Saturday, November 22, 2014

Trio Me Reet

Schateren om Daniël arends: de zachte heelmeester. Wat knap !

Zij moest eerst

Bij een presentatie over euthanasie vertelde ik over mijn eerste ervaring daarmee. In de 70er jaren wibo van der linden met een echtpaar van tegen de tachtig dat besloten had gezamenlijk uit het leven te stappen. Maar zij moest eerst, huilend voor de camera. Een week of twee later zat wibo met de man rond de tafel, zij is dood en u bent er nog ? Ja, zij moest eerst, ik hoef niet zo nodig. Dan ga ik je nu aangeven, zei een verbouwereerde wibo, medeplichtig aan moord. Droom.


Een dame in de zaal suggereerde vergoeilijkend dat er nu voor hem een einde was gekomen aan ondraaglijk lijden. 

Na de presentatie dankte ik de dame vriendelijk en zei ik dat "het onderwerp nu meer was gaan leven."

-----------------
Die laatste 20 minuten, vanaf carpet land, tranen over mijn wangen van het lachen:

http://humortv.vara.nl/pg.82.daniel-arends.html


En Ronald Goedemondt, die grap over sportschool douche en na voetbal douche ! :


https://www.youtube.com/watch?v=5tJ6GZYJs5E


En de allerleukste vanaf 4:00 minuten, douche gel:


https://m.youtube.com/watch?v=oYrGUJkWElI


Dans


http://m.youtube.com/watch?v=l89yeOU-2Ls


Oh, gegrilde artichocharten bij de Albert Heijn voor 3 EUR. Wat lekker ! Net zo goed als in Italië. Ik mis alvalle gazpacho, vroeger in de jumbo, prijzig maar zo goed, nu nergens meer te krijgen.




Plaatsvervangende schaamte als ik bianca krijgsman and friends of soms anderen iets zie doen bij de wereld draait door. Al die ijdele zelfgenoegzame zelfingenomen zelfvoldane egoïstische egocentrische navelstarende mensen als wim de bie, adriaan van dis, youp van t hek, anouk, ronald plasterk, freek de jonge, robbert dijkgraaf, carla bruni, ivo niehe, jan mulder en noem maar op, al die zielige, decadente, mooipratende inferieure pathetische ijdeltuiten, zo gevangen(en) van zichzelf. Onsmakelijke media geile ouwe hoeren. Zelfs eventueel nobel gedrag is ijdel, nep en onecht, de griezels. Altruïsme is vermomd en verkapt egoïsme. Wat kan ik daar somber van worden dat ik er bijna om moet lachen. Het gaat allemaal weer om mezelf.

Ik mag die mensen niet.

Verbied ze. Wegwezen. Oprotten. Minder daarvan. Idem dito met sterretje voor wilders. Opzouten, donder op naar limburg met je opgeblazen slangenkop. Abjecte degoutante pakkendragende viezeriken zijn niet welkom in de randstad. Dat prachtige den haag. Want dat is van mij. De randstad en den haag zijn van mij en ik bepaal wie ik daar wil zien en wie niet. Veel te veel nu, zeker 3/4 moet weg en ik bepaal wie.

--------

Mooie zinnen van wf hermans:

Een mens staat alleen in het leven. Zijn denken en handelen is chaotisch omdat hij niet kan vooruitzien, de loop der gebeurtenissen niet kan bepalen en noch de ander, noch zichzelf kent. In deze zaken brengen een bedacht geloof en een bedachte god geen verandering.
De aarde is minstens drie miljard jaar oud. Van die 3000 miljoen jaar bestaat het beestmens circa 1 miljoen jaar. Van die 1 miljoen jaar leeft het wezen dat enigszins op een mens lijkt hoogstens ongeveer 10.000 jaar.
De afstand tot de dichtstbijzijnde ster, alpha centauri, is 4 lichtjaar. Met de huidige hoogste snelheid van raketten (naar de maan of mars) zouden we daar 80.000 jaar over doen, maar daar is geen brandstof voor. De tweede dichtstbijzijnde ster staat op 8 lichtjaar, 160.000 jaar reizen voor de mens. We (de mens) zullen nooit naar andere sterren reizen. Die oerknal is helemaal zo zeker niet en binnen welke oneindige ruimte dijt dat oneindige heelal uit ? Als er al een oerknal was, wat ik betwijfel, binnen welke ruimte vond deze dan plaats ? En misschien waren er wel 1 miljoen, 1 miljard, 1 triljard oerknallen in dat oneindige universum.
 Ja, ja, lekker thais afhalen en die verrukkelijke tapas artichocharten van de ah, wat is dat toch smullen.



Zag een filmpje op YouTube waarin wim de bie beweerde dat hij altijd verliefd was, 298 dames, de een na de ander, soms 3 minuten, soms drie weken maar altijd verliefd. Daar gaat het mij niet om, het gaat mij om de laatste dame die hem kust en zo, wat doet ze dat geil en intens. Zou dat zijn vrouw zijn ? Niet vaak zoiets gezien in deze tijd. Sex zonder echte sex te laten zien en ik heb goede herinneringen maar niet een vrouw die zo met me vrijt.

van 4:00 tm 9:00, had ook het filmpje alleen van betere kwaliteit, kon het niet meer terugvinden
https://m.youtube.com/watch?v=ZK0nK0Y9TMQ

Pretpong

https://m.youtube.com/watch?v=PKOqi2rb-eE

Lach

https://m.youtube.com/watch?v=ZnwWA7uvXt0

Perfect kiss

https://m.youtube.com/watch?v=hRqdOyMnnxM


.




Thursday, November 20, 2014

Ben je geil ? Pak een bijl, één tik: weg pik !





Soooo hee, schoot die halina reijn bijna victor reinier dood. Waarom zou ze dat nou willen doen ?


Met die clowns die met kettingzagen naar mensen toe renden was ik aan het schateren, mijn geluid stond uit van de tv, wat zag dat er grappig uit ! Toen zette ik mijn tv aan, bleek het echt te zijn !


Tjongejongejonge een copa sabia cava uit de Hema en een excellent volkoren vloerbrood uit de Albert Heijn en ik zit er weer dolgelukkig teut bij. Alcohol is vergeleken met lachgas een veel heftiger drug, 0,3 cl gedronken en wat komt dat aan ! Met wiet heb ik geen ervaring, 1 joint 4 jaar geleden en ik voelde niets, 1 liter water een dag later, wat had ik een dorst. Volgens de dokter schijn je ervan te ontspannen, maar blijft het lang in je bloed zitten en is het een "downer", je wordt er depressief van op iets langere termijn. Niets voor mij dus. Misschien ook een teken dat ik van nature ontspannen ben, dat ik niets voelde. Navelstarende ijdeltuit.


Een ander griezelverhaal is de bedwants opzoeken op internet.

Monday, November 17, 2014

Mens, schei uit !

“Hoi, alles onder controle ?”, vroeg ze net iets te enthousiast, maandagochtend op het werk in de wandelgang, zodat iedereen het hoorde.
“Ehhh, ja hoor, jij ook ?” antwoordde ze na een korte pauze, wat bevreemd en licht verontwaardigd over deze vraag.
“Apart dat dames bij menstruatie weten dat ze geen controle hebben.”
“En dat die 50 tinten grijs vrouwen een verkeerd wereldbeeld meegeeft, of dat ze omdat ze verkracht worden eindelijk eens mogen genieten van sex. En eventjes geen controle.”
“Hehe, eventjes een momentje voor mezelf.”
“Hehe, nounou, sjongejonge, foeifoei.”
“Pf, pf, effe uitpuffen, krijg toch een onsmakelijk beeld als ik aan die ouwe muts denk met sexuele verlangens.”
“Getverdemme, gatverdarrie.”
“Spreek jij eens voor jezelf, akelig mensje, allemaal van die vooroordelen, jij stikt in je vooroordelen.”
“Het is een schande, een schande is het !”
“Oplichterij denk ik, elke keer als je verkoopt keert het ineens. Hoe kan het dat dax gewoon 3 % stijgt tegen de rest in.”
“Het is een schandaal !”
“I speak fluent sarcasm.”
 “Wat emmer je nou ?”
“Ja, dat Frist Abrahams Kees van Kooten beschuldigt een martelkelder te hebben waar hij Oostenrijkse maagden mishandelt.”
“Heb jij het ook al gehoord ?”
“Ja, maar dat kan toch niet, dat kan toch niet, zo’n lieve man.”
“Ja, en intussen knijpt hij hem af en toe in het donker.”
“Ik riep nog hee !”
“Heb je dat ook geheurd ?”
“Nou en zwarte piet, en geschifte pinnige wijven, die overal een strijd van maken en leven op vooroordelen en akelige mensjes die naargeestig doen en een zieke geest in een ziek lichaam, en Poetin, en derde wereldoorlog en GEK word ik ervan !”
“Kom je zo een kopje thee drinken in de woonkamer lieverd ?”

NARCIST
Het opwekken van narcistische gevoelens kan mensen creatiever maken. Dat zou blijken uit nieuw wetenschappelijk onderzoek.  
Als mensen het gevoel krijgen dat ze speciaal zijn en meer privileges verdienen dan anderen, worden ze creatiever.
Ze presteren dan bijvoorbeeld beter bij creatieve tekenopdrachten en testjes waarbij ze zoveel mogelijk associaties moeten bedenken bij verschillende woorden.
Dat beweren Amerikaanse onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Journal of Experimental Psychology.

Schrijfoefening

De wetenschappers lieten tijdens hun experiment proefpersonen bij allerlei schrijfoefeningen zo nauwkeurig mogelijk verwoorden waarom ze unieke rechten hadden ten opzichte van andere mensen. 
Op die manier wekten ze bij de deelnemers meer 'entitlement' op, oftewel: het gevoel dat ze meer waard waren dan anderen. Deze emotie wordt in de psychologie vaak gekoppeld aan narcisme.
Na de schrijfopdracht werd de creativiteit van de proefpersonen getest. Ze moesten bijvoorbeeld een zo origineel mogelijk buitenaards wezen tekenen en taalspelletjes spelen.

Uniek

De personen waarbij narcistische gevoelens waren opgewekt, scoorden beter bij deze creativiteitstestjes dan een controlegroep van mensen waarbij geen verhoogd gevoel van eigenwaarde was opgewekt.
"Onze resultaten suggereren dat 'entitlement' ervoor zorgt dat mensen het waarderen om uniek te zijn", verklaart onderzoekster Lynne Vincent op nieuwssite van Vanderbilt University. "Hoe meer ze zich uniek voelen, hoe meer ze conventies breken en tot creatieve antwoorden komen."
Het gaat om een verkennend onderzoek; de resultaten moeten worden herhaald voordat er definitieve conclusies kunnen worden getrokken.

Karakter

De wetenschappers benadrukken verder dat hun onderzoek gaat over narcistische gevoelens en niet over blijvende narcistische trekjes.
Mensen die narcistisch van karakter zijn, bleken bij hun studie niet creatiever te zijn dan gemiddeld.

Friday, November 14, 2014

MENS N.V.: Alweer 8000 jaar geen enkele belangstelling, zeg maar gerust totale desinteresse voor het geneuzel en gezeur van die ondankbare en ontevreden klant.


Nou, nou, dat zijn me pareltjes van de nederlandse literatuur. Begrijp je zelf eigenlijk wel wat je opschrijft, jongen ?

Met dat stomme vraagtekentje.




STUURLOZE JAREN, 1978

Wie zoals ik nog nooit in een Eend had gezeten keek zijn ogen uit naar alles wat er niet in of aan zat, terwijl het ding toch deed wat het moest doen. Rijden. Met zijn vieren naar het Zuiden van Frankrijk, de hele lange weg kwamen er gezinnetjes voorbij die met minachting naar onze Eend keken. Vooral Nico kon zich daarover opwinden en hij was de uitvinder hoe we die ongewenste gluurpartijen hen betaald konden zetten.

Naast hem zittend kon ik onderhands de besturing overnemen en met mijn linkervoet het gaspedaal ingedrukt houden. Dat gaf Nico de handen en voeten vrij voor andere dingen en de provocatie kon beginnen. Al snel kwam de eerste Franse familie met 2 kinderen in Simca langszij, misprijzend kijkend. Daar was onze kans. Nico keek nadrukkelijk naar links en sloeg toen in verbazing zijn lange armen omhoog. De wagen naast ons week geschrokken uit en begon vloekend te toeteren. Daarvan werd Nico zo bang dat hij omgekeerd over zijn stoel ging hangen en geanimeerd praatte met Wim en Kees op de achterbank. Ik bemoeide me intussen nergens mee en keek ongeïnteresseerd naar voren of naar het landschap rechts. Nico ging nu tussen zijn twee vrienden zitten en in de auto naast ons staarden vier paar ogen in ontzetting naar het lege voorstoeltje en dat grote onbestuurde stuur van de 2CV. Nu reden ze snel door, waarschijnlijk om bij een tankstation de politie te bellen.

Een paar honderd kilometer verderop, toen voor ons het leuke eraf was, kwamen we na enig oefenen tot een nog verfijndere variant, voor tachtig procent de verdienste van de Eend. Een 2cv had onder de voorruit een luchtrooster en door de spleet konden we nóg soberder rijden door zelfs de voorruit niet te gebruiken ! Dat leverde nieuwe perspectieven op voor onze strijd met de bourgeoisie. Kwam er nu in de verte een auto op ons af die aanstalten maakte om ons in te halen dan deden we het volgende. Nico dook plat en zijwaarts onder het stuur weg en ik liet me onderuit zakken tot mijn ogen ter hoogte van het luchtrooster waren. Nico drukte al liggend het gaspedaal in en ik pakte met mijn linkerhand het stuur.

Het effect mocht er wezen als je van buiten keek ! Achterin, keurig rechtop en aandachtig lezend zaten twee passagiers, een beetje hoger omdat de Eend naar achteren toe opliep. Ze zaten er als in een koetsje, alleen de bok was volkomen onbemand ! Het had iets van een spookrit bij klaarlichte dag en de kalmte waarmee de twee maar door bleven lezen accentueerde nog eens de schokkende leegte van de twee voorstoelen ! Omdat ik zelf ook een keer achterin zat zag ik uit een ooghoek wat verbijstering vermengd met angst allemaal niet met een menselijk gezicht kan doen en daar moest ik vijfentwintig jaar later even hardop om lachen in mijn trein.






Waar geloof je in?“Als ik ergens in geloof dan is het in zelfrelativering. Er wordt wel gezegd dat engelen kunnen vliegen omdat ze zichzelf zo licht nemen. Daar streef ik dus naar. Ik neem mezelf daarom niet buitensporig serieus. Dat komt in mijn werk ook duidelijk naar voren. Wanneer je jezelf te zwaar neemt in dit toch al zware leven dan wordt het leven alleen maar zwaarder. Dan kom je haast niet meer vooruit. Ik ben daarom  zo min mogelijk met mezelf bezig. Met termen als zelfontplooiing of zelfontwikkeling heb ik dan ook helemaal niets. Volgens mij ontbreekt het mij aan een zelf. Ik verplaats me liever in anderen. Misschien ben ik daarom wel gaan schrijven. Dan val ik helemaal weg. Hoewel ik vaak in de ik-persoon schrijf gaat het toch meestal over anderen. Maar als er iets verdrietigs of vreugdevols in mijn leven plaatsvindt dan ervaar ik dat ik natuurlijk best wel een zelf heb. Om emoties kan mijn zelf nu eenmaal niet heen.”

Waar vind je liefde?
“Mijn vrouw en grote liefde is helaas enige jaren geleden overleden en mijn twee zoons zijn allebei het huis uit. Gelukkig heb ik hier nog mijn trouwe metgezel, hond Edzo en uiteraard altijd mijn schrijven. Ook werk ik de laatste zeven jaar met hart en ziel in de wereld van de gevangenis en de gevangenen. Daar zochten ze destijds een leraar en aangezien ik door de ziekte van mijn vrouw wat meer thuis wilde zijn heb ik toen op dat baantje gesolliciteerd en het vervolgens gekregen. Ik heb een specifieke band met die wereld en haar bewoners - eigenlijk een soort liefdesbetrekking - en praat daar met weinig tot geen mensen over. Zoals zoveel echte zaken van het hart is dat namelijk een geheime liefde. Ik heb er ook veel steun ervaren in de tijd dat mij vrouw overleed. Want wanneer je in de rouw bent kan je maar beter niet in een feestartikelenzaak gaan werken. De bajes was – met al zijn aspecten – toch een hele stabiele en niet altijd vrolijke omgeving. Dat rijmde wel met mijn situatie. Vergeleken bij het leed van velen daar viel er met mijn leed nog wel te leven. Er zit daar veel dat me raakt en roert. Deze mensen hebben zoveel mee gemaakt, die kan je niet meer voor de gek te houden. Ze weten feilloos of iemand echt is of niet. In de onderwereld was dat immers een eigenschap waarop ze moesten overleven. Zonder alles en iedereen over één kam te willen scheren, heb ik er geleerd dat onze zogenaamde maatschappelijke normen niet kloppen. Dat de onderwereld nauwelijks te onderscheiden valt van de ‘normale’ wereld en dat er veel mensen ten onrechte gevangen zitten. Hun lot hing vaak samen van puur ongelukkige omstandigheden. Dan noemen we zo iemand ineens een moordenaar en zonderen we hem af. Hij wordt ineens een nummer in een archief. Deze mensen probeer ik een beetje bij te staan in hun eenzame weg. Ze begrijpen dat ik ook enigszins buiten de maatschappij sta om wat ik vind en niet vind. Omdat ik ze niet veroordeel en trouw aan ze ben, voelen ze zich veilig bij me. En ik heb ze lief. Als mijn jongens.”

Waar hoop je op?
 “Ik heb het niet zo met de hoop,  anders had ik wel Lévi Hoopvol geheten. Nee, zonder gekheid, met moed heb ik meer. Daar komt alles uit voort. Ik hoop daarom dan maar dat ik de moed vind om nog veel te schrijven en vooral de rust. Iemand noemde mij laatst Lévi Onrust. Ja, ik ben zeker onrustig maar ik wil vooral met rust gelaten worden. Om te kunnen doen wat ik moet doen. Niet voortdurend door allerlei instanties worden lastig gevallen. Anoniem zijn. Ondanks dat mijn boeken misschien blijven bestaan, is het mijn hoop om - zolang ik er zelf nog ben - een vergeetbaar bestaan te leiden.”

Weemoedt: ‘Ik ben dol op de ouwe komiek Spike Milligan – Prins Charles en ik, wij zijn enorme fans. Om zijn zwarte humor. Milligan was de bekendste manisch-depressieve Brit. Op zijn grafsteen staat I Told You I Was ill. Haha. Dat vind ik wel hogere ironie.’

En hogere ironie helpt? ‘Hèm niet meer’, antwoordt Weemoedt dan. ‘Maar, ja, ik denk wel dat ironie helpt. Zolang je de ruimte nog hebt om afstand te nemen, om naar jezelf en naar je situatie te kijken, ben je spekkoper. Dat is ook mijn geluk geweest – geluk tussen aanhalingstekens dan. Dat ik niet werd meegespoeld.

In De ziekte van Lodesteijn zijn afscheid van het onderwijs. En in een crisisperiode, twintig jaar geleden, toen zijn vrouw hem had verlaten, hun zoontje op de arm, en er geen geld meer in huis was voor een halfje bruin, letterlijk, schreef hij de novelle Acte van verlating. Niet over de situatie zelf, hoewel die wel wordt aangeraakt, maar over zijn moeder, die op zijn 16de, zonder een woord te zeggen haar koffers pakte en vertrok. ‘Ja, lang zoeken naar de parallel hoeft de lezer niet’, zegt hij. En met een glimlach: ‘Vrouwen gaan altijd bij míj weg.’
Hij gaat voor door een gang waar een portretfoto van Bob den Uyl aan de muur hangt, snelt de trap op, langs een kamer vol onduidelijke troep, weer een trap, naar een ruimte vol gevulde boekenkasten.

Ik doorzie dingen, kan zaken relativeren. Ik hou niet van labels, maar waarom hoor je nooit iemand over de positief–depressieven. Al die mensen die alles maar leuk vinden, dat is pas ongezond.” ”Ik zie het zo: Jij moet niet alleen door het leven heen, het leven moet ook door jou heen. Ik heb mij er bij neergelegd. Het depressieve hoort bij mijn leven. Het is een kwestie van geduldig lijden. Je moet het toch uitzitten. Dat anderen vreemd tegen zo’n houding aankijken, interesseert mij niets. Ik heb schijt aan wat andere mensen denken. Ik ben liever geestelijk onafhankelijk.”






Tjezis, die man verdiende twee ton per jaar door op tournee te gaan met Hans dorrestijn en hij kiest ervoor om zijn vrouw te verzorgen (die hem enige tijd verlaten had) en in de gevangenis te werken. Tjezis, Tjezis, Tjezis. Aan de andere kant als vrouw met zo iemand samenleven is misschien geen eenvoudige opgave. Maar dat weet je niet, het kan de makkelijkste man op de wereld zijn.






Freek sloopt alles:

https://www.youtube.com/watch?v=XHQs8e7ciVQ


.

Thursday, November 13, 2014

Groot geluk


Je redelijk gelukkig en gewaardeerd voelen op het werk

Een nieuwe bril aangemeten krijgen (-0,75 voor mij)

Dat ze door je haren streelt (arme kale mannen, misschien zijn liefkozingen hetzelfde.)

Met haar vrijen (zonder haar is niet leuk, sorry, heb niets tegen kaal). 

Bij de kapster, het gevoel daarna (als ze je haar wast en een hoofdmassage geeft)

Op vakantie, ski en naar de rode zee.

Yoga met een top instructrice met prachtige stem

Massage (1 maal meegemaakt, ook dat warme gevoel van binnen, dag daarna hoofdpijn van de dorst)

Je gezond, goed en sterk voelen

Dat ze van je houdt




KLEIN GELUK

Een dag top skiën en dan op je bed en daarna heerlijk eten in een restaurant

Een dagje, 4/5 uur maximaal, fietsen en dan in een schoon bed en daarna lekker eten

Sport, douche, sauna, zwembad, douche

Dat je kinderen blij zijn, of dat je ze nu nog zo makkelijk vrolijk kunt maken, of dat ze het zelf kunnen, binnen 1 minuut

Een mooie, schitterende vakantie, dat je verwachtingen uit komen

Lekker eten, Thai en Italiaans vaak favoriet of een perfecte sappige steak

De geur van een open haard

De geur van een barbecue, geroosterd vlees (ruikt helaas vaak lekkerder dan het smaakt)

Dat ze zich mooi kleedt, ook voor jou

Dat ze make up opdoet, ook voor jou, niet teveel, roze lippenstift en lichtblauwe oogschaduw

Geen parfum, of een heel klein beetje lekkere

Solo zo gelukkig zijn

Dat ze lingerie aandoet voor jou, zwarte of witte jarretels met panty's of kousen enzovoorts

Eens in de maand licht dronken

Eens in de week een capsule lachgas

Momenteel vind ik fruity rosé Bavaria 0,0% alcohol zo lekker

Heb sinds mei een drop periode, zoete salmiak drop af en toe

Lekker slapen

Schone lakens

Sex

Knappe dames die naar je glimlachen en met je flirten maar dat je van haar houdt

Dat zij van jou houdt en dat laat merken (groot geluk)

Je gelukkig en gewaardeerd voelen op je werk (groot geluk ?)

Schateren om cabaret (arends en goedemondt nu!), gummbah of gekke voorvallen

Met haar naar een nieuw huis gaan kijken met het idee over 5 jaar misschien

Met haar dansen

Vakantie geur en vakantie sfeer

Mooie muziek

Een goed boek van Levi weemoedt lezen of kunnen lezen

Beursanalyse en daardoor geld verdienen

Fantaseren wat je met het geld gaat doen

Dat je als je een miljoen krijgt het misschien zelfs moeilijk vindt om ontslag te nemen, denken aan 20 uur werken (heb ik 10 jaar van de 25 jaar gehad sinds ik werk, waaronder nu sinds mei 2014).

Woensdag of vrijdagavond thuis komen, geen kinderen, alleen, Thais eten, fruity rosé biertje en een 
avondje zappen

Een leuke tv-avond

Een goede film

Dat ze trouw is

Huis opruimen en veel weggooien

Dingen repareren en maken

Voel me goed, voel me beter als mantra

Geschoren

Reis boeken, uitzoeken, internet

Wat op internet surfen en leuke grappige dingen vinden

Werk voor 50% van invloed op je levensgeluk !, vriendin 30%, de rest 20%....soms zorgt een x vriendin voor 90% ongeluk....uiteindelijk doe je het 98% zelf  ? Nee, met werk en vriendin en kinderen is dat niet zo, je ontkomt niet aan een zekere afhankelijkheid, maar een positieve, vriendelijke, relaxte, ontspannen, constructieve, empathische houding helpen je voor



HEEL KLEIN GELUK

Van haar af zijn

Aan je oude werk denken en gelukkig zijn dat je daar vanaf bent, dat je die mensen nooit meer ziet

Steeds beter met een melancholische licht sombere stemming om kunnen gaan, er zelfs een weemoedig geluk in zien

Die bolle laffe rotkop nooit meer zien, maar nu gaat het weer fout. We geven haar een prijs voor het akeligste misbaksel dat deze aardkloot ontsiert. Zij weer blij met r prijs. Daarmee is het sinds mei afgerond, klaar over. 

So used to laughing at the things in my heart. 

Niet meer aan pech en ongeluk denken, het ongeluk met al mijn woede, verdriet en kwaadheid verachten.



PECH/ONGELUK

Hier heb ik geen zin in.


Wednesday, October 29, 2014

badpakken




Vluchtladder. 12 extra brede treden, vier meter. Had de neiging om deze 8 kilo met verpakking en al mee te graaien en als een dief in de nacht de winkel uit te rennen. Zou toch mooi zijn, zelfs nu, een ladder om te vluchten voor anderen en mezelf. Of naar Mascha met haar prachtige blauwe ogen of zo.


En waar zou ik deze touwladder aan vast moeten maken ?


Ik noem mezelf werk in uitvoering.


Voor de dames onder ons.


Dat er zulke gore wijven bestaan en dat ze daarmee wegkomen !


Only when i laugh,


https://www.youtube.com/watch?v=Aprqcb4bVno



Dat er zulke klootzakken bestaan en dat ze daarmee weg komen.


Zin in de hema. Stond ervoor en soms denk ik, bah hema, drukke winkel, druk op mijn borst. Mijn eerste baantje als 15jarige in de Hema, twee weken in de zomer in Amsterdam. Wat deed ik daarna mijn best op school ! Nu dacht ik zin om even naar binnen te stappen. Even vrolijk kwam ik er weer uit !



Ashes to dust.




Tinseltown in the rain, blue nile:




https://www.youtube.com/watch?v=WTMyr9x6ZPU



Mooie muziek, banale tekst....net het leven...soms wel een mooie tekst in de popmuziek. Zag bij de vpro kunst op tv, waarbij een jongen door Tokio liep, geloof ik, terwijl de rest van de film, auto's, mensen enzovoorts achteruit gingen. Heel bijzonder, ben toch een uur blijven kijken. Mooi. Tokyo reverse.

In de clip hierboven werd dat ook gedaan in 1984. Kunst is nadoen. Namaken ?

Onze kunts minnende krullebol

.


Monday, October 27, 2014

Love for sale

Nu ik wat herlees zie ik dat ik van mei 2010 tm januari 2011 ook een gelukkige periode had. Daarna minder, eerst deed ik stom op mijn werk en vervolgens vond ik mijn nieuwe huis niet leuk.

Vanaf september 2011 was ik daardoor wat somber tot en met januari 2012. Nu heb ik een nieuw geheim wapen, hoop dat het werkt. Februari 2012 tm mei 2013 was top. Juni 2013 tm januari 2014 vergeet ik. Forget about it. En toch, ook toen aan skien gedaan, goede momenten, maar overall te somber, teveel slapen, te weinig zin, te weinig lust. C’est la vie. Die combinatie van slechte sfeer op het werk en thuis maar matig, dan moet je wel heel sterk zijn. Maar ik rook niet. En sinds mei 2014 gaat het top. Voel me goed, voel me beter.

Zelfkennis is het begin van alle haat.
Zelfkennis is het begin van alle liefde.

I think my life has progressed from being a very unhappy child -I felt I was in the wrong place- to where I am now. I am happier now than I have ever been. Dat zegt sting. Tjezis, wat was ik een gelukkig kind, bij mijn studietijd in Rotterdam had ik 3 van de 4 jaar het gevoel dat ik op de verkeerde plaats was. In den haag was en ben ik voornamelijk gelukkig, sinds 1992 ! Ja, ja, het was weer boeiend. Contemplating one's navel.

"Pap, pap, Stijn negeert me !"
"Wat is er dan ?"
"Nou, ik vraag of hij direct nog naar de show gaat van het hotel en hij geeft gewoon geen antwoord."
"Ja, maar soms moet je mensen rustig laten eten, Stijn had wel even kunnen zeggen dat hij nu eet. Weet je, als kinderen leren dat alles altijd verandert, ook dat ze zelf veranderen, dan worden ze minder gauw depressief."
"LIK, of ik bedoel eigenlijk L I C !"
"Wat is dat dan ?"
"Like I care."
"Oh, maar dat is nog erger dan Stijn, ik probeer wetenschappelijk onderzoek op een makkelijke manier na te vertellen en dan zeg jij LIC !"

"Hij koopt alles voor me !" Dat zei mijn x in 2010 over haar nieuwe vriendje. Daarna betaalde ze hem voor de flat screen tv die hij voor haar gekocht had.
"Ik denk en voel als een 15 jarig meisje !" Ja, dan koopt pappa alles voor je. Vandaar het verwachtingspatroon dat een man alles betaalt. Wat een leven, met de verwachtingen en verwijten van kindvrouwtjes om kunnen gaan...zie dat verschijnsel ook op mijn werk en overal, kindvrouwtjes en pappa's. Weinig vrouwen gezien die daarvan los kunnen komen.




                                               Shadow man


Licht en donker, haat en liefde, geluk en pech. In 90% van de gevallen zegt de neus iets over het geslachtsorgaan. Tjezis, wat heb ik een grote, vind ik zelfs nu ik dat zo eens bekijk. Bekijk t




       
                               

                         




.

Saturday, October 25, 2014

Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben en de bloemen en de vogels en de billen ken.

Nu zou ik de dood een straf vinden. Net een week met twee kinderen gesnorkeld en gedoken in marsa alam, rode zee, Egypte en wat een prachtige ervaring plus dat ik me vaak weer als een gelukkige 15 jarige voel. Supertof. Mazzeltov. Ik zie de zon al schijnt ze niet, ik zing en fluit en jubel het uit en zing het hoogste lied. Pfwietpfwietpfwiet.

Op mijn 15e nam mijn vader me mee naar sharm el sheikh in Israël (inmiddels Egypte, grenzen in de hoofden van mensen, sick brains), voor het eerst snorkelen over de riffen, dat paarsblauwe water wat was dat schitterend !

 Het was Pasen in 1980 en midden op de dag tegen 40 graden, liet hij me daar achter op het rotsachtige strand, 3 uur lang ! 3 kilometer van de jeugdherberg en 3 kilometer van de kern van sharm el sheikh dat toen bestond uit 1 jeugdherberg, 2 restaurantjes, een supermarktje, een twintigtal huizen en een busstation. Nu staan daar zeker veertig hotels en meer dan 100 winkels. In die drie uur op het strand lag ik naast een Israëlische familie waarvan twee mannen (30 en 50 plus) de anderen vermaakten (waaronder een drietal vrouwen) door hun korte broek en onderbroek naar beneden te laten zakken en inzage te bieden in de anus. Rare gewoontes hebben sommige families, hoewel ik er toen ook wel om moest lachen, hun schateren werkte aanstekelijk. Verder was er niemand op dat strandje. Daarna hingen ze een groot tentdoek over twee rotsen zodat ik in de schaduw kon liggen, aardig van ze, ik verbrandde daar levend en zwemmen had ik ook al te lang gedaan, hoe mooi ook. Rare vader heb ik, wel een goede vent verder.

 Wat nu de kern van dit verhaal is weet ik niet, net dus weer in dat gebied geweest, 500 kilometer zuidelijker. Voor mijn kinderen een dag meegegaan op een boot voor een snorkelexcursie. Met mijn dochter een enorme blunder gemaakt dat ik de derde keer snorkelen 300 meter terug zwom naar de grote boot en haar in de groep achter liet (ook omdat ik dacht haar gele snorkel naar de boot toe te zien gaan) en toen net haar vinnen kapot gingen en haar duikmasker los. Gelukkig hielp de snorkelbegeleider haar van het groepje van 14 snorkelaars. 1 van de ergste blunders ooit dat ik haar niet vertelde dat ik terug zwom naar de boot. De schaamte voorbij. Het kwam ook omdat ik kwaad of narrig werd van dat groepsgebeuren met 14 volgepropt van de grote boot in een rubberboot naar het rif, de zeeschildpad of de zeekoe, met dikke voordringende Russen en begeleiders die schreeuwen "put your mask on". Dat maak ik zelf wel uit.

Maar verder ben ik gelukkig, positief en optimistisch gestemd.






"Dat lijken wel porno-foto's !" Wat schoot ik daarvan in de lach, omdat ik zo'n onhandige sufferd ben, soms.


Tuesday, October 14, 2014

Nooit meer koffie

"Vond het zoo leuk, jaah, dat jij me uitnodigde voor koffie, ja," zei ze, terwijl ze een beeldig ensemble droeg van paars met zwart, opgevrolijkt door een leuke ketting en een bijpassend hartjesarmbandje.
"Vond het toen zo leuk dat jij me uitnodigde voor koffie", intussen stond haar zwart glimmende broek haar goed en de laarzen waren bekant sexy te noemen. En het hemd, shirt of blouse ? Bloot ?
"Was leuk dat jij me toen vroeg voor koffie", waar ze een rood rokje, rode schoenen en een zwart zijden hemd droeg, "alle mannen op kantoor keken naar me, zeker toen ik op het bureau van de manager ging zitten in mijn rode rokje."
"Wat, heb jij geen koffie in huis, dat is niet leuk", zei ze, gehuld in een mooie wollige zwarte mini rok en bijpassende trui. De bruine suède laarzen pasten daar met alle respect eerlijk gezegd iets minder bij, heb het nog eens gezien bij een meisje op het werk en bij haar stond het wel.
"Ga je koffie drinken in de Albert Heijn ?! Ha, niet bepaald de meest gezellige plek voor koffie", sms'te ze in haar aantrekkelijke turquoise broek met florissante gebroken witte blouse en tel daarbij op een paar vrolijke gympen.
"Neeeh, ik wil GEEN KOFFIE", snerpte ze tijdens de laatste lunch, waar ze er oud, kwaad, geërgerd en niet knap bijzat, alsof ze haar laatste menstruatie had in haar elegante groene jurk met bijpassende beige suède hooggehakte schoenen en ivoorwitte blouse.
"NOOIT MEER KOFFIE", gilde ze subtiel in de deuropening van haar huis, zo'n kwaad krankzinnig wijf had ik nog nooit gezien, nadat ze een maand totaal niet reageerde op mijn vriendelijke telefoontjes, sms'jes en mailtjes, daarbij droeg ze een chique jogging broek met een gedistingeerde alternatieve paarse sweater en een paar sportieve jogging schoenen. "Nou ja, je bent wel een lieve man," merkte ze zachter op.

"Pff, ik begin wel gênant dik te worden."
Je bestaan is gênant, een aanfluiting.

Wat kun je herinneringen en gedachtes haten, zo'n vreselijke zonde van mijn tijd en dat voor lucht die ik nooit meer echt zal zien...een delicaat luchie....into thin air...we are such stuff as nightmares are made on...and our little life is rounded with a sleep. Be cheerful, sir.
Everything you think is wrong en het is niet leuk een naargeestig gedachtewereldje en waanzin in het echt te zien. En nu is het over en uit. Wat je zegt ben je zelf. Ze zal niet opzettelijk proberen mensen te beschadigen, het is haar warme en hartelijke aard, gekleed in een stemmig roze shirt en een charmante nauw sluitende exquise zwartgrijze jurk. Toch adviseer ik een smaakvolle indicatie van borderline geestesgesteldheid.
"Waar is het respect heden ten dage ?"
"Heb ik niet, zeker niet voor achterlijke egocentrische gold digger mutsen. Sodemieter op, laat je schele varkenskop nooit meer aan mij zien, ook niet in nachtmerries. Met haar voorhoofd."
"Daar ! Dat zal haar leren."
"Met hem valt niet te spotten."
"Zo is dat."
"Net goed, hoor."
"Dat heb je er nou eens goed ingepeperd!"
"Ze is gewoon te min voor woorden."
"Haar "vriendin" is een mislukt gold digger type, wat een nepwijf, zij is een borderline geval en dat date met iedereen met wat veronderstelde aandacht en belangstelling, zo akelig om zo iemand met al die verlatings- en bindingsangst tegen te komen en mee te maken, nepwijf in het kwadraat, doen alsof je van iemand houdt, wat een afschuwelijk...ik vervloek mijn lot, ik VERACHT mijn ongeluk."
"Vanwege een terecht laag zelfbeeld, hoor."
"Nee maar, wat een zieke geest, dat achterbakse huichelachtige laffe gedrag waar het liefde aangaat, zo iemand moet gevierendeeld worden."
"Geradbraakt ?"
"Stenigen."
"Opknopen."
"Aan de hoogste boom ermee. Anders staat ze daar maar zo'n beetje verbaasd met een strop aan een klein boomke."
"Ja, nee, dat lijkt me niet de bedoeling."
"Op de brandstapel."
"Ja, mensen die met gevoelens van liefde rotzooien zijn de ziekste en verrotste, je vier maanden het idee geven dat je de ware bent en je dan laten vallen als een baksteen."
"Wat een rotwijf."
"Wat een ziek kreng."
"En toen liet je ze zomaar in de steek ! Hoe durft ze !"
"Ze je, dat moet ze je geen tweede maal flikken !"
"Ze je, dat moet ze je geen tweede maal flikken ? Soms denk ik dat jij niet spoort, hoe kan ze dat nou een tweede maal flikken."
"Ja, dat ze een knappe, leuke, betere, sterke en lieve man in de goede betekenis van het woord in de steek laat, die is niet goed wijs."
"En zo bescheiden."
"Wat een schandaal !"
"Wat zielig voor je."
"Zielig doen is ook een kunst, hoor."
"Ehm, je herhaalt jezelf een beetje, hoor dit al sinds oktober 2013."
"Van juni 2013 tot en met januari 2014 voelde ik me niet goed en dat is HAAR SCHULD, kill that pig. 8 maanden van mijn leven laten verpesten door somberheid, haat en wraakgevoelens, stomme kloot dat ik daar ben."
"Slachtoffer."
"Stakkerd."
"Zielepoot."
"Stumperd."
"Mietje."
"Ben jij nou een vent, je lijkt wel een wijf."
"Ja, wat zeur je nou, vier maanden de beste sex en dan ben je er vanaf, wat wil een man nog meer ?"
"Nichtje."
"Misschien beter dat je het binnen 4 maanden merkt, stel je voor dat het een jaar geduurd had, dat is gewoon een getraumatiseerd ziek onmens, een naar varkuh."
"Couldn't stand your pity."
"Ja, medelijden kan ik niet tegen, daar ben ik te sterk voor, psychisch en fysisch."
"Fysiek ?"
"Ze is gewoon te min voor woorden."
"Dat zei je zonet ook al, je hebt het over tweemaal iets flikken en je zegt tweemaal "ze is te min voor woorden" ! Maar dan gebruik je wel woorden ! Dat is net zo irritant als mensen die zeggen: mag ik wat vragen ? Dat doe je toch al, en daar spreekt ook zo'n misplaatst soort onderdanigheid en beleefdheid uit ! Verdorie, je kletst maar wat, ouwehoer....en is het niet gedachten in plaats van gedachtes ? "
"Ja, het was wel een interessante combinatie, zij een grof, bot en plomp type, jij elegant en verfijnd, nou ja, als ze zo doet en is, dan heb je er ook helemaal niks aan."
"Was ik maar meteen die dokter tegen gekomen met de mooiste billen in een wit zijden jurk en dat stoere zwart leren jack, zwarte laarzen, prachtige ogen en me op een grappige leuke manier plagen. En ik kende haar op afstand al 8 jaar ! Had ik dat varkuh niet mee hoeven maken !"
"Wat een geluk dat ik een stukje van de wereld ben en de bloemen en de vogels en de billen ken."
"Een gewaarschuwd man laat zich minder verrassen door haar fijntjes uitgesproken "schele" en andere woorden waaruit bleek dat ik niets was voor haar, mij tot dusverre onbekend gedrag, en vervolgens niet de telefoon opnemen zoals ze ook bij haar x altijd deed...het wangedrocht."
"Ach, het verleden is niet interessant, gewoon een baggerwijf dat pech heeft, hoor."

L'homo. Ecce homo.



Veracht het ongeluk, de pech, het lot, niet de ander, en zeker niet jezelf, daar word je blijer en gelukkiger van.

When I get older losin my hair, many years from now, will you still be sending me a Valentine, birthday greetings, bottle of wine.
When i'm 64.

Eigenlijk lach je nooit tijdens sexen, zelf nog nooit gelachen, de partner niet en eigenlijk ook nog nooit mensen in films lachend de liefde zien bedrijven, eigenlijk dus. Moet eigen lijk wel een serieuze aangelegenheid zijn net zoals de dood. Wacht eens even, zij huilde regelmatig bij het klaar komen en een andere dame kreeg eigen lijk tweemaal een lachbui bij haar orgasme. Abah. Agat, dat hoef ik echt niet te lezen, het allerergste waren de tranen tijdens het vrijen met de partner waarmee ik 14 jaar samen woonde, toen had ik eigenlijk al kunnen weten dat er 6 jaar later een scheiding zou volgen. Nu ik erover nadenk, ik heb relaties met huilebalken, jankerds....of vrouwen. Die lachebek vond ik echt minder aantrekkelijk. Donder op. Sodemieter op. Pleurt een end op.



Coupling was briljant:


https://www.youtube.com/watch?v=_g0g4Gn5DAo&list=PL0DD62C2D667D07F2&index=1


Na deze scene volgt the giggle loop, waar 2 jongens hun lachen niet kunnen houden bij een begrafenis.


https://www.youtube.com/watch?v=jx0yCo9Rv8k&index=2&list=PL0DD62C2D667D07F2