduce defensiveness. For example, "I am upset that I did not get the promotion," rather than "You are a jackass."
8. Be open and flexible.
Listen and really hear the other person. Ask questions to gather information that will be clarifying. Consider other perspectives or solutions. Look for the compromise or "win-win."
9. Focus on what you can control and let go of the rest.
Author Wayne Dyer wisely said, "How people treat you is their karma; how you react is yours." You can control your own behaviors and responses but you cannot control others or the outcome. You can advocate for yourself in the context of a relationship and if resolution cannot be achieved, you can empower yourself to change the boundaries of that relationship or perhaps even end it altogether.
10. Forgive. Nelson Mandela said, "Resentment is like drinking poison and then hoping it will kill your enemies." Recognize that people come into our lives for a reason and even negative experiences are opportunities for growth. Be grateful for the learning experience, work towards acceptance, forgive and let go of the past. Consciously choose how you want to move forward.
1) Don't react. While this is not easy to do because we are biologically primed to fight or flee, sometimes not reacting is incredibly effective. It takes two to play tug-of-war, and if you refuse to engage, there is no game to be played. An intentional pause serves as a mirror for the antagonizer, as their aggressive words reverberate in the silence and seem to hang in the air, hopefully inspiring reflection and awareness. If you refuse to sink to the same level, you can be the bigger person and anchor the conflict in a more civil place before it spirals downward. This requires strength, patience, groundedness and detachment from ego (for it is the ego that gets hooked during conflict and feels compelled to fight until proven the victor). Pause, count to 10, breathe deeply and see what happens from there.
2) Respond from a place of sadness, rather than anger. When we are angry, it is to protect our feelings of sadness. When we speak from our anger, we can scare people, make them defensive, and can negatively impact our relationships. When we speak from our hurt, we are sharing from a deeper and more vulnerable place of truth, and are not as threatening to others. If we teach others how to care for our wounds, rather than biting them back, we can expedite the healing process.
3) Do not triangulate. Triangulation is when you don't speak directly to the person with whom you are having a conflict and involve somebody else. For example, speaking to your mother-in-law about your agitation at your wife. Or, throwing your BFF under the bus when you are mad at your boyfriend by saying she thinks he is a selfish ass as well. While it is very tempting to vent to others or to use them as allies, none of this is useful. Triangulation is counterproductive as it causes additional relational strain with others and takes the focus away from the primary issue at hand. Furthermore, it simply isn't cool.
4) Understand conflict is neither bad, wrong nor a sign of failure. We are human: We all regress and act like babies sometime. Cut yourself some slack, don't be afraid of your mistakes, make amends and forgive yourself and others. Chalk it up to growth and learning and forge ahead.
5) Before speaking, ask yourself, "Is it kind? Is it necessary? Is it true?" Take some advice from Shirdi Sai Baba and ask yourself these three questions before tossing verbal (or written) grenades. If the answer to even one of these questions is no, bite your lip and choose words that meet all of these criteria. The conflict will diffuse and your relationship will deepen.
6) Be specific about what you need. Sometimes we want people to magically know what we need in order to feel better. This is normal, yet irrational. Speed things along by being direct and specific for what you need (i.e. "I need for you to say you are sorry for calling me that name" or "I need for you to give me the rest of the weekend alone to reflect" or "I need for you to hold me and stop trying to make it better with words.").
7) Be willing to let go and "reboot." My colleague Ross Rosenberg recommends a mental rebooting when at the point of stalemate in conflict resolution. This involves letting go of any mental energy that is keeping you fixated on the conflict. In a moment of quiet reflection, imagine you are dropping your sword and hitting the "refresh" button on your psychological browser, and revisit your relationship with renewed perspective and energy.
8) Be grateful for the wisdom the conflict brought you. Conflict can be emotionally exhausting and it is easy to be annoyed that it even took place. Look at the good part by reflecting on any lessons that could be learned about yourself, the other party, the relationship, or life in general. Give thanks for this wisdom so that the universe knows you have sufficiently learned this lesson and it isn't presented for you again!
9) Enjoy the intimacy in making up and reconnecting. Conflict is like fire: While it can be destructive if left untended, it can promote warmth and heat if managed effectively. Resolving conflict promotes intimacy (the term, "make-up sex" didn't come from nowhere...) Also, there is great reassurance knowing that loved ones can "stand a little shaky ground" and has "got the guts to stick around" (thank you, Bonnie Raitt).
10) Understand nobody is perfect and learning effective conflict resolution is a life-long process. Working on conflict resolution is an indication of maturity, integrity and character. We are all works in progress. Commit to these conflict resolution strategies in order to improve your relationships and become your best self.
Conflict is a normal and natural aspect of relationships. As human beings, we are primed to respond to stress with a "fight" or "flee" response. Often, neither of these choices is appropriate. Therefore, we need to find a way to address conflict that is direct and assertive, while also respectful and diplomatic. Some people fear conflict and go to great lengths to avoid it, which can backfire and lead to emotional, relational and medical problems. If handled effectively, conflict can be an opportunity for learning, growth and positive change.
In my practice, I advise clients to use the following strategies:
1. Pause and get grounded.
If your feathers are ruffled, it's best to take a moment to regroup before having a knee-jerk reaction you might regret later. Breathe deeply (in through your nose, down to your stomach and out through your mouth) to calm yourself. Check in with your body and recognize if there are any physical discomforts that are exacerbating your emotional agitation (i.e., hunger, fatigue, etc.).
If possible and appropriate, address those needs -- otherwise, raise a mental red flag so you are conscious that your emotions may be inflamed by these conditions. Stretching is a good way to quickly release tension and achieve physical comfort and neutral posture.
2. Zoom out to gain perspective. Imagine you are viewing the conflict from a neutral place at a greater distance. Imagine emotionally unplugging or detaching from the situation to increase awareness. Are you really upset about the issue at hand or are you displacing your anger? For example, are you flipping off the driver behind you when you are actually mad at your boss about the meeting you just left?
Make sure you address the appropriate person. Identify the real issue and don't argue about the minutia if there is a deeper core issue that needs to be addressed. For example, don't argue about the toilet seat being left up if you are actually mad that you are feeling lonely or unsupported. Choose your battles: let the little stuff go and care about yourself enough to address the important matters.
3. Become mindful of your nonverbal communication.
Because much of communication is nonverbal, be aware of your facial expressions, hand gestures, and body language to ensure you are sending the message that you want to be received.
4. Avoid behaviors that add fuel to the fire.
Physical or verbal abuse is never acceptable. Dr. John Gottman, a leading researcher and expert on relationships, identified four additional behaviors that should be avoided during conflict: criticism (attacking the person's character); contempt (insults and nonverbal hostility, like eye rolling); stonewalling (shutting down); and defensiveness (seeing self as victim.)
5. Reflect empathy.
The ability to show you understand how the other person feels is perhaps the single most powerful communication skill. It allows the person to feel heard and diffuses conflict. You do not have to agree with their perspective, but you can show you understand their feelings (i.e., "I can understand that you felt upset by that.").
6. Take responsibility for yourself.
Save everybody time by owning up to your own poor behaviors. This is not a sign of weakness, rather it demonstrates awareness and integrity and will likely expedite successful resolution. Make sincere and timely amends and apologies.
7. Use assertive communication.
Avoid being passive (weak in setting boundaries); aggressive (hostile or entitled); or passive-aggressive (acting out through indirect behaviors like slamming a door or not responding to an email). Stay in the present and don't dredge up old issues from the past. Ask for what you need, say no to what you can't do, and be open to negotiation and compromise. Articulate a complaint about a specific behavior and express your feelings in a way that is clear, direct and appropriate.
Whenever possible, communicate directly in-person or over the phone versus email or text battles where misunderstandings breed quickly. Use "I" statements rather than "you" statements to reduce defensiveness. For example, "I am upset that I did not get the promotion," rather than "You are a jackass."
8. Be open and flexible.
Listen and really hear the other person. Ask questions to gather information that will be clarifying. Consider other perspectives or solutions. Look for the compromise or "win-win."
9. Focus on what you can control and let go of the rest.
Author Wayne Dyer wisely said, "How people treat you is their karma; how you react is yours." You can control your own behaviors and responses but you cannot control others or the outcome. You can advocate for yourself in the context of a relationship and if resolution cannot be achieved, you can empower yourself to change the boundaries of that relationship or perhaps even end it altogether.
10. Forgive. Nelson Mandela said, "Resentment is like drinking poison and then hoping it will kill your enemies." Recognize that people come into our lives for a reason and even negative experiences are opportunities for growth. Be grateful for the learning experience, work towards acceptance, forgive and let go of the past. Consciously choose how you want to move forward.
10 More tips:
2) Respond from a place of sadness, rather than anger. When we are angry, it is to protect our feelings of sadness. When we speak from our anger, we can scare people, make them defensive, and can negatively impact our relationships. When we speak from our hurt, we are sharing from a deeper and more vulnerable place of truth, and are not as threatening to others. If we teach others how to care for our wounds, rather than biting them back, we can expedite the healing process.
3) Do not triangulate. Triangulation is when you don't speak directly to the person with whom you are having a conflict and involve somebody else. For example, speaking to your mother-in-law about your agitation at your wife. Or, throwing your BFF under the bus when you are mad at your boyfriend by saying she thinks he is a selfish ass as well. While it is very tempting to vent to others or to use them as allies, none of this is useful. Triangulation is counterproductive as it causes additional relational strain with others and takes the focus away from the primary issue at hand. Furthermore, it simply isn't cool.
4) Understand conflict is neither bad, wrong nor a sign of failure. We are human: We all regress and act like babies sometime. Cut yourself some slack, don't be afraid of your mistakes, make amends and forgive yourself and others. Chalk it up to growth and learning and forge ahead.
5) Before speaking, ask yourself, "Is it kind? Is it necessary? Is it true?" Take some advice from Shirdi Sai Baba and ask yourself these three questions before tossing verbal (or written) grenades. If the answer to even one of these questions is no, bite your lip and choose words that meet all of these criteria. The conflict will diffuse and your relationship will deepen.
6) Be specific about what you need. Sometimes we want people to magically know what we need in order to feel better. This is normal, yet irrational. Speed things along by being direct and specific for what you need (i.e. "I need for you to say you are sorry for calling me that name" or "I need for you to give me the rest of the weekend alone to reflect" or "I need for you to hold me and stop trying to make it better with words.").
7) Be willing to let go and "reboot." My colleague Ross Rosenberg recommends a mental rebooting when at the point of stalemate in conflict resolution. This involves letting go of any mental energy that is keeping you fixated on the conflict. In a moment of quiet reflection, imagine you are dropping your sword and hitting the "refresh" button on your psychological browser, and revisit your relationship with renewed perspective and energy.
8) Be grateful for the wisdom the conflict brought you. Conflict can be emotionally exhausting and it is easy to be annoyed that it even took place. Look at the good part by reflecting on any lessons that could be learned about yourself, the other party, the relationship, or life in general. Give thanks for this wisdom so that the universe knows you have sufficiently learned this lesson and it isn't presented for you again!
9) Enjoy the intimacy in making up and reconnecting. Conflict is like fire: While it can be destructive if left untended, it can promote warmth and heat if managed effectively. Resolving conflict promotes intimacy (the term, "make-up sex" didn't come from nowhere...) Also, there is great reassurance knowing that loved ones can "stand a little shaky ground" and has "got the guts to stick around" (thank you, Bonnie Raitt).
10) Understand nobody is perfect and learning effective conflict resolution is a life-long process. Working on conflict resolution is an indication of maturity, integrity and character. We are all works in progress. Commit to these conflict resolution strategies in order to improve your relationships and become your best self.
Monday, December 29, 2014
Fijne croquetten
Volgens mij schoot ik als 12 jarige in de lach toen ik dat eens las, veertig jaar geleden in de katjangs of een ander jongensboek: hoe kunnen die kroketten met vleesafval nou "fijne croquetten" genoemd worden. En ook die Franse schrijfwijze; toch smaakten ze daarna beter. Raar en leuk, de taal.
...wat maak je me nou ?....
...the good thing about the past is that it is over...laughter is so not cool in mijn steenkolenengels...
...ik ben veel gelukkiger als ik niets vind, er geen mening over heb, bedoel ik...mijn haar zit veel beter als het gewassen is...volgend jaar elke twee dagen wassen...grijs worden gaat wel snel nu...
...stelletje ass holes...fuck the police !...de meest vooringenomen domme eikels...geef een aap met een iq van 80 een dienstwapen en pepperspray...leve de vvd met meer blauw op straat...geen fookin politieblauw...sterf de vvd met hun kortzichtige domme lege kapitalistische prietpraat...
...zo is het maar net...hoewel ik niet van veralgemeniseren en groepsdenken hou...
...I was born to love you baby...
...you never love the same way twice...
Lees nu:
“Would you rather be a prisoner of your past or a pioneer of your future” en “you can’t change how people treat you or what they say about you. All you can do is change how you react”, van iemand die overleed op zijn 54ste. Weinig zin om dan nog toekomstplannen te maken. Maar het is wel waar, ipv te jammeren hoe een relatie was is het beter te denken aan een nieuwe relatie (elke liefde is weer een nieuwe liefde) of dat het solo zo goed is of denken aan hoe je korter gaat werken, als je dat graag wil, dat maakt het leven leuker.
“Het gesprek kwam op taalkundige hilariteiten. Een vriend, die uit hoofde van zijn beroep veel jaarverslagen leest, had de topper. Op de eerste bladzijde deelde de raad van bestuur mee dat de onderneming aan het begin van het jaar aan de rand van de afgrond stond. Twee alinea’s later: Gelukkig hebben we een stap voorwaarts kunnen maken !”
http://m.youtube.com/watch?v=5XtQ1S1PVeU
“Het gesprek kwam op taalkundige hilariteiten. Een vriend, die uit hoofde van zijn beroep veel jaarverslagen leest, had de topper. Op de eerste bladzijde deelde de raad van bestuur mee dat de onderneming aan het begin van het jaar aan de rand van de afgrond stond. Twee alinea’s later: Gelukkig hebben we een stap voorwaarts kunnen maken !”
http://m.youtube.com/watch?v=5XtQ1S1PVeU
...wat maak je me nou ?....
...the good thing about the past is that it is over...laughter is so not cool in mijn steenkolenengels...
...ik vind dat ik iets moet vinden...anders kun je net zo goed niet bestaan, quoi ?...
...ik ben veel gelukkiger als ik niets vind, er geen mening over heb, bedoel ik...mijn haar zit veel beter als het gewassen is...volgend jaar elke twee dagen wassen...grijs worden gaat wel snel nu...
...stelletje ass holes...fuck the police !...de meest vooringenomen domme eikels...geef een aap met een iq van 80 een dienstwapen en pepperspray...leve de vvd met meer blauw op straat...geen fookin politieblauw...sterf de vvd met hun kortzichtige domme lege kapitalistische prietpraat...
...zo is het maar net...hoewel ik niet van veralgemeniseren en groepsdenken hou...
...I was born to love you baby...
...you never love the same way twice...
...de strijd met de tijd verliezen we allen...geen strijd voor mij...een tiran met haast...you never die the same way twice...
.
Sunday, December 28, 2014
Hodie mihi, cras tibi _ contrabas
Alsof woorden, letters, stukjes schrijven ooit iets verandert aan de werkelijkheid. Dat nog geloven, dan leef je in een waanwereld. En dat zelfgenoegzame, gaat dit ook niet over jezelf, wat je zegt ben je zelf. Wie denkt bas heijne wel niet dat hij is, wie denkt de paus wel niet dat zij is, met dat (ver)oordelen.
En dan was er nog de spirituele Alzheimer – ik neem aan dat de Paus het niet bedoelde als belediging van Alzheimerpatiënten, maar als een diep tragische toestand: je belijdt nog altijd met de mond je geloof, maar je weet allang niet meer waarom.
Op de toespraak, las ik, volgde slechts een bescheiden applaus. Het hoeft niet te betekenen dat men zich niet aangesproken voelde – het staat wat raar om te juichen voor iemand die je net je tekortkomingen onder je neus heeft gewreven. Maar wellicht speelt Franciscus met vuur. De laatste paus die in het Vaticaan de dingen bij de naam wilde noemen, Johannes Paulus I, werd na amper een maand in functie dood in zijn bed aangetroffen. Onderzoek wees uit de man waarschijnlijk niet vermoord was, maar wel het doelwit vormde van een ongegeneerde haatcampagne.
Een historische toespraak, vond ik, niet omdat het verdorven Vaticaan door de eigen geestelijk leider op z’n nummer werd gezet, maar omdat het om een echt morele oproep ging – niet de zoveelste humanistisch-christelijke riedel over de ander diep in de ogen kijken, de pijn van de wereld willen verzachten en verder natuurlijk vrede, liefde en de verbroedering der mensheid, maar een even pijnlijk als herkenbare schets van de verre van ideale werkelijkheid. Herkenbaar, want er zijn niet veel bedrijven, politieke partijen, organisaties en instituties waar het anders toegaat. Wat voor de curie geldt, gaat ook op voor de gemiddelde kantoortuin. Slangenkuil, zonnekoning, eilandjescultuur, haantjesgedrag, een klimaat van wantrouwen – ieder rapport over een verziekte organisatie komt op hetzelfde neer.
Volgens de Amerikaans-Duitse filosofe Susan Neiman in Waarom zou je volwassen worden? beweegt iedere vorm van idealisme zich altijd tussen de wereld zoals zij is en de wereld zoals zij zou moeten zijn. Het goed voorhebben met de mensheid is geen excuus om jezelf goed te voelen, alsof je een soort wandelende kersttoespraak bent in een wereld vol ellende. Integendeel, het betekent voortdurend laveren tussen twee afgronden. De idealist moet met teleurstelling leren omgaan, iedere verbetering zal mondjesmaat zijn en gepaard gaan met desillusies. Dat is veel moeilijker dan het lijkt – geen grotere nihilist dan de teleurgestelde idealist. Idealisme zonder werkelijkheidszin is óf zelfgenoegzaam óf ronduit gevaarlijk.
Aan de andere kant wordt werkelijkheidszin zonder idealisme snel cynisme – je schouders ophalen over de wereld, dat is waar Neiman zich het meest druk over maakt en wat voor mijzelf een gevaarlijke verleiding is. Dat de mens altijd de mens zal blijven – zie de vijftien dodelijke punten van de paus – betekent niet dat hij niet kan leren zich een beetje te gedragen.
Volgens Neiman, zelf Joods, is de paus een held. Vind ik ook, maar geen gezapig christelijke, gerieflijk humanistische held voor de feestdagen. „Een curie die niet kritisch naar zichzelf kijkt en niet wil verbeteren, is ziek”, aldus Franciscus. Woorden zijn pas echt mooi als ze ook pijn doen.
De direct verantwoordelijke unitmanager van de onvoldoende beoordeling vertrekt bij de NZa. Dat gebeurde eerder met zijn leidinggevende, de directeur van de afdeling. In juni stapte de raad van bestuur op na publicaties over zijn reis- en declaratiegedrag.
“Het was een rotjaar”, zegt Ruys in een uitgebreid interview (€) met NRC Handelsblad. Toen hij een half jaar geleden begon, was de NZa een aangeslagen organisatie. “We zaten in een tredmolen van emoties. Het gezag van en het vertrouwen in de NZa was weg door alle gebeurtenissen.”
Sinds zijn aantreden is Ruys bezig met het veranderen van de organisatie. Afgelopen half jaar voerde Ruys gesprekken met het personeel. “Aan mijn tafel zijn heel wat tranen geplengd. Er was verdriet om een collega in combinatie met boosheid. Boos op elkaar, boos op de bazen, boos op de minister, boos op de krant.”
Een onderzoekscommissie concludeerde in augustus dat Gotlieb werd verwaarloosd, genegeerd en uitgesloten. Voor het personeelsbeleid had de commissie geen goed woord voor over. Ook bemoeide het ministerie van VWS zich te veel met de NZa.
Spirituele Alzheimer
Verzoening, tederheid, vrijheid, verantwoordelijkheid, gemeenschapszin, begrip voor de ander – ik zeg ja! Mooie woorden horen bij de Kerst, net als het fossiele Home Alone, de sleetse André Rieu en de overdaad aan interviews waarin wordt teruggekeken op groot verdriet („Ik liep de helft van de week te janken”). Gerieflijk omdat het zo voorspelbaar is, een koesterende oproep aan je betere ik, dat diep in jezelf begraven ligt, maar in de laatste dagen van het jaar plotseling ruim baan krijgt. Driehonderd dagen per jaar gaat het over jezelf, de laatste dagen van het jaar zijn voor de Ander.
Juist daarom was de jaarlijkse „kerstgroet” van de paus aan de Romeinse curie een vlammende verrassing: een verzengende aanklacht tegen de al te wereldse, al te menselijke aanvechtingen van de kardinalen die in het Vaticaan de dienst uitmaken. Zonder pardon somde Franciscus de zonden van zijn gehoor op, in vijftien schrijnende punten – men voelde zich onsterfelijk, immuun of onvervangbaar, men werkte excessief hard, raakte geestelijk „versteend”, plande te veel, werkte slecht samen, zag de ander vooral als rivaal, er werd teveel gekletst en geroddeld, men keek te slaafs op naar meerderen, te weinig om naar anderen, men liep rond met een begrafenisgezicht, bewoog zich het liefst in een klein, besloten kringetje, wilde van alles steeds maar meer, en er heerste een grote hang naar winst en exhibitionisme.En dan was er nog de spirituele Alzheimer – ik neem aan dat de Paus het niet bedoelde als belediging van Alzheimerpatiënten, maar als een diep tragische toestand: je belijdt nog altijd met de mond je geloof, maar je weet allang niet meer waarom.
Op de toespraak, las ik, volgde slechts een bescheiden applaus. Het hoeft niet te betekenen dat men zich niet aangesproken voelde – het staat wat raar om te juichen voor iemand die je net je tekortkomingen onder je neus heeft gewreven. Maar wellicht speelt Franciscus met vuur. De laatste paus die in het Vaticaan de dingen bij de naam wilde noemen, Johannes Paulus I, werd na amper een maand in functie dood in zijn bed aangetroffen. Onderzoek wees uit de man waarschijnlijk niet vermoord was, maar wel het doelwit vormde van een ongegeneerde haatcampagne.
Een historische toespraak, vond ik, niet omdat het verdorven Vaticaan door de eigen geestelijk leider op z’n nummer werd gezet, maar omdat het om een echt morele oproep ging – niet de zoveelste humanistisch-christelijke riedel over de ander diep in de ogen kijken, de pijn van de wereld willen verzachten en verder natuurlijk vrede, liefde en de verbroedering der mensheid, maar een even pijnlijk als herkenbare schets van de verre van ideale werkelijkheid. Herkenbaar, want er zijn niet veel bedrijven, politieke partijen, organisaties en instituties waar het anders toegaat. Wat voor de curie geldt, gaat ook op voor de gemiddelde kantoortuin. Slangenkuil, zonnekoning, eilandjescultuur, haantjesgedrag, een klimaat van wantrouwen – ieder rapport over een verziekte organisatie komt op hetzelfde neer.
Volgens de Amerikaans-Duitse filosofe Susan Neiman in Waarom zou je volwassen worden? beweegt iedere vorm van idealisme zich altijd tussen de wereld zoals zij is en de wereld zoals zij zou moeten zijn. Het goed voorhebben met de mensheid is geen excuus om jezelf goed te voelen, alsof je een soort wandelende kersttoespraak bent in een wereld vol ellende. Integendeel, het betekent voortdurend laveren tussen twee afgronden. De idealist moet met teleurstelling leren omgaan, iedere verbetering zal mondjesmaat zijn en gepaard gaan met desillusies. Dat is veel moeilijker dan het lijkt – geen grotere nihilist dan de teleurgestelde idealist. Idealisme zonder werkelijkheidszin is óf zelfgenoegzaam óf ronduit gevaarlijk.
Aan de andere kant wordt werkelijkheidszin zonder idealisme snel cynisme – je schouders ophalen over de wereld, dat is waar Neiman zich het meest druk over maakt en wat voor mijzelf een gevaarlijke verleiding is. Dat de mens altijd de mens zal blijven – zie de vijftien dodelijke punten van de paus – betekent niet dat hij niet kan leren zich een beetje te gedragen.
Volgens Neiman, zelf Joods, is de paus een held. Vind ik ook, maar geen gezapig christelijke, gerieflijk humanistische held voor de feestdagen. „Een curie die niet kritisch naar zichzelf kijkt en niet wil verbeteren, is ziek”, aldus Franciscus. Woorden zijn pas echt mooi als ze ook pijn doen.
Arthur Gotlieb is postuum gerehabiliteerd door de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa). De negatieve werkbeoordeling die voor de beleidsmedewerker in januari mede aanleiding was een einde aan zijn leven te maken, is vernietigd.
De direct verantwoordelijke unitmanager van de onvoldoende beoordeling vertrekt bij de NZa. Dat gebeurde eerder met zijn leidinggevende, de directeur van de afdeling. In juni stapte de raad van bestuur op na publicaties over zijn reis- en declaratiegedrag.
‘Bezwaarschrift is afgehandeld’
De NZa wil weinig details kwijt over de persoonlijke zaak van Gotlieb. Wel bevestigt interim-bestuursvoorzitter Maarten Ruys dat het bezwaarschrift van Gotlieb “in overeenstemming met de familie is afgehandeld. Het bezwaarschrift en de beoordeling liggen er niet meer.”“Het was een rotjaar”, zegt Ruys in een uitgebreid interview (€) met NRC Handelsblad. Toen hij een half jaar geleden begon, was de NZa een aangeslagen organisatie. “We zaten in een tredmolen van emoties. Het gezag van en het vertrouwen in de NZa was weg door alle gebeurtenissen.”
‘Tranen geplengd’
Arthur Gotlieb pleegde in januari zelfmoord nadat hij een lijvig bezwaarschrift had geschreven. Daarin vocht hij zijn negatieve werkbeoordeling aan en legde hij minutieus vast hoe slecht hij jarenlang was behandeld. Als direct verantwoordelijken noemde hij de directeur en de unitmanager. In zijn bezwaarschrift beschreef hij uitvoerig andere misstanden, zoals een gebrek aan ICT-veiligheid en omstreden reis- en declaratiegedrag van de top.Sinds zijn aantreden is Ruys bezig met het veranderen van de organisatie. Afgelopen half jaar voerde Ruys gesprekken met het personeel. “Aan mijn tafel zijn heel wat tranen geplengd. Er was verdriet om een collega in combinatie met boosheid. Boos op elkaar, boos op de bazen, boos op de minister, boos op de krant.”
Een onderzoekscommissie concludeerde in augustus dat Gotlieb werd verwaarloosd, genegeerd en uitgesloten. Voor het personeelsbeleid had de commissie geen goed woord voor over. Ook bemoeide het ministerie van VWS zich te veel met de NZa.
Sunday, December 21, 2014
In den ouden hoer _ an overhooked production
Let it be me _ an overbooked production
Corné is socialer geworden na de scheiding van Mascha (Mascha wilde niet meer op de foto).
De behoefte aan bevestiging en waardering van Klaske werd Corneel teveel (Klaske liet weten niet gezamenlijk op de foto te willen).
Zonder het van plan te zijn zei Barbara, toen ze stond te koken, dat ze bij Corné weg wilde (en vervolgens zag hij haar nooit meer).
Een moderne relatie, het werkte toch niet voor Corné en Birgit. Zij vond hem wel erg nonchalant (en weigerde zich met hem te laten fotograferen).
Het cultuurverschil tussen Sabine en Corné was geen probleem, het leeftijdsverschil wel (Sabine had geen zin om met hem op de foto te gaan).
Corny merkte dat Marjan haar vorige relatie nog niet had afgerond (hij wilde haar niet meer zien, ze heeft hem zo gekwetst).
Corné ontdekte Maaike's g-plek "dat was een grote pre". Maar de relatie werd toch vriendschap (desondanks wilde ze niet gezamenlijk op de foto).
Toen Rosan verliefd werd op een ander was Corné vooral bezorgd (dat Rosan wél met die ander op de foto wilde).
Corny miste de liefde met Ida, de innige verbinding die hij met Diana wél had (Ida wilde hem daarom nooit meer zien.)
Corné Somsen stelde de klassieke vraag "Heb je een ander ?" En Caroline zei "ja" (ze wilde niet meer met Corné op de foto).
Corné Altijden en Annelieke zijn uit elkaar gegroeid zonder maar één keer ruzie te hebben gehad (maar op de foto met Corné wilde ze niet meer).
Elk huwelijk heeft wel een dipje, dacht Corné. Tot Suzan eerder vertrok van vakantie en hij haar niet meer zag.
Na hun studie rechten was het op tussen Margriet en Corny.
Toen Carice na 14 jaar een ander kreeg, vond Corné dat prima.
.
Corné is socialer geworden na de scheiding van Mascha (Mascha wilde niet meer op de foto).
De behoefte aan bevestiging en waardering van Klaske werd Corneel teveel (Klaske liet weten niet gezamenlijk op de foto te willen).
Zonder het van plan te zijn zei Barbara, toen ze stond te koken, dat ze bij Corné weg wilde (en vervolgens zag hij haar nooit meer).
Een moderne relatie, het werkte toch niet voor Corné en Birgit. Zij vond hem wel erg nonchalant (en weigerde zich met hem te laten fotograferen).
Het cultuurverschil tussen Sabine en Corné was geen probleem, het leeftijdsverschil wel (Sabine had geen zin om met hem op de foto te gaan).
Corny merkte dat Marjan haar vorige relatie nog niet had afgerond (hij wilde haar niet meer zien, ze heeft hem zo gekwetst).
Corné ontdekte Maaike's g-plek "dat was een grote pre". Maar de relatie werd toch vriendschap (desondanks wilde ze niet gezamenlijk op de foto).
Toen Rosan verliefd werd op een ander was Corné vooral bezorgd (dat Rosan wél met die ander op de foto wilde).
Corny miste de liefde met Ida, de innige verbinding die hij met Diana wél had (Ida wilde hem daarom nooit meer zien.)
Corné Somsen stelde de klassieke vraag "Heb je een ander ?" En Caroline zei "ja" (ze wilde niet meer met Corné op de foto).
Corné Altijden en Annelieke zijn uit elkaar gegroeid zonder maar één keer ruzie te hebben gehad (maar op de foto met Corné wilde ze niet meer).
Elk huwelijk heeft wel een dipje, dacht Corné. Tot Suzan eerder vertrok van vakantie en hij haar niet meer zag.
Na hun studie rechten was het op tussen Margriet en Corny.
Toen Carice na 14 jaar een ander kreeg, vond Corné dat prima.
.
DOOD N.V.: Alweer meer dan 15 miljard jaar geen enkele belangstelling, zeg maar gerust totale desinteresse voor het geneuzel en gezeur van die ondankbare en ontevreden klant _ an overlooked production
"Ooit had ik eens gezegd dat een schilder het licht moest vangen en een schrijver het leven. Daar ben ik een beetje van teruggekomen, een schrijver op het scherp van de snede vangt het leven en de dood, een schilder het licht en het donker."
http://www.nrc.nl/nieuws/2014/12/26/terugkijken-hilarisch-gesprek-met-john-cleese-over-liefde-creativiteit-en-faalangst/
https://m.youtube.com/watch?v=llDikI2hTtk
To see or not to see
http://www.nrc.nl/nieuws/2014/12/26/terugkijken-hilarisch-gesprek-met-john-cleese-over-liefde-creativiteit-en-faalangst/
https://m.youtube.com/watch?v=llDikI2hTtk
To see or not to see
Oud grapje: het aap-noot-mies in het Haags? Kankeraap, kankernoot, kankermies. Moest daar gisteren aan denken toen ik een interview met PvdA-senator Adri Duivesteijn las. Hij is ziek. Hij heeft kanker. Was door een arts reeds opgegeven, maar een andere dokter zette zijn tanden erin. En de Hagenees leeft nog. En hoe. Hij is strijdbaarder dan ooit. Zeker als het om de vrije dokterskeuze gaat. Een liberaal standpunt overigens.
Vrees toch dat ze hem binnen de regering even vervloekt hebben. Misschien heeft er wel eentje heel zacht gemompeld: „Kankersenator!”
„Louter losers”, stamelde een van mijn beste vrienden, die me een zuur zorgverzekeringsverhaal vertelde. Hij heeft iets aan zijn ogen en wordt daarom behandeld in de VU. Tot zijn grote tevredenheid. Met zeer veel deskundige zorg en toewijding knokken ze daar al meer dan een jaar voor het licht in zijn ogen. Ik bespaar u de details.
Laatst zei de professor dat ze binnenkort afscheid van hem moeten nemen omdat hij in dat jaar te veel van het budget van de zorgverzekeraar heeft versnoept. Mijn vriend is niet arm en bood aan om het dan maar uit eigen zak te betalen. Hij voelt zich zo veilig bij de professor. Maar daar gaat het niet om. Straks moet hij naar een ander ziekenhuis. Met zijn dossier onder zijn arm bij een totaal nieuw team opnieuw beginnen. Moet hij zijn hele verhaal opnieuw vertellen. Gaan ze alle onderzoeken weer opnieuw doen. Mijn vriend, die zelf een goed georganiseerd bedrijf heeft en weet hoe hij zaken moet doen, probeert het te begrijpen, maar hij snapt het niet. Ik ook niet. Niemand heeft hem nog helder kunnen uitleggen waarom hij niet bij zijn artsen van de VU mag blijven. Hij heeft wel zin om te protesteren, maar hij heeft op dit moment wel iets anders aan zijn hoofd, zijn ogen bijvoorbeeld. Een kwestie van pompen of verzuipen. To see or not to see.
Een huisarts liet me laatst zien dat het hem en zijn collega’s verboden is om onderling te discussiëren over hun individuele contracten met de zorgverzekeraars. Een bepaalde website is zelfs gesloten. Hij moest me dat drie keer uitleggen. Nog een keer: huisartsen mogen onderling niet spreken over hun contracten met de verzekeringsboeren. Ik luisterde naar zijn relaas en dacht even dat hij de taal van de Noord-Koreaanse Kim Jong-un
sprak. De verzekeraars hebben de macht en bepalen alles voor ons patiënten. De winst klotst bij hen niet alleen tegen de plinten, ze verzuipen er bijna in. Maar ze maken waarschijnlijk nog niet genoeg winst.
In mijn jonge jaren geloofde ik nog in bepaalde redelijkheid. D66 bijvoorbeeld. Die schermden toen met het motto Redelijk Alternatief.
Maar hun fractievoorzitter in de Eerste Kamer, de gewiekste baantjesjager Roger van Boxtel, is CEO bij de zorgverzekeraar Menzis. Wie gebruikt hier het woord belangenverstrengeling? Ik! Nou doet Roger ook nog iets bij Ajax en daar heeft hij na de monsterzege van Vitesse in de Arena ook wel het een en ander te doen.
Er is iets raars aan de hand. Ik ben te weinig deskundig, maar ik voel aan mijn water dat er iets niet klopt. Als je zoals Adri Duivesteijn, Guusje ter Horst en Marijke Linthorst gewoon je oude politieke idealen nastreeft heet je in Den Haag dissident. De rest van de regeringsfracties bestaat uit snurkende ja-knikkers. Mijn vriend noemt ze lafbekken.
Wat te doen? Ik denk gewoon lawaai maken. Dokters en patiënten samen. Ouderwets dwarsliggen. Protesteren dus. Het niet langer pikken. De verzekering is ooit in het leven geroepen om risico’s te spreiden. Het woord winst bestond niet in die kringen.
Hup de straat op met zijn allen. Men moet weer gewoon doen. De macht weer bij de mensen leggen. Bij diegenen die ziek zijn. Die goede zorg nodig hebben. En niet bij hen die aan de zorg verdienen.
Ik heb wel zin in een ouderwets potje protest. Tekeergaan tegen de hoge dames en heren. Tegen de Van Boxteltjes, de Dupuistjes en andere vazallen van het grootkapitaal. Met rode vlaggen naar het Malieveld. Wat zal Samsom daarvan vinden? Misschien doet het hem wel aan vroeger denken en gaat er iets in hem gloeien. Toch iets anders dan een wetje op sluwe, ondemocratische wijze door de Kamer jassen.
Loser Youp ! Sterkte met het zicht ! En het licht !
Overheid: steeds meer een tiran met haast
6 december 2014 - Bij de overheid werken veel aardige en fatsoenlijke mensen. Zij konden uw buren zijn. Geen wonder, in theorie is de overheid van ons allemaal. Dat blijkt in de praktijk een fictie. De overheid is steeds meer een gemankeerd bedrijf, dat zich gedraagt zich als een haastige tiran. Too big to fail.
Uitkeringsorganisatie UWV bevond zich deze week in het oog van de storm. Alles wat de huidige overheid fout kan doen gaat fout bij het UWV. En het is lang niet allemaal de schuld van dit Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen. Regering en Kamer schrijven steeds hardere regels die uitvoeringsinstanties dwingen tot harteloos gedrag.
De Nationale Ombudsman rapporteerde onlangs over de Fraudewet - een product van het VVD-CDA-PVV-kabinet Rutte I. Alles wat misging zou worden opgelost met een keiharde aanpak. Wat blijkt: het UWV deelt keiharde boetes uit aan mensen die iets onhandigs hebben gedaan, iets niet begrepen en soms zelfs bij fouten in de eigen administratie. Echte fraudeurs worden niet sneller gepakt door de spierballenwet.
Het is de zelfde wantrouwende overheid zonder zelfreflectie die hard doorpakt bij het uitrollen van sociale en medische systemen. Het goede nieuws van staatssecretaris Van Rijn deze week was dat de decentralisatie van de jeugdzorg naar de gemeentes klaar is, op tijd voor 1 januari. Suggestie: de decentralisatie van zorg, werk en inkomen deugt. Hoe kan hij het zeggen?
Het College Bescherming Persoonsgegevens meldde dezelfde dag dat Suwinet niet goed is beveiligd. Dit is het cruciale datanetwerk waarover alle informatie over uitkeringen, alimentatie, boetes, arbeidsverleden en meer persoonlijke gegevens van miljoenen burgers landelijk worden uitgewisseld. Het houdt niet goed bij wie er inloggen, het registreert reacties op misbruik niet. De parkeerdienst kan meekijken.
Alweer het UWV en, bij wijze van steekproef, de gemeente Den Bosch hebben geen idee hoe deze ruggegraat van de sociale gegevensuitwisseling beveiligd zou moeten worden. Het Ierse ministerie van sociale zaken bleek toegang te hebben tot het hele systeem van alle Nederlanders (én de Ieren die in dit land hebben gewerkt).
WOB-verzoeken in andere steden tonen aan dat men op z’n best vage noties heeft over hoe gevoelige persoonsgegevens moeten worden beschermd van burgers die voor langdurige zorg, uitkering, jeugdzorg of schuldhulpverlening afhankelijk zijn van de nieuwe sociale wijkteams. Het CBP kan in vrijwel iedere gemeente vinden wat nu in Den Bosch aan het licht kwam.
Bij gemeentes heeft men de handen vol om de immense verantwoordelijkheden die het Rijk afstoot snel om te zetten in praktische maatregelen. Het gaat om vitale diensten en grote bedragen. Privacybescherming staat op het to do-lijstje. Voor de rijksoverheid is het ondergeschikt maken van de bescherming van persoonsgegevens staand beleid.
Staatssecretaris Dekker vindt het normaal dat scholen testresultaten van leerlingen routinematig naar uitgevers van elektronische leermethoden sturen. De bewindslieden van Veiligheid en Justitie zijn niet van plan zich iets aan te trekken van het Europese Hof dat uitsprak dat Nederland de Europese richtlijn bewaarplicht telecomgegevens veel te ruim heeft opgevat.
Volgende week verschijnt bij SWP een inventarisatie die het Platform Bescherming Burgerrechten heeft gemaakt van alles wat er mis is met Privacy in de Zorg. Auteur Ronald Huissen beschrijft hoe bij het optuigen van het nieuwe zorgstelsel stelselmatig het medisch beroepsgeheim is gesloopt. En daarmee het recht van burgers die patiënt worden hun meest persoonlijke gegevens alleen te delen met wie zij vertrouwen.
Zorgdeclaraties met individuele diagnoses zijn commercieel studiemateriaal van zorgverzekeraars, toegankelijk voor toezichthouders, marktmeesters en wijkteams. Het landelijk uitwisselende elektronisch patiëntendossier werd afgewezen door de Eerste Kamer en toch doorgedrukt. De Senaat kan volgende week de afschaffing van de vrije artsenkeuze tegenhouden. Maar de systeemwals rolt verder.
Bits of Freedom, strijders voor elektronische burgerrechten, heeft voor de jaarlijkse Big Brother Award naast de Belastingdienst ook de ministers Opstelten en Asscher genomineerd. De laatste is nieuwkomer in dit milieu vanwege zijn Syri-plan om door grootschalige gegevenskoppeling fraude met uitkeringen te bestrijden.
Het gaat bij de jacht op slechteriken steeds om een afweging. Om fraudeurs te vangen wordt de overgrote, niet malverserende meerderheid behandeld als verdachte. Daar gaan opeenvolgende kabinetten steeds verder in. VVD en PvdA vinden elkaar in de belendende visies van de sturende overheid en de maakbare samenleving. Daarin is de VVD het liberalisme kwijtgeraakt en de PvdA de sociaal-democratie. Hun overheid is boos, achterdochtig en gefrustreerd.
In dit licht stuurde minister van economische zaken Kamp vorige week zonder enige publiciteit een komische brief aan de Tweede Kamer. ‘Borging publieke belangen’ stond er boven. Ondanks alle bestuurskundige verwijzingen naar ‘kwaliteitsborging’, ‘handelingsrepertoire’ en ‘systeemverantwoordelijkheid’ blijkt uit alles dat het kabinet weinig benul heeft van de rol van de overheid, laat staan van publieke belangen. De overheid heeft geen principieel andere belangen dan het publiek.
Zolang de huidige politiek-bestuurlijke kaste deze stijl van management by insult niet inruilt voor dienend democratisch handelen zullen steeds meer burgers genoeg krijgen van hun overheid. Met de stembus als enig wettelijk wapen. Zo vergaat het de tiran in een democratie.
email: opklaringen@nrc.nl; twitter: @marcchavannes
Schoonheidsprijs
Het was drama – maar wat voor drama was het? Shakespeare, House of Cards – of toch gewoon schooltoneel? Een komedie over wraak, een tragedie over een naderend einde of een nagelbijtend spannend politiek leerstuk? Toen ik donderdagnacht tijdens het Tweede Kamerdebat over de weggestemde Zorgwet in slaap viel – Halbe Zijlstra was aan het woord – was ik er nog niet uit.
Op het eerste gezicht was het Haagse kermis. Een politieke klasse die zich hopeloos aan zichzelf verslingerd toont, een kabinet dat enkel bezig is zijn onafwendbare einde af te kopen, een hollende roedel journalisten die in zijn duidingsdrift een geheel eigen werkelijkheid schept, compleet met „crisis”, „dissidenten” en een dreigende Götterdämmerung. „Dat Asscher naar het Torentje gaat en Samsom juist weer niet; aan alles wordt betekenis toegekend”, aldus een anonieme D66’er in de Volkskrant. Fijn voor de verslaafden aan het „politieke spel”, een schrale vertoning voor de rest van ons. „Al twee dagen zijn de PvdA en de VVD alleen met zichzelf bezig”, sprak CDA-Kamerlid Mona Keijzer. „Maar weet je waar dit wetsvoorstel eigenlijk over gaat: die mevrouw die in het ziekenhuis in Hoorn een nieuwe heup kreeg en 15.000 euro uit eigen zak moet betalen.”
Ging het daar over? Over de motieven van de recalcitrante PvdA-senatoren, alle drie op weg naar de uitgang van de politiek, werd wild gespeculeerd: wraak op de eigen partij, miskenning, onnavolgbare machtsdrang, het verlangen om nog een keer te shinen. Onverantwoordelijk! Zoiets doe je niet! „Betrouwbaarheid is belangrijk, in de politiek net zo goed als in het leven”, sprak een lid van de gedoogoppositie beteuterd.
In dat duffe zinnetje gaat, denk ik, de betekenis van het drama schuil. Het „nee” van de recalcitrante PvdA-senatoren lijkt me belangrijk juist omdat het zo ongehoord is; een stem, niet alleen tegen de groeiende macht van de zorgverzekeraars, maar ook tegen een bepaalde manier van politiek bedrijven. Ik bedoel het soort politiek dat nauwelijks meer stoelt op overtuiging, maar louter op haalbaarheid. Een politiek compromis is dan geen noodzakelijk tussenstation meer op weg naar een ideaal, het is een doel op zich geworden.
Wat de Zorgwet betrof was alles zo keurig afgestemd, uitonderhandeld en dicht geplamuurd, dat de principiële kwestie van de vrije keuze van de burger volledig aan het zicht onttrokken leek. Dat één afwijkende stem in de Eerste Kamer al genoeg was om de wet te torpederen, had te denken moeten geven, maar in het knip-en-plakwerk dat deze regering voor regeren aanziet, is draagvlak zuiver een kwestie van stemmen tellen.
Zo kon het dat de tegenstem van de senatoren, gebaseerd op een principiële afweging, niet alleen een wet torpedeerde, maar ook een politieke mentaliteit in een schril licht toonde. Het ongeloof dat volgde, de ontzetting, de gepikeerdheid, sprak boekdelen. Men was in zijn hemd gezet. De constructieve betrouwbaarheid van alle betrokken partijen zag er door de actie van de dissidenten ineens verdacht veel op slaafse volgzaamheid. Au.
Misschien waren het de zogenaamde dissidenten die lieten zien wat echte politiek is.
Dat de PvdA-senatoren daarmee vooral de eigen partij treffen, is onvermijdelijk. Het is de generatie-Samsom die verzuimd heeft een sociaal-democratische visie voor deze tijd te ontwikkelen. Daardoor lijken de partij en het politieke spel inmiddels volkomen samen te vallen. Echt, dat is meer dan beeldvorming van hitsige media alleen.
Elk compromis wordt als een overwinning gepresenteerd, elke bezuiniging als een hervorming die Nederland „beter” maakt; dat dodelijke stopwoord van een zuiver pragmatische politiek.
Dat Samsom tijdens het debat donderdagnacht de door Duivesteijn afgedwongen aanpassingen in de Zorgwet probeerde te verkopen als zijn eigen verdienste, was als een dolk in zijn eigen borst. Iedereen weet dat hij hoogstpersoonlijk akkoord is gegaan met de inperking van de vrije artsenkeuze.
Zeker, er zat een persoonlijk gif in de doodsteek die het trio hem in de Eerste Kamer toebracht, maar hij is er niet minder fataal om. Het ging niet om de Zorgwet, het ging niet om fractiediscipline, het ging om een manier van politiek bedrijven.
De wet mag dan gered zijn, voor Samsom is het afgelopen, lijkt me. Tijdens het debat donderdagnacht zei hij verscheidene keren dat de gang van zaken in de Eerste Kamer „geen schoonheidsprijs verdient”. Ik, Bas Heijne, denk van wel.
Monday, December 8, 2014
Another winter of discontent
Rozalla ready to fly, kinderachtig muziekje
Rozalla born to love you, kinderachtig muziekje
Prodigy no good (toen met vnl barbara in gedachten)
Rozalla, lost in your ocean
Toon Hermans: sinterklaas
Subscribe to:
Posts (Atom)