Eindelijk

We hebben er 32 miljard ingesto(n)ken in de banken en nu gaan "we" 18 miljard bezuinigen op alles wat weerloos is, zo doen wij dat.


Here am I floatin' 'round my tin can far above the world
Planet Earth is blue and there's nothing I can do


http://www.youtube.com/watch?v=xik-y0xlpZ0



Best wel hoor je gelukkig weinig meer maar daar is "dan heb ik zoiets van" voor in de plaats gekomen. Of dat nu vooruitgang is, ik betwijfel het.



"Ik herinner me een gesprek waarbij een oudere vrouw krijsend wegliep."


Rihanna blijft het toch goed doen. Mooi.

http://www.youtube.com/watch?v=_CH3jb39Qu8&feature=related


Tjitske Jansen wel mooi, over een zeevarende man, die de zee meer bemint:

en ik hou van
jou geloof ik en ik weet het trouwens zeker maar wat ben ik blij dat jij
al een beminde hebt want alles is hier al en ik hou zo van verlangen
en ik hou zo van alleen zijn en ik hou zo van het denken dat het zou
kunnen als het kon.


Als het echt wordt, de realiteit, dan is het niet leuk meer ?

Gelukkig ben ik geen romanticus ?


http://www.youtube.com/watch?v=9rF7_IQQG1g&NR=1


Ooit bij een feestje, 1981. La bamba werd gedraaid; er stonden 6 mannen in de rij om haar een kus te geven. Wat knap je daar op af. Mooi, zo'n zelfregulerend systeem. Toen hij een relatie met een beeldschone dame had en drie jongens tegen hem zeiden dat zij zo geweldig knap was, hielp dat niet. Aansporingen werken vaak omgekeerd, advies wordt weinig opgevolgd. Omgekeerd evenreedig.

Als ik nou een vrouw zou zijn en hij zou flirten met een andere dame en ik hoor hem zelfs dezelfde zinnen gebruiken, dezelfde verhalen ? Bye, bye, die hoef ik ook nooit meer te zien, nee, echt niet. Compleet afgeschreven. Gek is dat, de gedachte dat hij (ook) een ander zou willen dan ik is zo onverdraaglijk dat ik nooit meer een jongen wil.

Mijn dochter zit op dezelfde lijn. Tot het gooien van een zwaar voorwerp naar haar moeder toe. Toen zei ik dat we allebei niet meer met elkaar verder wilden. Meisjes zijn meer van de "eeuwige trouw" dan jongens, misschien. De vrouw bestaat niet. De man bestaat niet, maar wat ik hierboven beschrijf schreef ik als vrouw. Als man, vind ik het dan onoverkomelijk dat zij flirt met andere mannen ? Ligt eraan met hoeveel en in welke mate, die dame van la bamba flirtte helemaal niet, maar het idee van in de rij staan.

Toen zij, klaske, binnen een week na mij een ander had wilde ik verder niets meer met haar te maken hebben. "Hij is een goed minnaar," mailde ze me. Het stemt me wat zwaarmoedig of of of bitter...cynisch...stelt me teleur...stemt me droef...dat de dame waar ik 14 jaar mee samen was ook zo'n panische angst heeft om alleen te zijn. Alsof ik een relatie had omdat ze niet alleen kon zijn, niet omdat ze nou zo graag bij mij was. Zou best eens waar kunnen zijn. Maar zo zwart wit is het allemaal niet. En nu is het klaar met die egotistische puberale navelstaarderij.


Als ik even de krant las bij klaske in de buurt, dan kreeg ik een tik op de krant.

Aandacht ! Aandacht ! Aandacht !

Twee keer per dag sex, minimaal, dat is mijn eis !

En toch stemmen eenzame vrouwen me ook droef. Complicado.


Alles van waarde is weerloos.

Waarom ik nu weer boos ben op politiek: de tv uitzending over de opheffing van de orkesten. Alles met maar iets kunstzinnigs, met talent, maak het maar kapot.
Rutte zal vast wat handiger en vlotter babbelen dan balkenende en en het is zo helemaal niets, de liberale leegte kon niet leger zijn, egoisme en geld, niets, niets, niets

Frank Kalshoven voorzag in 1997 waar egoisme, angst, rancune en leegheid aan de macht toe zou leiden in de laatste alinea:

BV Nederland bestaat niet

De Amerikaanse econoom Paul Krugman schept veel genoegen in het bekitiseren van andermans opinie over economie, van Jacques Delors, via Clinton tot en met Bush. Zijn tegenstanders treffen het niet. Krugman, eind veertig, wordt beschouwd als de beste econoom van zijn generatie.

Krugman schrijft dat het spannend is internationale handel af te schilderen als een strijdperk waar landen of regio’s elkaar bevechten. Alsof landen, net als bedrijven, met elkaar in concurrentie zijn. Maar deze voorstelling van zaken is foutief. Zijn slogan luidt: “een land is niet net zoiets als een bedrijf”. Betekent een groter marktaandeel voor het ene bedrijf doorgaans een kleiner aandeel voor het andere (de winst van de een is het verlies van de ander), bij internationale handel profiteren beide landen.

Dat heet het leerstuk van de comparatieve voordelen. Neem twee landen. Beiden hebben twee productiesectoren waarin alleen met arbeid wordt geproduceerd. De arbeidsproductiviteit is in beide sectoren van land A hoger dan in die van land B. Land A heeft dus een absoluut voordeel in de productie van beide landen. Toch zullen de landen waarschijnlijk handel met elkaar drijven omdat de lonen in het minder productieve land B lager zijn dan in land A. Land A zal zich toeleggen op de productie van het goed waarin het, vergeleken met land B, het beste is.

Dit leerstuk, geformuleerd door de Nederlandse/Engelse econoom David Ricardo, geeft niet alleen een verklaring voor het bestaan van handel. Het toont bovendien aan dat handel door de bank genomen voor beide landen gunstig is. Werknemers van beide landen kunnen meer consumeren met dan zonder handel (consuminderen ? valt dat niet na te streven ? Hoe minder bezit, hoe minder gebonden ? Mensen die plezier hebben in een vak en in hun vakwerk en niet politiek, dat is mooi).

Zo stellen veel politici dat de wereld uiteenvalt in drie blokken -Noord-Amerika, Europa en Azië inclusief Japan- die elkaar op leven en dood beconcurreren. De winst van het ene blok zou het verlies van het andere zijn. Nooit van comparatieve voordelen gehoord. Economische groei in de tweede of derde wereld is niet schadelijk voor de eerste wereld.

Politici geven populistisch hun mening en begrijpen economische of technische fundamenten niet. Krugman geeft aan dat in het publieke debat de slechte ideeën (angst (aanjagen)) van niet-economen de goede ideeën verdringen.
Charlatans zoals bovengenoemden worden minder beschroomd naarmate de massa niet-geschoolde commentatoren groeit. Angstverhalen klinken vaak overtuigender dan echte analyse. Echte economische analyse is nu eenmaal intrinsiek ingewikkeld. Politici en zakenlieden zaaien geregeld paniek over concurrentie en de bedreiging voor Nederland en Europa van goedkope Aziatische import. Bovendien gebruiken ze een term als “bv Nederland”. Beide gedragingen zijn door Krugman strafbaar gesteld.



Maddam

Ook in mijn familie zit een gekke tante. Elke keer als "we" bij haar op de vijzelstraat op visite kwamen (vol van moderne spullen, samenwonend met een 30 jaar oudere kunstschilder (mooi werk trouwens) zei ze:
"Plof neer !"
Als 10 jarige weigerde ik dat al. Dan bleef ik de hele avond desnoods staan. Of zo hard springen op de zitzak dat deze daadwerkelijk plofte.




Eindelijk

Eindelijk is het me gebeurd, me nooit meer ergeren
zomaar en nu kan ik het niet meer verbergen.

Meneer right ontmoet, de man van mijn dromen,
hij laat me ware liefde zien, althans dat lijkt het omen.
Zonder dat prachtige haar
en zijn doordringende liefdevolle staar.

Eindelijk ben je daar dan
nu komt het er van
Hij leek zo vaak de ware
maar dan bleek het toch een nare.
Nu kom jij voorbij en verlicht mij

Eindelijk is het me gebeurd, me nooit meer ergeren
zomaar en nu kan ik het niet meer verbergen.

Eindelijk ben je daar dan
nu komt het er van
als je eens wist wat ik van je dacht
ik kan het niet beschrijven dus je lacht.


Mister Damn Right

Mister Dan Death

Mister Dan Sex. Zou de ideale man de dood zijn. Zou de ideale vrouw de dood zijn.



Ja hoor, er zit een mannetje in de computer en dat houdt alles in de gaten, ja, in je telefoon ook en overal mannetjes die alles in de gaten houden.

"Praat smerig tegen me !"
Ten eerste weet ik dan niets te zeggen, na een relatie van 14 jaar waarin ze opeens zoiets vraagt en ten tweede vraag ik me dan af wat haar twee-weken-affaire haar allemaal voor schunnigs toegefluisterd heeft.
"Nu moet je me hard neuken."
Tsja, de ene keer heb je een half uur een keiharde en de andere keer een halfzachte die je met moeite naar binnen wurmt om na een viertal keer heen en weer schuiven te ontladen. Volgens mij geldt dat voor de meeste mensen. En het hangt toch ook van de dame af.

Interesting. Highly interesting. I'd be delighted to hear more on another occasion, but for now, if you'll excuse me.




Zo'n beklemmend dodelijk goed verhaal van Maria Barnas dat aan willem frederik hermans doet denken, maar nog iets klinischer, vervreemdender, naarder waardoor ik me akelig voel...hu, wat naar :


De ruimte die je inneemt
Maria Barnas


Lewis keek de hoeveelheid boodschappen in zijn winkelkarretje nog eens na en schatte de inhoud op een derde kubieke meter. De sinaasappels ergerden hem.

Hij was zich al een aantal dagen aan het voorbereiden op de komst van Emily. Emily hield van soja-burgers en witte wijn. Maar als verrassing had hij twee kleine fazanten besteld bij de jachtopziener van Dundas Estate.

Emily zou hooguit 1 kubieke meter in beslag nemen.

Emily was lid van The Mad Treehuggers. Ze liet zich in weekenden aan bomen ketenen en elke maand stelde ze het kappen van een oude eik een paar weken uit. Lewis moest niet beginnen over het feit dat die bomen uiteindelijk toch omgingen, daar kreeg Emily agressieve rode vlekken van in haar hals, alsof een verongelijkte stem zich dwars door de huid van haar keel een weg naar buiten forceerde.

Bomen namen sowieso teveel ruimte in beslag. Lewis begreep niet waarom bomen niet bij elkaar gezet konden werden, in een groot massief blok. Alle stammen tegen elkaar aan, de takken konden vast wel voor iets anders worden gebruikt. Met optimale bodemverzorging zouden ze genoeg voeding kunnen krijgen en de zuurstof uitstoot van een dertig vierkante meter klont boom zou evenredig zijn aan de zuurstof opbrengst van een enorm, dunbezaaid bos. De ruimte die dat zou opleveren legde een kortstondige kalmte in het hoofd van Lewis.

Hij had Emily ontmoet op een kunstbeurs in Londen. Ze stond er met haar koffers naar een perpetuum mobile van fietswielen te kijken. Hij had het kunstwerk nooit erg opwindend gevonden. Maar de kunstenaar verkocht goed, en het was eigenlijk het enige werk dat dit jaar belangstelling trok. Lewis zag door Emily wat er aan de fietswielen ontbrak: een vrouw die ernaar stond te kijken. Sindsdien ging het werk over van alles. Gemis, eenzaamheid, verlangen. Hij zag het allemaal in het lege, treurige werk en hij begon gedachten te formuleren over liefde.

De koffers van Emily irriteerden hem. Lewis had dertig vierkante meter gehuurd voor zijn stand, en Emily’s baggage nam er teveel van in beslag. Hij bood haar een drankje aan en liet haar koffers door zijn assistent naar de garderobe te brengen.

Emily had naar hem geglimlacht en hij had haar uitgenodigd voor een muziek uitvoering die later die avond zou plaatsvinden in de Royal Academy of Music. Lewis verwachtte er een rustig klassiek concert maar de avond bleek georganiseerd te zijn door Henrik Håkansson, een jonge Zweedse kunstenaar. Emily sprak lovend over zijn werk en Lewis bestudeerde het programma om later argeloos een detail over de kunstenaar te kunnen laten vallen.

Hij las:‘Håkansson uses the distinct cultural environment of the fair to facilitate the production of this off-site event, while also employing the format of performance and the scenario of filmmaking. A concert hall more regularly used for classical recitals is the site of a solo performance of a bird. In this synthetic environment a native British songbird becomes a fragile, exotic spectacle. The observation of nature results in the production of culture. The audience themselves become players and, in turn, the process of art-making becomes the subject of the piece.’

Lewis zag een dode tak op een podium waar een mus in werd gezet door een blond meisje dat teveel ruimte in haar jurk innam. Het kind keek bezorgd terwijl het de vogel enkele bevelen gaf. Het deed Lewis denken aan zijn moeder. Hij overwoog direct de zaal te verlaten maar Emily legde een hand op zijn arm, en daarnaast zou hij onmogelijk onopvallend de zaal kunnen verlaten omdat alles werd gefilmd. Drie cameraploegen registreerden het publiek en de bewegingloze mus in de dorre tak.

Het publiek wachtte op een geluid. Vier microfoons stonden gericht op de vogel die met zijn rug naar het publiek zat gekeerd. Emily giechelde, en mensen begonnen elkaar aan te kijken. ‘Een concert van afwachting’, fluisterde Emily in zijn oor. Ze zag er prachtig uit. Het haar strak naar achter gekamd en bij elkaar gebonden in een klein knotje en godzijdank geen sieraden.

Hij sloot zijn ogen maar opende ze al snel omdat zijn gedachten waarin hij probeerde te verdwijnen zijn moeder aan hem toonde. De vogel deed een poging te vliegen, maar kwam niet verder dan een ongelukkig sprongetje. De vleugels waren afgeknipt, en het dier viel met een plofje op het podium. Het was het eerste geluid dat het had geproduceerd en het ontlokte aan een enkeling in de zaal een aarzelend geklap.

Na afloop van de performance zei Lewis dat hij zich niet goed voelde, dat hij Emily graag mee uit had genomen voor een drankje maar dat hij zich helaas gedwongen zag naar huis te gaan. Tot zijn verbazing ging ze in op zijn uitnodiging hem te komen opzoeken in Edinburgh.

Dat was nu een week geleden, en Lewis had elke minuut van de dag gebruikt om zich voor te bereiden op haar bezoek.

De tafel was gedekt, vierkante borden op een vierkante tafel. Hij had met een lineaal de afstand tussen de borden en het bestek gemeten, zodat alles exact op de goede plek stond. De fazanten die hij eerst gegrild, lagen in dunne plakken in de oven, ze zouden geen enorme schaal in beslag hoeven nemen op tafel.

Op het aanrecht stond het nagerecht op kamertemperatuur te komen; sinaasappels doordrenkt in cognac. Hij had de vruchten gepeld en in kubussen gesneden. Ze hadden daarbij veel sap verloren maar hij had er wel een mooie kubus mee gebouwd van negen vruchten, die stond als een Donald Judd. Hij had zich geschoren, en voor de gelegenheid niet alleen zijn hoofdhaar maar ook het overtollige haar van zijn benen verwijderd. Zijn lichaamshaar vulde net twee handpalmen maar alle kleine beetjes telden.

Het stelde hem gerust dat Emily naar zijn huis toe kwam. Als hij haar had moeten treffen in de stad had hij haar misschien niet herkend. Hij had vooral gelet op hoe netjes ze in haar kleren paste. Haar slanke benen in een nauwsluitende rok. Er zou nog net een hand tussen haar huid en de stof hebben gepast. En toen hij de secure indeling van haar koffer had gezien toen ze die opende om er een jas uit te pakken, wist hij het zeker.

Lewis’ benen waren schraal en Emily was al 4 minuten te laat. Hij pakte de lineaal er nog eens bij en controleerde de afstand tussen het servies en het bestek. Tot zijn ontsteltenis zag hij een kreukel die Emily zou raken aan haar linkerknie. Net toen hij het strijkijzer uit de kast wilde pakken, hoorde hij de deur van een auto dichtslaan. Lewis hapte naar adem en spoedde zich naar het raam. Op straat, vlak voor zijn huis stond een vrouw naast een taxi. Ze betaalde de taxichauffeur en liep richting de trap die leidde naar Lewis’ voordeur.

Een vogel met stompjes van vleugels deed een poging te fladderen in zijn maag. Hij zag een vrouw de zoom van een hoepelrok optillen terwijl ze de trap op liep. Haar haren waren gekruld en stonden in een krans om haar hoofd. Grote armbanden rinkelden om haar pols. Lewis liet zich zakken op een stoel en poetste een vork toen de deurbel ging. Hij poetste een lepel toen de deurbel nog eens ging. En toen een aantal minuten later een nerveuze boodschap werd ingesproken op zijn antwoordapparaat streek hij ter hoogte van zijn knie een kreukel uit zijn leven.

.

I hung my head

Opmerkelijk hoe sombere beelden en sombere liedjes en trieste verhalen je kunnen opmonteren. Maar niet het bovenstaande.

En wat ook helpt is doen alsof. Alleen in de lift je hoofd laten zakken, een sombere teneergeslagen houding aannemen en dan mompelen: Het leven is vreselijk. Het leven is ellendig. Het leven is vreselijk ellendig. Heer Lijk zielig doen. Indulge in self pity. En vervolgens spontaan glimlachen, goedgemutst die lift uit stappen en iedereen "goededag !" wensen.

En het gezelschap van een lieve leuke vrouw. Of poesjes. Of kinderen af en toe...hm, soms word ik van die drukte wat minder vrolijk.

Een ervaringsdeskundige vertelde mij dat je een depressie kunt herkennen aan het feit dat je bij mooi weer somber wordt omdat het niet klopt, jouw gemoedstoestand en het weer. Ik voel me zo somber en slecht dus moet het wel regenen. Daar werd ik vrolijk van, omdat ik er de conclusie uit kon trekken dat ik nog geen echte depressie heb gehad. Wel een periode gehad van moeilijk opstaan, als je je werk en je relatie niet meer leuk vindt, da's gewoon zwaar. Als er geen humor is in de relatie en elk gesprek ruzie-achtig serieus verloopt, dan moet je de relatie zo snel mogelijk verbreken, dat is een erg slecht teken.

En wat helpt is tegen iemand aan janken over hoe zwaar het leven wel niet is en dan horen:

"Zielig doen is ook een kunst."

De mogelijke liefde

Romantisch verbitterd







Ook eens "ik ben" ingetoetst bij google, zoals te verwachten geen gedicht bij mij.

Ik ben spelletjes (nee)
Ik ben een baas (nee)
Ik ben toch niet gek (ten dele)
Ik ben stil (ja)
Ik ben bas (nee en ja, ik praat op een hummende bas toon)
Ik ben lelijk (nee, soms, ook van binnen)
Ik ben mama (ja, mijn kinderen noemen me vaak mama ? Zeker in 2009 )
Ik ben nog lang niet dood (reeds...)
Ik ben verhuisd (binnenkort)
Ik ben speciaal


Ook maar eens "ik ben niet..." ingetoetst

Ik ben niet bang (inderdaad, nauwelijks of niet bang)
Ik ben niet bom (?)
Ik ben niet meer verliefd (ehm, weet ik niet)
Ik ben niet gek ik ben een vliegtuig (nee)
Ik ben niet bang film (griezelfilms, daar was ik nog wel eens bang voor)
Ik ben niet gelukkig (onjuist, of, raar, met zo'n ontkenning heb ik de neiging het ermee eens te zijn, ik ben niet ongelukkig vind ik mooier)
Ik ben niet gek (ten dele)
Ik ben niet te stoppen (ehm, een vader van drie kinderen, ambtenaar ? niet te stoppen ?)
Ik ben niet perfect gedicht (goh, dat fotomodel van 18 zei tegen me dat ze perfect was in 1983)
Ik ben niet bang recensie (driemaal ik ben niet bang, zou iedereen dat hebben ? Het is een boek van Niccolo Ammaniti, dat ik niet gelezen heb. Ik heb 4/5 bibliotheek boeken nu al drie maanden liggen en kom er niet aan toe om ze te lezen, te onrustig, teveel andere dingen bezig.)

High high highely

Ik ben tweezaam. Ik ben alleen tezaam.



Ik duld niemand boven me. Ik duld niemand onder me. Behalve haar.


Intussen voorzie ik met die bezuinigingen en verrechtsing niets.



"Socialisten denken goed te zijn voor de mensheid en zijn schofterig voor hun medemens en naasten, anderen zijn dan weer goed voor de naasten (het kringetje dat het vooral heeft over tennisweer, golfweer en een bourgondische maaltijd en de smaak van de wijn) en hebben met de mensheid niet zoveel op, zwerver ? eigen schuld. Bedelaar ? Ga werken, ga holle lege reclamepraatjes verkopen."
"Een kippenvelmoment als je het niet koud hebt is de dood die je even streelt."

"Lees vandaag, 19 juli, "meer gouden woorden" van Gerrit Komrij met veel plezier. Zouden deze bijtende messcherpe columns nu ook ergens in een krant hebben gestaan ?  Een schrijver wil in de eerste plaats gehoord worden, volgens WFHermans. Of is 4 tot 8 lezers genoeg ? 1 lezeres ? Een zeer geestige kritiek op het boek "geestverkenningen" van Fits Bolkestein. "Zo'n man moet toch op een gedachte betrapt kunnen worden ? En het verdomde tweetal meteorologie en gastronomie blijft de welwillende lezer zo teisteren dat hij zijn laatste greintje welwillendheid spontaan verliest. Tennisweer en gastronomie zijn Bolksteins favorieten. Banale zinnen duiden op banale gedachten." Prachtig, als je zo'n analyse of kritiek kunt schrijven ! Zes bladzijdes lang over de onbenulligheid van een boekje bolkestein !"


"Ja, de arrogantie van abn amro, de veronderstelde superieuriteit van het bestuur, van mensen binnen het bestuur, dat wreekt zich. De overheid, dat zijn individuen. Het bestuur van een bank dat zijn individuen. Superioriteit ? "
"Als greet wilders nu een 3/5 part timer was geweest, hadden we dan 3/5 minder pvv stemmers gehad ?
Als adolfa nu maandag dinsdag en donderdag fuhrer geweest was, waren er dan 12 miljoen doden geweest en 3,6 miljoen dode joden ?



Norma Liter

Normaliter was ik getrouwd geweest of had ik samengewoond met Pascale of Geraldine, dat paste. En dan nog, dan kun je jezelf dat wel wijsmaken maar 14 jaar samen wonen is nog wel eens wat anders dan het idee hebben dat dat wel kan. Van temperatuur in huis (zij wil 23 graden, ik wil 19 graden) tot en met taakverdeling en koken. Ja, ja, dan zit ze daar weer te klagen over een te zacht gekookt eitje.

Zij vertrouwde me toe dat ze ook wel eens de neiging had om te slaan en ik had eens twee poezen en de ene likte altijd de ander tot er opeens een duivelse blik in de ogen kwam en dan beet ze hem. Nu zie ik het op tv gebeuren, dat een vrouw een mep krijgt, ziet er zo naar uit.

Toch is het verklaarbaar, jij bent van haar afhankelijk voor de dood/sex, dat roept agressie op ?

Low low lonely

"Speel jij een instrument ?"
"Nee."
"Dag."

Het superieure denken, het ivoren toren denken, het ik heb meer geld en ben dus beter denken van Fristi Bolkestein, Angela Merkel, Greet Wilders heeft iedereen. Als ik op mezelf afga en de mensen om me heen dan leeft iedereen in zo'n isolement.

Wat moest ik vorig jaar met kerst lachen, toen Eline en Stijn (tweeling, net 8 jaar) in een stapelbed lagen rond 21.00 uur. Stijn boven met Donald Duck en Eline beneden. Ik stiekem door de aanstaande deur kijken, ze moesten eigenlijk gaan slapen maar Stijn had nog een leeslampje aan.
"Nou Stijn, ik kan de balken van jouw bed zien, het zijn er 1,2,3, 5, heel veel !"
"Hm."
"Nou en weet je Stijn, dat skiën ging heel goed, jij vindt sleeën heel leuk, maar skiën is ook heeeel leuk, hoor."
"Hm," zei Stijn verstoord terwijl hij verder ging met zijn lectuur.
"Weet je waaraan ik nu denk ? Aan dat lekkere eten en dat je zo langs die tafels kunt lopen en dat je jezelf kunt bedienen en wat is dat eten toch lekker hier....en dat zwembad en ik ben al heel lang in de sauna geweest, ben jij al in de sauna geweest, Stijn ?"
"Oh nee."
"Nou, dat moet je dan nog wel doen hoor, Stijn, we zijn hier nog 1,2,3,4 nachten, dus dan kun je dat nog een keer uitproberen en dan daarna dat koude zwembad in, dat is dan helemaal niet koud meer."
"Hm," zei Stijn en hij sloeg weer driftig een bladzijde van zijn Donald Duck om.
Dat ging een half uur zo door, net een echtpaar. Bijzonder geestig om te zien.

2005
"Gotgotgot, leuk, twee zoontjes, drie stijve piemels in het zicht 's ochtends."

Liefde in het open veld

vlak
voordat
hij
bij
een
langzaam
ondergaande
zon
zijn
zaad
traag
maar onherroepelijk
uit zijn
lendenen
midden
in haar
woestijnbloem
wilde storten
rook
er
een
hazenwindhond
geinteresseerd
aan
zijn
reet


LOURDES

kerngezond
zo hard
mogelijk
door lourdes
hollen
daar
knapte hij
van op


EENZAAM

motorrijden
ik haat
het
maar je
wordt
nog eens
gegroet


DOORBRAAK

nadat hij 25 jaar lang
onafgebroken aan de zaak had gewerkt
wist hij een ding zeker
kennedy kon nooit
zijn vermoord door een reiger


NADEEL TOM TOM

zijn
vrouw
langs de
ringweg
van
lyon
in
mekaar
schoppen
dat
miste hij
wel



P. Douwes

Beertje Kloothommel

Brussel, 18 oktober 2010





...ik heb nieuwe schoenen, valt me erg mee, vind ze nog strakker en scherper dan mijn vorige...




...wat een onzin zeg...ik bedoel maar....




...angela, meid, ga eens een dag in Brussel rondlopen, of met de metro, dan zie je een multi culti stad en dan kun je niet beweren dat zoiets mislukt is, het is er gewoon en mensen proberen er het beste van te maken...en wat is dat leuk, zoveel verschillende mensen te zien ! misschien zou ik liever in Brussel gaan wonen maar dan zou ik Den Haag en vooral het strand en de zeegeur gaan missen...en de kinderen natuurlijk, maar wat is dat een feest, 2 dagen alleen in Brussel.

Zelfs als ik een week ga skien dan mis ik de kinderen niet, wel altijd blij om ze weer terug te zien en soms moeilijk om je oudste zoon in tranen te zien bij vertrek...maar missen, raar is dat, zou ik emotioneel wat kreupel zijn, ik heb in mijn jeugd wel relatief weinig visvetzuren gehad en dat schijnt belangrijk te zijn voor een goede breinontwikkeling....zitten angela merkel, greet wilders, frits bolkestein niet ook in een isolement, het isolement van teveel geld hebben, van teveel in een ivoren toren zitten, nooit meer in de metro van Brussel staan of zitten ?...is niet iedereen een gevangene van zichzelf....wel opmerkelijk veel zwervers en bedelaars vergeleken met 20 jaar geleden, ik heb er zeker 100 gezien, twintig jaar geleden waren dat er nog 5...

...Van 12 tm 18 heb ik in een luxe buitenwijk van Brussel gewoond (la Hulpe/Hoeilaart) en van 23 tm 26 (1988-1991) vlakbij de avenue louise in een klein flatje naast een prostituee, twee keer kwam ze met een blauw oog bij me huilen vanwege de mannen en hoe ze haar behandelden...blij dat ze niet vaker aanbelde...




...wat durf jij daar te beweren ?...





...er is wetenschappelijk bewijs dat visvetzuren echt belangrijk zijn voor mensen en kinderen. Twee keer per week vette vis of 450 mgram DHA en 250 mgram EPA !...




...7 uur vergaderen in deze zaal en dan een tiental minuten zelf praten en dan ben je relatief veel aan het woord...toch vind ik het leuk, alleen al dat brussel...nou maar gauw :



...ooooh, wat lekker, gegrilde ribbetjes, patat gebakken in olijfolie en een verrukkelukke griekse salade met feta erbij en twee witbiertjes (nog getwijfeld over retsina, maar ik was blij met mijn keuze, heb er heerlijk op geslapen) voor 20 EUR en dan zit daar een fooi bij van 2 EUR....dat noem ik nog eens feestelijk solo uit eten in Brussel !....

Blij dat ik humorloos ben

Laatst heb ik geschreven dat sex saai is. Ook al bestaat er best lekkere sex. Toen gingen mensen denken dat ik allesex saai vond. Wat een onzin zeg.

Sex gewoon bijvoorbeeld behoort tot het allerlekkerste. Een slipwip is zacht en heerlijk. Minder vernieuwend kan bijna niet. Maar het was erg lekker. Dus ik kom er maar eerlijk voor uit. Ik bedoel maar.

Soms doe je van die rare spelletjes: als je van de sex van voor, van achter, rechts of links, lang of kort, eentje moest kiezen, welke nam je dan?
Ik wist het wel hoor. Sex.

En als de vraag was: welke van het rollen en bollen zou je kiezen als je er maar twee over mocht houden ?

Dat wordt moeilijker. We denken aan de lange massage sex, aan de snelle doodwip, aan de huilguilvuilkuil, aan de lachschatersax en de vieshups, aan de verbeeldingssex en de vruchtensex of aan de elitesex. Geef maar eens wat op.

Toch hoef ik ook over die vraag niet lang na te denken: elitesex en weemoedigesex. Met spijt laat ik de massagesex en de lachschatersax gaan. En, nu ik er zo eens over nadenk, die snelle doodwip, daar krijg ik altijd een portie energie van, dat wil je niet weten. Mens schei, uit. Maar ja, we deden een spelletje en dan moet je toch kiezen. Doe dat.

Nu ja, in het echt kom je meestal niet voor zulke keuzes te staan (slowsex of sanspenetrationsex ?) maar voor het bepalen van de gedachten (Frankrijk of Italië ?) denk je toch wel eens zo kinderachtig (doof of blind sex ?). Vergelijkbaar met de vraag welke muziekstukken of boeken mee gaan naar een onbewoond eiland.

Ik neem de sex mee. Of niet, wat is dat in het echt toch meestal maar kort, oh oh, oh wat is dat toch moeilijk, muziek en boeken achter laten voor eens in de week een kwartier sex na een half jaar ? We sexen dan misschien te weinig in Nederland, maar daar ga ik nu niet over zeuren, want zeuren helpt niet, maar lekker klaarmaken helpt wel. En dan weet ik helemaal niet zo zeker dat ze elders zoveel beter of meer eraan doen, hoor. Of het gras nou echt groener is bij de buren, daar ga ik niet over.

Wat een onzin zeg.

Minder veelzijdig, maar nu het herfst is ook heel smakelijk, is de zoete sex. Meestal maak ik zoete sex met knoflook en room (erg lekker) of gevuld met geilekaas en rode peper (ook erg lekker). Maar nu zag ik ergens een recept voor een warme sex met gewone en zoete.

Gemaakt. Gedaan. En allemachtig, wat was die warme noem-het-maar-sex snel op zeg. Onweerstaanbaar heerlijk. De opgegeven hoeveelheden lijken dus misschien wat royaal – nee, laat ik niet huichelen: ze zijn royaal – maar in de praktijk zal vrees ik blijken dat de hoeveelheid aan de krappe kant is.

Ik speelde er met de balletjes bij met een snufje eraan, en een lulkneedtrucje met vochtigvulvapersje, slechts op smaak gemaakt met een scheutje lik, versgemalen feromonen en een lepel massageolie. Een uitstekende door de weekse sex durf ik gerust te beweren.


.

Ja daar kont je op wachten

Laatst heb ik geschreven dat de dood saai is. Ook al bestaat er best goede dood. Toen gingen mensen denken dat ik alledood saai vond. Wat een onzin zeg.

Doodgewoon bijvoorbeeld behoort tot het allerlekkerste. Een snelledood is zacht en heerlijk. Minder vernieuwend kan bijna niet. Maar het was erg lekker. Dus ik kom er maar eerlijk voor uit. Ik bedoel maar.

Wat een onzin zeg.

Soms doe je van die rare spelletjes: als je van de dood van voor, van achter, rechts of links, lang of kort, eentje moest kiezen, welke nam je dan?

Ik wist het wel hoor. Dood.

En als de vraag was: welke van het heengaan en teruggaan zou je kiezen als je er maar twee over mocht houden ?

Dat wordt moeilijker. We denken aan de lange trage dood, aan de snelle dood, aan de huilguilvuilkuil, aan de lachschaterdood en de vieshups, aan de verbeeldingsdood en de vruchtendood of aan de elitedood. Geef daar maar eens 1 van op. Ik bedoel maar.

Toch hoef ik ook over die vraag niet lang na te denken: elitedood en weemoedigedood. Met spijt laat ik de verbeeldingsdood en de lachschaterdood gaan. En, nu ik er zo eens over nadenk, die snelle dood, daar krijg ik altijd een portie energie van, dat wil je niet weten. Mens schei, uit. Maar ja, we deden een spelletje en dan moet je toch kiezen. Doe dat. Maak die dood.

Nu ja, in het echt kom je meestal niet voor zulke keuzes te staan (morte piano of sansmesmerisezmort ?) maar voor het bepalen van de gedachten (Frankrijk of Italië ?) denk je toch wel eens zo kinderachtig (doof of blind dood ?). Vergelijkbaar met de vraag welke muziekstukken of boeken mee gaan naar een onbewoond eiland.

Ik neem de dood mee. Of niet, wat is dat in het echt toch meestal maar kort, oh oh, oh wat is dat toch moeilijk, muziek en boeken achter laten voor eens in de week die gedachte over de dood ? We doden dan misschien te weinig in Nederland, maar daar ga ik nu niet over zeuren, want zeuren helpt niet, maar lekker beëindigen helpt wel. En dan weet ik helemaal niet zo zeker dat ze elders zoveel beter of meer eraan doen, hoor. Of de grond nou echt donkerder is bij de buren, de ovens heter, daar ga ik niet over.

Wat een onzin zeg.

Minder veelzijdig, maar nu het herfst is ook heel smakelijk, is de zoete dood. Meestal maak ik zoete dood met knoflook en room (erg lekker) of gevuld met geilekaas en rode peper (ook erg lekker). Maar nu zag ik ergens een recept voor een warme dood met gewone en zoete.

Gemaakt. Gedaan. En allemachtig, wat was die warme noem-het-maar-dood snel op zeg. Onweerstaanbaar heerlijk. De opgegeven hoeveelheden lijken dus misschien wat royaal – nee, laat ik niet huichelen: ze zijn royaal – maar in de praktijk zal vrees ik blijken dat de hoeveelheid aan de krappe kant is. Een uitstekende door de weekse dood durf ik gerust te beweren.


Ik bedoel maar.

(naar aanleiding van de recepten van marjoleine de vos in de nrc, zo schrijft zij).