Van de 550 tijdens de "missie" in kunduz heeft elke voorstemmer in de tweede kamer op het geweten. Elke voorstemmer wordt verplicht om 18 weken zelf deel te nemen, mark rutte met zijn neptandpastaglimlach voorop en sap op zijn rug tijdens de "missie" in kunduz. Een land extern in oorlog is intern ook in staat van oorlog. Een mens met woede en haat naar anderen heeft zelfwoede en zelfhaat. A loving heart is the truest wisdom.
En dan leers, omdat we tot dusverre alle 14 jarige meisjes terugsturen naar afghanistan is het oneerlijk om nu niet 14 jarige meisjes terug te sturen. Dat is zo'n redenering als "de joden moeten nog steeds op transport gezet worden naar concentratiekampen omdat het anders oneerlijk zou tov de joden die van 1940-1943 op transport zijn gezet."
Superieur doende quasi gewichtige egotrip klojo's.
Dat hierarchische quasi superieure denken zit er bij de meeste mensen zo ingekankerd en dat gaat er ook nooit meer uit.
Vandermeersch van de nrc: ja, ik moet 40 van de 250 mensen ontslaan. Zou je niet ook over herverdeling en solidariteit kunnen denken in plaats van meteen maar te ontslaan of te vermoorden. Snij een percentage van 18% van je eigen salaris weg of snij je eigen arm eraf in plaats van anderen te ontslaan. Wat maakt jou zo onmisbaarder of beter dan anderen...komt die waan doordat je door een soortgenoot in een bepaalde positie benoemd bent ? Hierarchie, autoriteit en geld zijn ziekelijke menselijke hersenspinsels en mensen die in die pek roeren raken er allen mee besmeurd.
Jan Peter Balkenende verdient momenteel 600.000 EUR plus. Goed hij heeft er 60 urige werkweken op zitten, maar of hij ook iets wezenlijks betekent heeft voor Nederland. In ieder geval niet voor mij, huichelen, hypocrisie en het achter de ellebogen hebben, snateren over normen en waarden en mensen naar Irak sturen en het prima vinden dat Sadam Hoessein de doodstraf krijgt. 600.000 EUR, dat is het salaris van 15 verpleegsters of verplegers of van 15 leraren of leraressen.
Wouter Bos verdient nu voor advieswerk in de gezondheidszorg voor 4 dagen werk 400.000 EUR.
Ik vind dat hij wel wat meer verdient dan een minister, maar ja, dat is wel het salaris van 10 verplegers of 10 leraressen. Zou het salaris van 5 verplegers of 5 leraressen niet voldoende zijn ?
O tijd, o zeden, en dat geld, een vreemd hersenspinsel van de mensen. Geld stinkt en wat is het makkelijk. Humanum errare est. Het is menselijk om je te vergissen. Het is menselijk om te zwerven.
Thursday, January 27, 2011
Wednesday, January 12, 2011
Spread a little happiness as you go by(e)
http://www.youtube.com/watch?v=qJ8ahL8LsEQ
Nou, ik had van een of andere versierdersgoeroe begrepen dat zweedse meisjes zo makkelijk te versieren waren dat ze voor hem eigenlijk niet meetelden qua versierde dames. Ik meteen een ticket naar Oslo gekocht en bij de wehkamp een zwart zijden pyama van 140 EUR en bijbehorende zwart zijden mantel voor de nacht, ook a raison van 140 EUR, 'onweerstaanbaar voor dames' stond erbij.
Zat ik daar in mijn hotelkamer in Oslo, er gebeurde niets ! Nou, dacht ik, ik laat me mooi niet kennen, mijn zwart zijden pyama verwisseld voor een pak, die zwart zijden mantel heb ik maar wel aangehouden, eerst in de hotellobby rond gekeken, daar was niemand. Toen Oslo ingetrokken. Dat viel ook zwaar tegen, heb er geen enkel, geen enkel, contact gelegd. Maar ja, toch weer een aparte ervaring wijzer en 1218,30 EUR armer aan het vliegtuigticket, de zwart zijden uitrusting, het hotel en de kostbare lading alcohol waar ik wel een beetje aan toe was.
.
Nou, ik had van een of andere versierdersgoeroe begrepen dat zweedse meisjes zo makkelijk te versieren waren dat ze voor hem eigenlijk niet meetelden qua versierde dames. Ik meteen een ticket naar Oslo gekocht en bij de wehkamp een zwart zijden pyama van 140 EUR en bijbehorende zwart zijden mantel voor de nacht, ook a raison van 140 EUR, 'onweerstaanbaar voor dames' stond erbij.
Zat ik daar in mijn hotelkamer in Oslo, er gebeurde niets ! Nou, dacht ik, ik laat me mooi niet kennen, mijn zwart zijden pyama verwisseld voor een pak, die zwart zijden mantel heb ik maar wel aangehouden, eerst in de hotellobby rond gekeken, daar was niemand. Toen Oslo ingetrokken. Dat viel ook zwaar tegen, heb er geen enkel, geen enkel, contact gelegd. Maar ja, toch weer een aparte ervaring wijzer en 1218,30 EUR armer aan het vliegtuigticket, de zwart zijden uitrusting, het hotel en de kostbare lading alcohol waar ik wel een beetje aan toe was.
.
Wednesday, January 5, 2011
DE TELEGRAAF
wat is ze mooi....prettige koelwarme hand die ik niet meer los zou willen laten...nou ja, ik bedoel maar, dat ligt me niet, maar ik zou haar wel drie keer per dag de hand wilen drukken en niet denken aan bacillen en bacteriën...c'est la vie, zeg maar ciao con il mano....
'Nou, ik dus naar die expositie van Cleo Campert, mooie foto's ! Wat een aardige, leuke, kunstzinnige en vriendelijke dame is dat, de dochter van Remco Campert !'
'O ja.'
'Rosan Hollak gezien, mooi ! Maar ijzig toen ze me doorkreeg, o jij bent die weblogger, zoals je over mensen schrijft. Nooit tegen jou, zei ik, en toen zei zij, je had me ook nog een mailtje gestuurd om me uit te nodigen...geen stijl.'
'Maar dat is toch helemaal niet erg, of was het een rare inhoud van jouw mail.'
'Nee, volgens mij niet, het is alweer lang geleden, meer dan een jaar, maar ik herinner me een verlegen en bescheiden mailtje.'
'Nou, dan zit het bij haar ook niet helemaal goed.'
'Ja, vind ik ook, maar ik kan het me ook wel weer voorstellen op een of andere manier, daarvan ben ik niet gediend zou ik misschien denken, maar goed ik kreeg twee minuten een standje alsof ik een tienjarig jochie was, begon me steeds ongemakkelijker te voelen en toen zei ze, nou even goede vrienden en ze reikte me de hand...die greep ik stevig beet en wilde haast niet meer loslaten, wat een prettige hand....en ik schoot ook een beetje in de lach, het was zo raar allemaal....zou je nou vaker lachen als jeje ongemakkelijk voelt...altijd als jeje ongemakkelijk voelt ?'
'Haha, kan het me voorstellen...zoveel lachjes...verschillende manieren om te lachen.'
'Jaha, wat is ze mooi. Britsjoodsfriese adel en nog goed praten in het openbaar ook, tot mijn verbazing is ze geen echte fotograaf, zegt ze....volgens mij wel....je wil zijn wat je bewondert...ze schrijft als een fotografe...en ze liep toch na die hand een beetje kwaad weg, dacht ik tenminste. Het eerste mailtje dat ik van haar kreeg in juli 2006 of omstreeks die tijd was wel lief (nadat ik eerst een mailtje naar de nrc gestuurd had).'
'Zojuist het interview met p.h. dommer gelezen in de volkskrant, wat is dat toch een stuk ongeluk. Weet je wat het is, Domoor zou rechtens een betoog kunnen houden dat juridisch het leven lijden is en dat in dier voege het jiddisch billijk is dat hitler uit coulance zo'n zes miljoen joden vermoord heeft en totaal zo'n 20 miljoen mensen uit hun lijden heeft verlost en ik wil na een drietal ministersposten nu wel vice voorzitetr van de raad van state worden, het lijkt mij een verrijking en van enige importantie voor nederland indien.
'Ok weer genoeg gehoord, drop dead Fred.'
Je wilt zijn wat je bewondert...bewonderde ik mijn eerste baby ? Nee, maar ik was er wel verliefd op, die pretlichtjes in zijn ogen, dat lieve lichaampje, toch nooit erotische opwinding gevoeld, hoewel het wel verliefdheid was. Kom op, probeer het eens, je in te leven in Robert M....die oogjes, dat lieve onschuldige koppie met beperkte gezichts- of gelaatsuitdrukkingen, het wat mollige lijfje, die armpjes, de hele tijd zijn handjes bekijken, zo, lief, zo geborgen, die lieve brabbelgeluidjes (UIEN ! was het eerste dat hij hard schreeuwde, best vaak en 'boene' voor schoenen) nee, ik kan daar echt geen erectie van krijgen of sexuele opwinding voor voelen....hij rook zo lekker....als het nu een zij was geweest ?...nee, ook voor mijn dochter en vijftien jaar jongere zus nooit wat sexueels gevoeld....kan het gewoon niet.
Beschaafde agressie. Gestyleerde passie. Zinvol geweld. Ingehouden kwaadheid. Moordstemming. Droommoord. Moorddroom. Breek iemands hart en je breekt je eigen hart. Vermoord iemand en je pleegt zelfmoord.
'Als ik win, ga je dan mee wat drinken ?'
'Lijkt me heel gezellig.'
Wat een zevende hemel gevoel blijft dat...zou het soms jammer vinden als die tijd ook weer voorbij is, want daarna ben ik normaalgesproken trouw...schaam me om twee afspraken met twee vrouwen te maken...raak er verward en onzeker van...allebei mislukt, een dame had ook met twee een afspraak en koos voor de ander.
'Een dame die zegt dat ze gelukkig getrouwd is, maakt avances.'
'Gewoon ervoor gaan.'
'Lekker amoreel ben jij, maar ze flirt wel heel erg en er is chemie tussen ons.'
'Zo gewonnen, zo geronnen.'
'Ja, dat is wel vaak waar....en de jaloezie van haar echtgenoot zou ook gevaarlijk kunnen zijn...en wat schiet ik ermee op, op een avontuurtje na....wil meer dan dat.'
'Keek haar in de ogen, wat was ze mooi, meteen daarna zag ik mezelf in de spiegel, schrok ervan, ik vond haar zo knap en mezelf opeens lelijk en ik merkte dat als ik met mensen praat dat ik dan even 'hun' denk te zijn en het was een schok dat die spiegel zo duidelijk aangaf dat dat niet het geval was...slecht voor het zelfvertrouwen
Uit DE TELEGRAAF van 16 december 2010
Op weg naar de lange donkere vreemdeling, die we allemaal zullen ontmoeten, putten de personages van You Will Meet A Tall Dark Stranger moed uit hun illusies. Hun geestelijke vader Woody Allen heeft zijn eigen truc om de somberheid van het leven te ontlopen. "Als jongetje ontsnapte ik in de films op het witte doek. Dat doe ik nog steeds, maar nu maak ik ze zelf."
Blijven werken is de beproefde strategie van de onverwoestbare veteraan. "Pure lafheid", zegt hij zelf. "Als je de tijd krijgt om na te denken, realiseer je je de zinloosheid van alles. Freud stelde het al vast: de mens heeft illusies nodig om te overleven. Artiesten denken dat ze doorleven door hun werk, ouders door hun kin-deren. Maar de realiteit blijft: je wordt geboren, je leeft een tijdje en dan ga je dood. En over honderd miljoen jaar is de zon uitgedoofd en dan is er niets meer. Geen Shakespeare, geen Mozart, geen Michelangelo.
Maar als je je dat voortdurend realiseert, kom je je bed niet meer uit. Mensen proberen hun leven zin te geven door luchtkastelen te bouwen. Ze slikken vitaminepreparaten en rennen dagelijks rondjes om jong te blijven. Of ze geven zich over aan Christus, die ze zal redden. Ik ben opgegroeid in een joods milieu, maar ik vond die religieuze rituelen al gauw onzin. Ik zat eens in een televisieprogramma met evangelist Billy Graham. 'Als u gelijk heeft', zei hij, 'en er is niets, dan ben ik toch geluk-kiger dan u.'
En daar had hij natuurlijk gelijk in. Als ik de personages van Gemma Jones en Roger Ashton-Griffith uit You will meet... op een feestje zou tegenkomen, zou ik denken: wat een dwazen. Maar ze zijn gelukkig met hun reïncarnatiefantasieën en hun geloof in waarzeggers." Die blijmoedige constatering doet denken aan zijn vorige film Whatever Works. Komt die wijsheid met de jaren? Woody Allen glimlacht droef. "Nee, hoor, met ouderdom komen alleen gebreken. Je wordt steeds strammer, je kunt steeds minder. En ik doe nog steeds dezelfde domme dingen die ik vroeger deed. Met het pijnlijke verschil dat ik 't nu beséf. Maar ik gun mijn personages hun hoop. Al lijkt het me niet zo verstandig om een vrouw die de toekomst voorspelt te volgen. Want ooit blijkt dat ze een charlatan is en dat is een pijnlijke teleurstelling.
Waarheid
Je moet de waarheid onder ogen durven zien. In The Purple Rose of Cairo kon Mia Farrow met een verliefde filmster mee naar zijn schijnwereld. Ze koos uiteindelijk voor een relatie met een man van vlees en bloed. Die keus voor de werkelijkheid zal haar ongetwijfeld ver-wonden. Want zo is het leven. Een kunstenaar probeert daar iets van betekenis aan te geven."
Woody's gesomber houdt niettemin een opgewekte toon. "Ik ben momenteel gelukkiger dan ooit. Toeval. De meeste mensen zijn het gelukkigst als ze jonger zijn. Mijn echtgenote heeft een positieve wending aan mijn leven gegeven. Maar ik blijf me bewust van die donkere wolk boven mijn hoofd. Je moet je blijven concentreren op kleine dingen. Onze kinderen, ons huis. De dichter Orton vergeleek het met een picknick in het park. Je koestert je aan de aangename lentezon, maar in de verte hoor je vaag het geluid van aanrollende donder. 't Is allemaal maar tijdelijk. De lange, donkere vreemdeling wacht op je."
The past is everything.
Panta Rhei, met je rug naar de toekomst met een boot de rivier afdalen en kijken wat er gebeurd is, je kunt tenslotte alleen maar het verleden beschouwen. Niemand kan de toekomst voorspellen.
Een mens staat volstrekt alleen in het leven. Zijn denken en handelen is chaotisch omdat hij niet kan vooruitzien, de loop der gebeurtenissen niet kan bepalen en noch de ander noch zichzelf kent. In deze zaken brengen een bedacht geloof en een bedachte god of godin of goden geen verandering.
Wat wij nooit vergeten kunnen is dat de aarde minstens 3 miljard jaar oud is. Van die 3000 miljoen jaar bestaat het beestmens circa 1 miljoen jaar. Van die 1 miljoen jaar leeft het wezen dat in de verte op de moderne mens lijkt , hoogstens achtduizend jaar. En dat is nog de vraag.
De dichtstbijzijnde ster, de kleine alpha centauri, staat op 4 lichtjaar. Met de huidige stand van de techniek heeft een mens 80.000 jaar nodig om bij die ster te komen. De tweede dichtstbijzijnde ster staat op 8 lichtjaar; dat kost de mens 160.000 jaar om daar te komen.
Het is de vraag nog maar of er ooit een big bang is geweest en zoja, in welke onmetelijke ruimte deze plaats heeft gevonden. Want ook de ruimte waar wij nu in kijken kan eigenlijk alleen maar oneindig zijn. Wat is er aan het einde van het heelal ? Niets. Ja, maar dat niets moet wel iets zijn. Dat kan niet niets zijn.
The past is nothing
I cannot leave you without saying this:
the past is nothing,
a nonmemory, a phantom,
a soundproof closet in which Johann Strauss
is composing another waltz no one can hear.
It is a fabrication, best forgotten,
a wellspring of sorrow
that waters a field of bitter vegetation.
Leave it behind.
Take your head out of your hands
and arise from the couch of melancholy
where the window-light falls against your face
and the sun rides across the autumn sky,
steely behind the bare trees,
glorious as the high strains of violins.
But forget Strauss.
And forget his younger brother,
the poor bastard who was killed in a fall
from a podium while conducting a symphony.
Forget the past,
forget the stunned audience on his feet,
the absurdity of their formal clothes
in the face of sudden death,
forget their collective gasp,
the murmur and huddle over the body,
the creaking of the lowered curtain.
Forget Strauss
with that encore look in his eye
and his tiresome industry:
more than five hundred finished compositions!
He even wrote a polka for his mother.
That alone is enough to make me flee the past,
evacuate his temples,
and walk alone under the stars
down these dark paths strewn with acorns,
feeling nothing but the crisp October air,
the swing of my arms
and the rhythm of my stepping -
a man of the present who has forgotten
every composer, every great battle,
just me,
a thin reed blowing in the night.
Billy Collins
(Uit: The Art Of Drowning, 1995)
'Nou, ik dus naar die expositie van Cleo Campert, mooie foto's ! Wat een aardige, leuke, kunstzinnige en vriendelijke dame is dat, de dochter van Remco Campert !'
'O ja.'
'Rosan Hollak gezien, mooi ! Maar ijzig toen ze me doorkreeg, o jij bent die weblogger, zoals je over mensen schrijft. Nooit tegen jou, zei ik, en toen zei zij, je had me ook nog een mailtje gestuurd om me uit te nodigen...geen stijl.'
'Maar dat is toch helemaal niet erg, of was het een rare inhoud van jouw mail.'
'Nee, volgens mij niet, het is alweer lang geleden, meer dan een jaar, maar ik herinner me een verlegen en bescheiden mailtje.'
'Nou, dan zit het bij haar ook niet helemaal goed.'
'Ja, vind ik ook, maar ik kan het me ook wel weer voorstellen op een of andere manier, daarvan ben ik niet gediend zou ik misschien denken, maar goed ik kreeg twee minuten een standje alsof ik een tienjarig jochie was, begon me steeds ongemakkelijker te voelen en toen zei ze, nou even goede vrienden en ze reikte me de hand...die greep ik stevig beet en wilde haast niet meer loslaten, wat een prettige hand....en ik schoot ook een beetje in de lach, het was zo raar allemaal....zou je nou vaker lachen als jeje ongemakkelijk voelt...altijd als jeje ongemakkelijk voelt ?'
'Haha, kan het me voorstellen...zoveel lachjes...verschillende manieren om te lachen.'
'Jaha, wat is ze mooi. Britsjoodsfriese adel en nog goed praten in het openbaar ook, tot mijn verbazing is ze geen echte fotograaf, zegt ze....volgens mij wel....je wil zijn wat je bewondert...ze schrijft als een fotografe...en ze liep toch na die hand een beetje kwaad weg, dacht ik tenminste. Het eerste mailtje dat ik van haar kreeg in juli 2006 of omstreeks die tijd was wel lief (nadat ik eerst een mailtje naar de nrc gestuurd had).'
'Zojuist het interview met p.h. dommer gelezen in de volkskrant, wat is dat toch een stuk ongeluk. Weet je wat het is, Domoor zou rechtens een betoog kunnen houden dat juridisch het leven lijden is en dat in dier voege het jiddisch billijk is dat hitler uit coulance zo'n zes miljoen joden vermoord heeft en totaal zo'n 20 miljoen mensen uit hun lijden heeft verlost en ik wil na een drietal ministersposten nu wel vice voorzitetr van de raad van state worden, het lijkt mij een verrijking en van enige importantie voor nederland indien.
'Ok weer genoeg gehoord, drop dead Fred.'
Je wilt zijn wat je bewondert...bewonderde ik mijn eerste baby ? Nee, maar ik was er wel verliefd op, die pretlichtjes in zijn ogen, dat lieve lichaampje, toch nooit erotische opwinding gevoeld, hoewel het wel verliefdheid was. Kom op, probeer het eens, je in te leven in Robert M....die oogjes, dat lieve onschuldige koppie met beperkte gezichts- of gelaatsuitdrukkingen, het wat mollige lijfje, die armpjes, de hele tijd zijn handjes bekijken, zo, lief, zo geborgen, die lieve brabbelgeluidjes (UIEN ! was het eerste dat hij hard schreeuwde, best vaak en 'boene' voor schoenen) nee, ik kan daar echt geen erectie van krijgen of sexuele opwinding voor voelen....hij rook zo lekker....als het nu een zij was geweest ?...nee, ook voor mijn dochter en vijftien jaar jongere zus nooit wat sexueels gevoeld....kan het gewoon niet.
Beschaafde agressie. Gestyleerde passie. Zinvol geweld. Ingehouden kwaadheid. Moordstemming. Droommoord. Moorddroom. Breek iemands hart en je breekt je eigen hart. Vermoord iemand en je pleegt zelfmoord.
'Als ik win, ga je dan mee wat drinken ?'
'Lijkt me heel gezellig.'
Wat een zevende hemel gevoel blijft dat...zou het soms jammer vinden als die tijd ook weer voorbij is, want daarna ben ik normaalgesproken trouw...schaam me om twee afspraken met twee vrouwen te maken...raak er verward en onzeker van...allebei mislukt, een dame had ook met twee een afspraak en koos voor de ander.
'Een dame die zegt dat ze gelukkig getrouwd is, maakt avances.'
'Gewoon ervoor gaan.'
'Lekker amoreel ben jij, maar ze flirt wel heel erg en er is chemie tussen ons.'
'Zo gewonnen, zo geronnen.'
'Ja, dat is wel vaak waar....en de jaloezie van haar echtgenoot zou ook gevaarlijk kunnen zijn...en wat schiet ik ermee op, op een avontuurtje na....wil meer dan dat.'
'Keek haar in de ogen, wat was ze mooi, meteen daarna zag ik mezelf in de spiegel, schrok ervan, ik vond haar zo knap en mezelf opeens lelijk en ik merkte dat als ik met mensen praat dat ik dan even 'hun' denk te zijn en het was een schok dat die spiegel zo duidelijk aangaf dat dat niet het geval was...slecht voor het zelfvertrouwen
Uit DE TELEGRAAF van 16 december 2010
Op weg naar de lange donkere vreemdeling, die we allemaal zullen ontmoeten, putten de personages van You Will Meet A Tall Dark Stranger moed uit hun illusies. Hun geestelijke vader Woody Allen heeft zijn eigen truc om de somberheid van het leven te ontlopen. "Als jongetje ontsnapte ik in de films op het witte doek. Dat doe ik nog steeds, maar nu maak ik ze zelf."
Blijven werken is de beproefde strategie van de onverwoestbare veteraan. "Pure lafheid", zegt hij zelf. "Als je de tijd krijgt om na te denken, realiseer je je de zinloosheid van alles. Freud stelde het al vast: de mens heeft illusies nodig om te overleven. Artiesten denken dat ze doorleven door hun werk, ouders door hun kin-deren. Maar de realiteit blijft: je wordt geboren, je leeft een tijdje en dan ga je dood. En over honderd miljoen jaar is de zon uitgedoofd en dan is er niets meer. Geen Shakespeare, geen Mozart, geen Michelangelo.
Maar als je je dat voortdurend realiseert, kom je je bed niet meer uit. Mensen proberen hun leven zin te geven door luchtkastelen te bouwen. Ze slikken vitaminepreparaten en rennen dagelijks rondjes om jong te blijven. Of ze geven zich over aan Christus, die ze zal redden. Ik ben opgegroeid in een joods milieu, maar ik vond die religieuze rituelen al gauw onzin. Ik zat eens in een televisieprogramma met evangelist Billy Graham. 'Als u gelijk heeft', zei hij, 'en er is niets, dan ben ik toch geluk-kiger dan u.'
En daar had hij natuurlijk gelijk in. Als ik de personages van Gemma Jones en Roger Ashton-Griffith uit You will meet... op een feestje zou tegenkomen, zou ik denken: wat een dwazen. Maar ze zijn gelukkig met hun reïncarnatiefantasieën en hun geloof in waarzeggers." Die blijmoedige constatering doet denken aan zijn vorige film Whatever Works. Komt die wijsheid met de jaren? Woody Allen glimlacht droef. "Nee, hoor, met ouderdom komen alleen gebreken. Je wordt steeds strammer, je kunt steeds minder. En ik doe nog steeds dezelfde domme dingen die ik vroeger deed. Met het pijnlijke verschil dat ik 't nu beséf. Maar ik gun mijn personages hun hoop. Al lijkt het me niet zo verstandig om een vrouw die de toekomst voorspelt te volgen. Want ooit blijkt dat ze een charlatan is en dat is een pijnlijke teleurstelling.
Waarheid
Je moet de waarheid onder ogen durven zien. In The Purple Rose of Cairo kon Mia Farrow met een verliefde filmster mee naar zijn schijnwereld. Ze koos uiteindelijk voor een relatie met een man van vlees en bloed. Die keus voor de werkelijkheid zal haar ongetwijfeld ver-wonden. Want zo is het leven. Een kunstenaar probeert daar iets van betekenis aan te geven."
Woody's gesomber houdt niettemin een opgewekte toon. "Ik ben momenteel gelukkiger dan ooit. Toeval. De meeste mensen zijn het gelukkigst als ze jonger zijn. Mijn echtgenote heeft een positieve wending aan mijn leven gegeven. Maar ik blijf me bewust van die donkere wolk boven mijn hoofd. Je moet je blijven concentreren op kleine dingen. Onze kinderen, ons huis. De dichter Orton vergeleek het met een picknick in het park. Je koestert je aan de aangename lentezon, maar in de verte hoor je vaag het geluid van aanrollende donder. 't Is allemaal maar tijdelijk. De lange, donkere vreemdeling wacht op je."
The past is everything.
Panta Rhei, met je rug naar de toekomst met een boot de rivier afdalen en kijken wat er gebeurd is, je kunt tenslotte alleen maar het verleden beschouwen. Niemand kan de toekomst voorspellen.
Een mens staat volstrekt alleen in het leven. Zijn denken en handelen is chaotisch omdat hij niet kan vooruitzien, de loop der gebeurtenissen niet kan bepalen en noch de ander noch zichzelf kent. In deze zaken brengen een bedacht geloof en een bedachte god of godin of goden geen verandering.
Wat wij nooit vergeten kunnen is dat de aarde minstens 3 miljard jaar oud is. Van die 3000 miljoen jaar bestaat het beestmens circa 1 miljoen jaar. Van die 1 miljoen jaar leeft het wezen dat in de verte op de moderne mens lijkt , hoogstens achtduizend jaar. En dat is nog de vraag.
De dichtstbijzijnde ster, de kleine alpha centauri, staat op 4 lichtjaar. Met de huidige stand van de techniek heeft een mens 80.000 jaar nodig om bij die ster te komen. De tweede dichtstbijzijnde ster staat op 8 lichtjaar; dat kost de mens 160.000 jaar om daar te komen.
Het is de vraag nog maar of er ooit een big bang is geweest en zoja, in welke onmetelijke ruimte deze plaats heeft gevonden. Want ook de ruimte waar wij nu in kijken kan eigenlijk alleen maar oneindig zijn. Wat is er aan het einde van het heelal ? Niets. Ja, maar dat niets moet wel iets zijn. Dat kan niet niets zijn.
The past is nothing
I cannot leave you without saying this:
the past is nothing,
a nonmemory, a phantom,
a soundproof closet in which Johann Strauss
is composing another waltz no one can hear.
It is a fabrication, best forgotten,
a wellspring of sorrow
that waters a field of bitter vegetation.
Leave it behind.
Take your head out of your hands
and arise from the couch of melancholy
where the window-light falls against your face
and the sun rides across the autumn sky,
steely behind the bare trees,
glorious as the high strains of violins.
But forget Strauss.
And forget his younger brother,
the poor bastard who was killed in a fall
from a podium while conducting a symphony.
Forget the past,
forget the stunned audience on his feet,
the absurdity of their formal clothes
in the face of sudden death,
forget their collective gasp,
the murmur and huddle over the body,
the creaking of the lowered curtain.
Forget Strauss
with that encore look in his eye
and his tiresome industry:
more than five hundred finished compositions!
He even wrote a polka for his mother.
That alone is enough to make me flee the past,
evacuate his temples,
and walk alone under the stars
down these dark paths strewn with acorns,
feeling nothing but the crisp October air,
the swing of my arms
and the rhythm of my stepping -
a man of the present who has forgotten
every composer, every great battle,
just me,
a thin reed blowing in the night.
Billy Collins
(Uit: The Art Of Drowning, 1995)
Friday, December 31, 2010
Een dag uit mijn leven
4.09 uur...wekker verkeerd gezet...toch maar opstaan...
4.18 uur...mijn tanden poetsen met vaginale zalf...
7.45 uur...benzine in mijn dieselauto....
10.11 uur...wat verkeerde mailtjes sturen naar verkeerde mensen....
12.11 uur...bezoekje aan de gynaecoloog...
14.44 uur...werkbezoek...wat roepen in de trein...
17.30 uur...verkeerde kind opgehaald van de creche...
17.46 uur...spookrijden...gauw naar huis....
22.11 uur....nachtmutsje...baileystonic...
23.33 uur....liefde bedrijven....verkeerde gaatje....
.
Saturday, November 27, 2010
Oh dear Rosanna, what shall I do
.
http://www.youtube.com/watch?v=CKZLBjwCVOE
Zou ze deze bedoelen ? Grappig, anders, doet denken aan wat ze altijd draaien in mijn griekse restaurant in Brussel, krijg helemaal zin in griekse salade met feta.
http://www.youtube.com/watch?v=nc_7it6FyG8&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=4zwNoqcCXE4
Sorry, het is me niet gelukt, in 1 week tijd voor Rosan een goed verhaal schrijven. At least I've tried. En toch staan er op dit blog wel goede, aparte en bijzondere verhalen dewelke ik niet zou afdoen met overschrijven. To search for perfection is all very well, but to look for heaven is to live here in hell. Van perfectionisme word je niet gelukkig. Als we nou eens afspreken dat we allemaal gewoon mensen zijn, geen joden, geen christenen, geen moslims, geen vrouwen, geen mannen, geen negers, geen chinezen, allemaal mensen. En dat elke vorm van "superieur gedrag" meteen afgestraft wordt met een pets. Streven naar een gelijke verdeling. We zijn gelijkwaardig maar niet gelijkaardig. Waarom moet de 1 zoveel meer hebben dan de ander ? En als jaloezie en woede verminderen omdat de ongelijkheid vermindert, dan ben je al een heel eind op weg. Al dat gedonder en gesodemieter. Aldus de visie van Jut en Juul te D.H.
Me Hol
Het is omstreeks kerst 2009, een gezelschap van om en nabij 50 mensen heeft zich verzameld in het Okura hotel te Amsterdam voor een diner. Familie, aangetrouwde familie en aanhang, voor sommigen een feest voor anderen een reden voor zelfmoord. Het is tegen 21.00 uur.
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"Stijn, ik begrijp het wel, jij hebt heel vaak mensen tegen elkaar "hoe gaat het ?" "Zijn gangetje" horen zeggen dus nu denk je dat het bij elkaar hoort. Maar als je een gesprek wil beginnen, dan zeg je alleen maar "Hoe gaat het ? Snap je ? Zo moet je dat doen."
"Dan hou je Gerrit toch als minnaar aan," hoorde ik haar vriendin collega zeggen dankzij mijn goede oren. De grond zonk onder me weg, moeilijke nacht. Dacht de hele tijd dat ik nog wel een kansje maakte en tegelijkertijd wist ik ook wel dat er meer achter haar aan zaten, dat had ze me wel verteld, maar ik dacht dat...stom, stom, stom."
"Ach, levensles nummer zevendertig."
"Zo erg is het nou ook weer niet, het toont alleen maar aan hoe naief jij bent."
"Wat vervelend voor haar, ontwrichtende, vervreemdende periode is dat, kan ik uit eigen ervaring zeggen, de moeilijkste en lastigste keuzes uit je leven...en die eerste nachten naast een vreemde...huh, een donker woud..."
"Wat ik nou eens meemaakte was dat een vriend zei dat hij een vriend van hem een bepaalde dame niet gunde. Nou kende ik die vriend en die dame en zij was inderdaad erg knap en hij minder knap...maar niet gunnen, dat begreep ik niet, hoe kun je nou een ander niet een knappe dame gunnen....en verdomd, een jaar later gunde ik diezelfde vriend niet een dame waar ik ook een beetje een oogje op had...dat is toch opvallend, gedachten of ideeën die je niet begrijpt of voor mogelijk houdt, dat je die wat later zelf ook hebt."
"Waarom zit die youp zich altijd zo druk te maken dat prins benard hem altijd in jonge dames stak, soms wel 40 jaar leeftijdsverschil."
"Ach, vast jaloezie, hoewel ik 17 en 60 ook wat smerig vind klinken, eigenlijk 20 en 45 ook een beetje."
"Wat is normaal, het is maar wat je normaal vindt, dat youp zo eens in de maand bovenop astrid kersseboom mag liggen of misschien zelfs onder haar, is dat nou zo normaal, zo´n lawaaiig moraalridder mannetje, vast veel geld of zo, en maar roepen dat nederland gek is geworden."
"Hoe zeg ik nou beleefd...maar niet al te beleefd...nee, dankjewel."
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN, wat een genoegen dat wij hier allen verzameld zijn in Amsterdam, de stad waar ik geboren ben en de eerste vier jaar van mijn leven gewoond heb, voordat ik naar Italië vertrok. Maar ik spreek hier niet voor mezelf, ik spreek hier niet autobiografisch, ik spreek hier niet voor het algemeen belang....(red: even laat hij een pauze vallen en vervolgens projecteert hij zijn stem iets harder)...hoe minder zielen, hoe meer vreugd !" (red: vanwege een drietal lachjes kijkt hij triomfantelijk en olijk rond en laat weer even een pauze vallen).
"Ja, ja, ja, het leven is een feest zegt men, maar laat ik nou net niet van feesten houden (red: nu er geen lachjes volgen kijkt hij verlegen naar het servet met wat rood daarop, lippenstift ? tomatenpuree ? en het zilveren bestek en vervolgens naar een 16 jarig neefje dat met zijn wijsvinger hard op zijn voorhoofd tikt)....welnu, welnu, het is mij een waar genoegen om namens de nederlandse regering u allen te vertellen dat onze familie benoemd is tot kameraad van de nederlandse leeuw ! Besef je wel dat deze eer maar weinig families ten deel valt. Dit gezegd zijnde zie ik dat de meesten het eten en praten hervat hebben, en dat is mooi, en dat is goed, daarvoor is het feest, dus wens ik u allen een plezierige en smakelijke voortzetting van de avond. Maar voor ik eindig wil ik graag 1 minuut stilte om de overledenen aan diabetes te herdenken."
De kakofonie van gesprekken wordt weer hervat, waar ik zo vaak slecht tegen kan. Overal die geluiden, het lijkt wel alsof er 7 radio's aan staan met verschillende hoorspelen. Pijn aan mijn oren, pijn aan mijn hoofd. En ik vraag me vaak af het wel klopt wat ik hoor, het is soms zo vreemd.
"Ja, maar het MOET WEL GEZELLIG ZIJN !"
"Maar alles is hier al."
"Wat mij nou zooo stoort, waar ik niet meer tegen kan is dat ik het 1 op 1 gezellig en leuk vind met Menno, maar zodra er meer mensen zijn dan is hij zo koud en hooghartig."
"Wat mij nou stoort en ergert is dat slappe bange niet alleen kunnen zijn gedrag, over essentiele dingen het ene moment zeggen "dat (red: slippertje) is mij het gezin en dit huis niet waard", "Ik wil bij jou blijven" en "Ik ga nooit meer samenwonen", ik weet dan al, dat is weer gehuichel en het zijn slappe kletspraatjes en ja hoor, eventjes later is het omgekeerde aan de hand....maar wat me nu het meeste opvalt, dat ik zo somber en teneergeslagen raak in haar buurt, misschien omdat al dat oud zeer naar boven komt. En ook merkwaardig dat ik zo dolblij en opgelucht was en ben dat ze een nieuwe vriend heeft, en ik ben ook blij dat hij bij haar intrekt, hoe minder ik met haar te maken heb, hoe beter, maar waarom kan ik zo slecht tegen haar, heb gewoon geen zin om het te analyseren."
"Dat herken ik ! Dat herken ik ! Mijn ex had de ziekelijke neiging om de hele dag maar op te ruimen en schoon te maken, alles moest altijd klinisch schoon zijn, ze zei "opruimen" op het laatst drie keer per dag ! Ik haatte dat woordje "opruimen", helemaal uit haar mond. Ik zie gewoon dat rommel niets met mij persoonlijk te maken heeft. Daarom kan ik opruimen goed uitstellen. Mijn humeur wordt daardoor niet verpest (red: hij kijkt trots). Omgekeerd durf ik rustig te stellen dat mensen die altijd fanatiek en grondig schoonmaken niet helemaal lekker in hun vel zitten. Ze ruimen iets anders op dan rommel. Met andere woorden: door de kast helemaal te ordenen en op te ruimen hopen ze ook op een opgeruimde kast in zichzelf. Ik kreeg het laatste jaar steeds het gevoel dat ze mij wilde opruimen en al mijn spullen. En dat terwijl ik een best schone en nette man van mezelf ben."
"Stel uit tot morgen wat je vandaag kunt doen. Doe niets en wordt gelukkig."
"Tsja, iemand beter leren kennen, alsof je iemand ooit echt beter leert kennen, dat is de vraag nog maar."
"Wat is dat nu voor teenager talk ? Tok, tok, tok, je bent 40 jaar."
"Nou zeg, het is gewoon dat mensen toch veranderen en dat je soms het gevoel hebt dat je je partner beter kent dan dat zij zichzelf kent, maar ook weer niet (red: lichte opwinding en boosheid zijn bij de sprekerd waar te nemen). Ik vind dat onbeleefd en onsmakelijk als iemand zegt "o, die is zo en zo", dat is pretentieus, onbeleefd, vooringenomen en bevooroordeeld, met dat soort mensen wil ik niets te maken hebben. En juist een moeder zegt van haar zoon: hij kan nooit een moordenaar zijn." (red: rood hoofd is nu zichtbaar)
"Doe niet zo boos."
"Boos, ik ? ik ? ik ?!"
"Het is vaak zo dat als iemand anders een emotie benoemt of zoiets als "rustig" zegt, dat dat een omgekeerd effect tot gevolg heeft. Kan me nog herinneren dat iemand de hele tijd dacht dat zij wist wat ik voelde, wat werd ik daar nijdig van."
"Ja, als je je over alles ergert, dan is een relatie vaak niet meer mogelijk."
"Wat ik ook doe, ik kom om 7.00 uur in de ochtend, ik ga om 7.00 uur 's avonds weg, mensen houden zich bij de consumentenbond aan hun werktijden van 9 tot 5 !"
Even keek ik haar doordringend aan, één week eerder hadden we precies hetzelfde geheurd van Laurens Jan Brinkhorst (red: vieze ouwe man die vroeger een minnaar van haar was).
"Het is de vraag nog maar wat je allemaal uitspookt tussen 7 en 7, Klaske," zeg ik vriendelijk maar scherp.
"Precies !", zegt een bankdirecteur
"Exactly !", zegt een ander.
"De uitdaging in het 'versmarten' van systemen is vinden regisseur...aanjager: partij met klantcontact beste gepositioneerd ! Duurzaamheidscongres Utrecht; uitstekend verhaal Tiggelaar re duurzaam leiderschap, hoe motiveer je organisaties om het echt anders te doen ! (red: Klaske wilde de minnares van Tiggelaar zijn) Hamvraag: zijn de bezuinigingen ingegeven door economische noodzaak of wrok jegens intellectuele elite? Beide vrees ik... Kunst moet anders! (red: zoals gewoonlijk wordt er geen enkele oplossing gegeven en blijft het steken bij luchtfietserij, dan praat je over de grootste abstracties mogelijk en hoe kun je dan met zo'n zin "Kunst moet anders !" aan komen zetten, wat ben je dan toch een onveurstelbaar leeghoofd. Kakelegokip. Klaske wilde overigens een minnares van kunst zijn ). IDFA documentaire Blood in the mobile: werk aan de winkel om onze supply chain vrij te krijgen van conflictmineralen!" Frits Wester ! (red: daar wilde Klaske een minnares van zijn) Hans van Baalen, wat een prachtige stem ! (red: Klaske was een minnares van Hans van Baalen). Bij Mars had je een jongen in de familie die het bedrijf leidden en die leek wel een beetje op Sting, maar een beetje suffiger en dikker, had zijn minnares wel willen zijn ! Al dat geld ! Die positie ! Mensen zwammen maar wat ! We zijn allemaal ouwe hoeren, als de dood aan tafel zit ! Alex Rinnooy kan ! (red: Klaske had zijn minnares wel willen zijn) Alex Pechtold (red: Klaske had zijn minnares wel willen zijn, maar ja, ze had er al 38 gehad, vooral oude kale mannen, zoals ze met trots beweerde).
"Nou Wouter, ik geloof dat er iets grondig mis is met Klaske. Ze heeft maar 1 glas wijn gehad."
"Mens, schei uit, direct rij ik een uur terug naar Den Haag en de hele reis, ik herhaal de hele reis, gaat ze zo door ! Nja, ze doet wel eens paarse lippenstift op en ze is goed in sex, ze klaagt of zeurt nooit, gelukkig ben ik aan mijn rechteroor doof....maar zelfs in bed blijft ze zo maar kakelen..."sex buiten huhuhu", "op zijn hondjeshihihi", "zal ik je pijpen, ik noem het gewoon bij de naam, what you see is what you get". Dat doorpraten in bed gaat mij zelfs te ver, doe het gewoon, mens, denk ik dan. "Soissante neuf, ooh, ik ben dol op soissante neuf" en ik zie ineens zo'n vagina in volle snelheid op me afkomen. Mio dio, ja, ik spreek Italiaans."
"Wat wij vroeger deden bij zo iemand was de hele tijd "radiolawaaipapegaai" blijven zeggen tot ze eindelijk stil werd. Radiolawaaaipapegaai ! Radiolawaaipapegaai ! Radiolawaaipapegaai !"
Maar bejaardensex is niet bijster interessant en de aandacht voor dit betoog verslapte snel. Soixante.
Ook hoorde ik twee vaag bekende jongens van twee meter van de technische universiteit eindhoven het volgende zeggen:
"Nou ik liep daar in de gamma langs van die bijlen, ik dacht: linke soep, strak wegkijken !"
"Ja, hahaha, ik heb het ook niet zo op bijlen, ben ook een beetje een bangerd."
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN."
"Nee, he."
"Begint ie weer ?"
"DAMES EN HEREN, het was mij een bijzonder genoegen om deze genoeglijke avond te organiseren, maar ik dacht daarbij niet aan mezelf, wij zijn nu allemaal smakelijk en flink aan het eten, maar deze avond heb ik ook geregeld voor u allen om de doden aan anorexia nervosa te commemoreren, daarvoor vraag ik nu even 1 minuut stilte !"
"Ik ben trots en schaam me daarom een beetje om het te zeggen want bescheidenheid siert een mens maar mijn daad van verzet bestaat erin om elke ochtend langs het torentje te fietsen en luidkeels te zingen: there's no point in asking, you'll get no rrrreply, i'm so pretty, we're so prrretty, we're vacant, and we don't care. Vacant !" En hij vervolgt fluisterend heimelijk en steeds trotser: "Daarbij natuurlijk indirect verwijzend naar het pleefiguur leeghoofd broekie rutte en zijn schaamteloze ouwehoerachtige opportunisme."
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"Zeg Stijn, nu weet ik niets meer te zeggen. Als jij mij belt zeg je dat ook altijd. Het lijkt wel alsof jij gesprekken begint en eindigt in je eigen hoofd, bij je openingszin al ! Dat is helemaal niet zo prettig."
"Niveau treft passie."
"Al die verwijfde mobieltjes, mens, mens, mens, wat heb ik daar een hekel aan."
"Behalve als zij er 1 gebruikt."
"Of zou ik me daaraan ook gaan ergeren na 1 jaar, 1 maand ? Als ik echt gek op haar ben, dan ben ik gewoon blij met elk moment en zo'n mobieltje zal verder wel....of niet, ligt daar het begin van het einde, het begin van de dood."
Wat verderop aan tafel
"Ik was blij en opgelucht van de scheiding, dacht er ontspannen en gelukkig van geworden te zijn en dat is ook wel zo, maar volgens de tandarts zit er toch veel spanning in me, ik ben 's nacht aan het tandenknarsen."
"Oei, dat zou ik niet aan iedereen meteen vertellen, bij mij slaat het op mijn darmen, die spanning, heb hetzelfde als jij, blij, opgelucht, zie er koel en rustig uit, maar ben toch gespannen van binnen."
"Ja, dit soort dingen moet je natuurlijk nooit bij een eerste ontmoeting of afspraak vertellen."
"Nee, ik had eens een afspraak met een dichter, een kunstenaar, was wel dol op hem, toen vroeg ze of ik een muziekinstrument bespeelde, toen ik "nee" zei was ik niet meer interessant voor hem."
"Moet je ook geen nee zeggen."
"Ja, maar het is toch zo."
"Ik zou dan zeggen dat ik niet onverdienstelijk triangel speel."
"Volgens de legende stond er zo'n dwerg, 1 meter 30 schat ik, een presentatie te geven, laat hij driemaal het woord "tripartite" vallen. Ja, mijn beste, denk ik dan, jij denkt aan heel wat anders dan toxicologische stoffen in het milieu, dat tripartite heeft daar niets mee te maken !
Kijk ik zit ook al enige tijd zonder en dan ga je daar inderdaad aan denken. De onbeschaamdheid om dan zomaar dat woord tripartite herhaaldelijk uit te spreken, zo'n dwerg die komt daar natuurlijk nooit aan dus ergens ook wel weer logies dat hij tripartite blijft zeggen (red: volgens de legende)."
"Nou, kijk, ik 's avonds die tent uit en ik brul "AUFHÖREN, SIE SÖLLTEN DAMIT AUFHÖREN !". Werden ze toch mooi meteen stil, ja, ik stond daar in mijn witte badjas en ze dachten misschien dat ik een dokter was, om 3.00 uur in de ochtend nog zo hard praten, ja, die Fransers zijn autoriteitsgevoelig, he."
"Fransers ?"
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN."
"Nee, he"
"Nu is het wel genoeg geweest, lijkt me zo."
"DAMES EN HEREN, we zijn bij het nagerecht of het toetje beland. Ik hoop dat het u allen gesmaakt heeft, mij wel, maar toch zou ik van deze gelegenheid in het bijzonder even gebruik willen maken om ons alle lijken te herinneren, gestorven aan hart- en vaatziekten. Dat mag misschien ook wel na dit overdadige eten ! Dus daarom vraag ik weer even 1 minuut stilte."
"Het moet WEL GEZELLIG ZIJN !"
"Alles is hier al, maar ik hou zo van alleen zijn en denken dat het zou kunnen als het kon."
"Ja, zo ken ik er nog wel een paar, brutale aap dat jij d'r bent."
"Een vriend vertelde mij dat hij veel dames in bed had gekregen door alcohol, ik vertelde dat aan een knappe dame en ze zei tegen mij, "ja, ik drink sinds een maand geen alcohol meer en nu vind ik mannen helemaal niet meer leuk".
"Ah, daarom verdragen wij elkaar nog", zei een ouder echtpaar aan tafel volgens de legende.
"Nou, ik liep daar door de stad, glamourous als wat, lange jas, blond haar, zwarte baard, ik werd door iedereen bekeken als van hee, daar loopt iemand, ik voelde me glamour, ik was op en top galmour en toen, huuup !, au ! godverdomme !, sodemieters !, au ! onderuit over wat herfstige bladeren of zo, kreupel als een oude man vervolgde ik mijn weg, pijn aan mijn heup, van de top naar beneden gevallen in een fractie van een seconde, alle glamour was weg."
"Ik doe toch wel heel veel voor het uiterlijk en hoe ik overkom, met fietsen, gaan we fietsen, doe ik speciaal mijn fietskleding aan, voor tennissen, ik mijn tennisoutfit aan, was al naar buiten gelopen, genietend van die mooie witte kleren en toen deed mijn moeder het raam open en zei: "Valentine, Valentine !, je bent je tennisracket vergeten !"
"I was born in a system that doesn't give a fuck about you and me. Een produktiefactor, dat ben je, niets meer, niets minder."
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"De legende gaat dat ik na het sporten een koffie verkeerd drink en toen kwam een verlegen niet erg knap meisje op mij af "hoe ging het ?" Misschien ga ik de volgende keer een afspraak met haar proberen te maken. En er was ook die knappe dame die zei: "ja, toen jij voorbij kwam ging ik me extra uitsloven, natuurlijk !" En die lange Birgit Donker lookalike toen ik een presentatie hield die op me afkwam, die ik daarna verward bij de uitgang zag staan. Enne die foto van Rosan Hollak met die prachtige volle rode lippen. Dan kantelt zo'n dag ineens, was wat somber opgestaan van het harde werken tijdens een verhuizing, de derde meest stresserende gebeurtenis na dood en scheiding, en dan heb ik het niet eens over een hypotheek en verkoop die niet rond leken te komen, financiële stress, maar gelukkig lukt het, voelde me toch even oud worden en dan het licht van dames. In het licht van dames is het leven goed. Mooi."
"Ja, als een dame een gebaar van genegenheid of toenadering maakt "tu m'attends ?", "Derde keer elkaar zien, nodig jij mij uit ?", dat is goud of zilver in het leven, ik vind zilver mooier (red: volgens de legende)."
"I have to admit, it's getting better. Getting so much better all the time."
"Mijn dochter van 9 schreef een liefdesbriefje "ik ben gelukkig als jij gelukkig bent."
"Mijn zoon van 9 schreef een liefdesbriefje "ik leef als jij leeft, ik ga dood als jij dood gaat."
"Ben ik dan een goed opvoeder als ik zeg dat je zelf moet leven en gelukkig moet proberen te zijn en dat een ander hooguit, of dat het heel mooi meegenomen is, als een ander een welkome aanvulling is, dat je vrolijk wordt als je aan de ander denkt en bijna altijd blij als je hem of haar ziet ?"
"Nee, ja, vind van wel."
"Volgens mij heeft Harry Mulisch al die boeken geschreven om zich te laten fotograferen door Rosan, wat staat hij daar trots, blij en tevreden te kijken dat hij op de korrel genomen wordt door zo'n knappe dame. Daarvoor heb ik het gedaan. Voor de foto van Rosan."
"Ik hou er niet van om gefotografeerd te worden."
"Ik ook niet, maar ja, Rosan achter de camera en daar weet ze bovendien alles van, fotografie. Dat zo'n prachtige schitterende vrouw je bewondert of je verhalen en je (schrijf)stijl waardeert, dat is het hoogst haalbare voor een mens."
"Het moet WEL GEZELLIG ZIJN !"
"Alle verongelijkte ontevreden mensen uit mijn leven bannen."
"Nou, dus ik denk wat zit er nu in mijn anus ?"
"Alle hollewaaien, alle krankzinnige directeurs en directrices, eenieder die denkt autoriteit te hebben, eenieder die op grond van vermeende superieuriteit praat uit mijn leven verbannen, ze nooit meer zien."
"Ja, dan blijven er weinig meer over."
"Valt toch weer mee, ruim de helft van de afdeling waar ik werk, ik schat dat ik 7 van de 10 mensen wel waardeer en er zit altijd goeds en slechts in iemand."
"En jij, hoe denk je dat ze jou zien ?"
"Een koele, afstandelijke, een buitenbeentje, maar toch mag de meerderheid me wel, ze herkennen eenzaamheid, het introverte, vreemde humor, rust, stilte, nooit praten tijdens het eten."
"Moet je toch weer weg door die K. bestuurders, juist die foute lui die je nooit meer wil zien."
"Het leven is tragisch."
"Maar wat ben ik blij dat jij al een beminde hebt want alles is hier al en ik hou zo van verlangen en ik hou zo van alleen zijn en ik hou zo van het denken dat het zou kunnen als het kon (red:volgens de legende)."
"Dat valt vies tegen."
"Wat een kakmadam."
"Nee maar die is gek."
"Wat moet ik daar nou mee ?"
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"Wat heb ik daar aan ?"
"Wat laat een afwijzing, soms niet eens direct maar door zo´n toevallig gehoord zinnetje als "dan hou je Gerrit toch als minnaar aan," je verweesd, koud en eenzaam achter.
"Arme kerel, en dat terwijl ze een man heeft, ook een beetje jou laat merken dat ze je wel leuk vindt en dan heeft ze al een soort minnaar, ja, dat is akelig."
"Ach, ik was er in 1 nacht overheen, dat is het voordeel van het nadeel...en bij mij werkt het ook zo."
"Baaaalen."
"Begrijp me niet verkeerd maar het is toch wel dat je denkt potverdorie."
"De billenkin !"
"Zie hem de laatste tijd weer vaker, de billenkin. Barnas heeft zo'n kuiltje in haar kin en dat schijnt 1 van de zeven schoonheden te zijn maar een spleetje is....billen."
"Heb af en toe zin om zo iemand met een billenkin of een dwerg schaterend op de schouder te slaan en te roepen, nou, daar ben je goed mee in de aap gelogeerd, maar vertel eens, hoe voelt dat nou en hoe gaat het nou."
"Al die harde stemmen, word daar soms helemaal akelig van of in ieder geval ongemakkelijk, dat geschreeuw."
"Ik heb geen zin."
"Niet altijd elke dag beginnen met "ik heb geen zin", als we samen naar werk toe gaan, daar krijg ik ook een slecht humeur van (red:volgens de legende)."
"Legendarisch was de zin "Ik werk achter de kassa in de Konmar !", en ze beende driftig weg. Toen ik in Brussel in het uitgaansleven voorzichtig gesprekjes aan probeerde te knopen werd er welwillend en belangstellend naar mij geluisterd. Die zin van de kassa kreeg ik als eerste te horen in Den Haag. Was toch enigszins een cultuurshock. Ik hou niet van veralgemeniseren, maar in Brussel leken de dames toch wat vriendelijker, milder, liever en in Den Haag harder, snauwerig (red: volgens de legende)."
"Nou, ik denk wel eens geheimzinnig stiekem hoe spannend dat zou zijn. Maar laat ik deze ondeugende gedachte verder voor me houden....hoewel er wel heel veel uit voortkomt, nou ja zeg kun je je voorstellen hoe spannend dat zou zijn ?"
"Dat mens is staaapel mesjogge ! Hoorde je dat ? Een tante van 10 jaar ouder die zo tegen je praat ! Dekking ! Wegwezen ! Met krankzinnigheid en waanzin moet je niets te maken willen hebben !"
"Nee, dat is inderdaad een malle, en maar tokken over duurzaam en duurzaamheid...zou dat haar angst voor de dood zijn en dan komt ze met allemaal van die allang bekende dooddoeners aan dat schepen veel vervuilender zijn dan vliegtuigen en auto's, het is gewoon haar angst voor de dood, dat de hele tijd snateren over duurzaam, net zoals dat alles anders moet, echt zo gek als een deur, het gaat alleen maar om ik, ik, ik, heel haar redeneren en praten draait om "ik", één grote of juist kleine egotrip, die malle madam van vodafone....en ze is de enige niet, hoe hoger hoe gekker, vaak, met hun misantropische geldpraatjes, ach man, die vieze bolkestein, je zou verwachten dat de dood van zijn zoon hem een klein beetje bescheidenheid....maar niets, niets, niets...hoe vreselijk is dit alles. Wat een vreselijk mens, superieuriteit, egoisme, gastronomie en rechts tennisweer, laat de polen maar komen, heuheuheu, ze kunnen nog heel wat aan mijn villa opknappen, heu, heu, heu"
"Met slechte mensen gaat het altijd goed."
"Good guys go first."
"Halfhoge hakken, een dunne zomerjurk, stevige stappen met als gevolg prachtig trillende billen."
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN, we naderen het eind van de avond met die lekkere koffie of thee, misschien nog een enkel kersenbonbonnetjes of chocolaatje erbij, toch zou ik graag nog even 1 ogenblikje vragen voor...voor....voor....zeker ook voor het bedienend personeel en de kok die ons zo geweldig door de avond geloodst hebben, maar in dit geval wil ik graag alle overledenen in herinnering brengen. 1 minuut stilte !"
"Heb soms van die vervelende obsessieve gedachten dat er zo'n 2 of 3 dagen de hele tijd Rosan rozen rode mond door mijn hoofd gaat. Vreselijk irritant zoiets, de hele tijd zo'n foto of zin of beiden in je harses of het gezicht en de sex van iemand."
"Weet je waar ik nou het meeste moeite mee heb in het leven, de waan van verliefdheid of liefde, de verbeelding en de werkelijkheid, dat je soms 3 maanden in je verbeelding met een dame naar bed gaat en opstaat....en dan zie je haar de volgende dag op je werk en daar ben ik dan weer wel neutraal....of dat na twee weken, 1 dag, 3 maanden, 14 jaar je het opeens heel anders ziet allemaal...de liefde of verliefdheid zijn krankzinnig, waanzinnig, een waan, gekheid.....ik zou mede daarom bijna pleiten voor het afschaffen van het huwelijk....hoewel, niemand is natuurlijk verplicht om te trouwen en soms werkt het ook wel, hoewel je jezelf en je partner altijd wel een beetje voor de mal houdt...in ieder geval is dat het meest ingewikkelde in het leven."
"Ja, ja, ik kan me nog de eerste keer herinneren, een zeer knap meisje, waarvan mijn vader zei dat ze zeldzaam rijp was voor haar leeftijd, ze had veel haar op haar onderarmen, zou ze soms afstammen van een aap ?....maar haar feromonen, als ik maar met haar danste en haar rook, dan was er al sprake van een....hoe zal ik dat nou eens beleefd zeggen bij dit diner....een hard on, sorry (red: piepte hij)....en toen het de eerste keer gebeurde, naar binnen en floep, leeg en hoe wonderbaarlijk knap ze ook was, het deed me echt aan de apen denken, zo beestachtig, zo dierlijk, dan merk ik toch dat ik een gereserveerde afstandelijke intellectuele figuur ben. "Ja, zo kun je wel van alles een probleem maken," is me wel eens toegevoegd. En inderdaad, zo is het, ik kan van alles een probleem maken. Je ziet het mij vaak niet aan. Men denkt dat ik door het leven ga als iemand die zich maar liever niet te veel problemen maakt en daar wonderwel in slaagt. Nou, maar zo is het niet hoor. In mijn hoofd wordt het vraagteken steeds opnieuw uitgevonden. En het komt maar zelden voor dat er een lampje gaat branden."
.
http://www.youtube.com/watch?v=CKZLBjwCVOE
Zou ze deze bedoelen ? Grappig, anders, doet denken aan wat ze altijd draaien in mijn griekse restaurant in Brussel, krijg helemaal zin in griekse salade met feta.
http://www.youtube.com/watch?v=nc_7it6FyG8&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=4zwNoqcCXE4
Sorry, het is me niet gelukt, in 1 week tijd voor Rosan een goed verhaal schrijven. At least I've tried. En toch staan er op dit blog wel goede, aparte en bijzondere verhalen dewelke ik niet zou afdoen met overschrijven. To search for perfection is all very well, but to look for heaven is to live here in hell. Van perfectionisme word je niet gelukkig. Als we nou eens afspreken dat we allemaal gewoon mensen zijn, geen joden, geen christenen, geen moslims, geen vrouwen, geen mannen, geen negers, geen chinezen, allemaal mensen. En dat elke vorm van "superieur gedrag" meteen afgestraft wordt met een pets. Streven naar een gelijke verdeling. We zijn gelijkwaardig maar niet gelijkaardig. Waarom moet de 1 zoveel meer hebben dan de ander ? En als jaloezie en woede verminderen omdat de ongelijkheid vermindert, dan ben je al een heel eind op weg. Al dat gedonder en gesodemieter. Aldus de visie van Jut en Juul te D.H.
Me Hol
Het is omstreeks kerst 2009, een gezelschap van om en nabij 50 mensen heeft zich verzameld in het Okura hotel te Amsterdam voor een diner. Familie, aangetrouwde familie en aanhang, voor sommigen een feest voor anderen een reden voor zelfmoord. Het is tegen 21.00 uur.
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"Stijn, ik begrijp het wel, jij hebt heel vaak mensen tegen elkaar "hoe gaat het ?" "Zijn gangetje" horen zeggen dus nu denk je dat het bij elkaar hoort. Maar als je een gesprek wil beginnen, dan zeg je alleen maar "Hoe gaat het ? Snap je ? Zo moet je dat doen."
"Dan hou je Gerrit toch als minnaar aan," hoorde ik haar vriendin collega zeggen dankzij mijn goede oren. De grond zonk onder me weg, moeilijke nacht. Dacht de hele tijd dat ik nog wel een kansje maakte en tegelijkertijd wist ik ook wel dat er meer achter haar aan zaten, dat had ze me wel verteld, maar ik dacht dat...stom, stom, stom."
"Ach, levensles nummer zevendertig."
"Zo erg is het nou ook weer niet, het toont alleen maar aan hoe naief jij bent."
"Wat vervelend voor haar, ontwrichtende, vervreemdende periode is dat, kan ik uit eigen ervaring zeggen, de moeilijkste en lastigste keuzes uit je leven...en die eerste nachten naast een vreemde...huh, een donker woud..."
"Wat ik nou eens meemaakte was dat een vriend zei dat hij een vriend van hem een bepaalde dame niet gunde. Nou kende ik die vriend en die dame en zij was inderdaad erg knap en hij minder knap...maar niet gunnen, dat begreep ik niet, hoe kun je nou een ander niet een knappe dame gunnen....en verdomd, een jaar later gunde ik diezelfde vriend niet een dame waar ik ook een beetje een oogje op had...dat is toch opvallend, gedachten of ideeën die je niet begrijpt of voor mogelijk houdt, dat je die wat later zelf ook hebt."
"Waarom zit die youp zich altijd zo druk te maken dat prins benard hem altijd in jonge dames stak, soms wel 40 jaar leeftijdsverschil."
"Ach, vast jaloezie, hoewel ik 17 en 60 ook wat smerig vind klinken, eigenlijk 20 en 45 ook een beetje."
"Wat is normaal, het is maar wat je normaal vindt, dat youp zo eens in de maand bovenop astrid kersseboom mag liggen of misschien zelfs onder haar, is dat nou zo normaal, zo´n lawaaiig moraalridder mannetje, vast veel geld of zo, en maar roepen dat nederland gek is geworden."
"Hoe zeg ik nou beleefd...maar niet al te beleefd...nee, dankjewel."
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN, wat een genoegen dat wij hier allen verzameld zijn in Amsterdam, de stad waar ik geboren ben en de eerste vier jaar van mijn leven gewoond heb, voordat ik naar Italië vertrok. Maar ik spreek hier niet voor mezelf, ik spreek hier niet autobiografisch, ik spreek hier niet voor het algemeen belang....(red: even laat hij een pauze vallen en vervolgens projecteert hij zijn stem iets harder)...hoe minder zielen, hoe meer vreugd !" (red: vanwege een drietal lachjes kijkt hij triomfantelijk en olijk rond en laat weer even een pauze vallen).
"Ja, ja, ja, het leven is een feest zegt men, maar laat ik nou net niet van feesten houden (red: nu er geen lachjes volgen kijkt hij verlegen naar het servet met wat rood daarop, lippenstift ? tomatenpuree ? en het zilveren bestek en vervolgens naar een 16 jarig neefje dat met zijn wijsvinger hard op zijn voorhoofd tikt)....welnu, welnu, het is mij een waar genoegen om namens de nederlandse regering u allen te vertellen dat onze familie benoemd is tot kameraad van de nederlandse leeuw ! Besef je wel dat deze eer maar weinig families ten deel valt. Dit gezegd zijnde zie ik dat de meesten het eten en praten hervat hebben, en dat is mooi, en dat is goed, daarvoor is het feest, dus wens ik u allen een plezierige en smakelijke voortzetting van de avond. Maar voor ik eindig wil ik graag 1 minuut stilte om de overledenen aan diabetes te herdenken."
De kakofonie van gesprekken wordt weer hervat, waar ik zo vaak slecht tegen kan. Overal die geluiden, het lijkt wel alsof er 7 radio's aan staan met verschillende hoorspelen. Pijn aan mijn oren, pijn aan mijn hoofd. En ik vraag me vaak af het wel klopt wat ik hoor, het is soms zo vreemd.
"Ja, maar het MOET WEL GEZELLIG ZIJN !"
"Maar alles is hier al."
"Wat mij nou zooo stoort, waar ik niet meer tegen kan is dat ik het 1 op 1 gezellig en leuk vind met Menno, maar zodra er meer mensen zijn dan is hij zo koud en hooghartig."
"Wat mij nou stoort en ergert is dat slappe bange niet alleen kunnen zijn gedrag, over essentiele dingen het ene moment zeggen "dat (red: slippertje) is mij het gezin en dit huis niet waard", "Ik wil bij jou blijven" en "Ik ga nooit meer samenwonen", ik weet dan al, dat is weer gehuichel en het zijn slappe kletspraatjes en ja hoor, eventjes later is het omgekeerde aan de hand....maar wat me nu het meeste opvalt, dat ik zo somber en teneergeslagen raak in haar buurt, misschien omdat al dat oud zeer naar boven komt. En ook merkwaardig dat ik zo dolblij en opgelucht was en ben dat ze een nieuwe vriend heeft, en ik ben ook blij dat hij bij haar intrekt, hoe minder ik met haar te maken heb, hoe beter, maar waarom kan ik zo slecht tegen haar, heb gewoon geen zin om het te analyseren."
"Dat herken ik ! Dat herken ik ! Mijn ex had de ziekelijke neiging om de hele dag maar op te ruimen en schoon te maken, alles moest altijd klinisch schoon zijn, ze zei "opruimen" op het laatst drie keer per dag ! Ik haatte dat woordje "opruimen", helemaal uit haar mond. Ik zie gewoon dat rommel niets met mij persoonlijk te maken heeft. Daarom kan ik opruimen goed uitstellen. Mijn humeur wordt daardoor niet verpest (red: hij kijkt trots). Omgekeerd durf ik rustig te stellen dat mensen die altijd fanatiek en grondig schoonmaken niet helemaal lekker in hun vel zitten. Ze ruimen iets anders op dan rommel. Met andere woorden: door de kast helemaal te ordenen en op te ruimen hopen ze ook op een opgeruimde kast in zichzelf. Ik kreeg het laatste jaar steeds het gevoel dat ze mij wilde opruimen en al mijn spullen. En dat terwijl ik een best schone en nette man van mezelf ben."
"Stel uit tot morgen wat je vandaag kunt doen. Doe niets en wordt gelukkig."
"Tsja, iemand beter leren kennen, alsof je iemand ooit echt beter leert kennen, dat is de vraag nog maar."
"Wat is dat nu voor teenager talk ? Tok, tok, tok, je bent 40 jaar."
"Nou zeg, het is gewoon dat mensen toch veranderen en dat je soms het gevoel hebt dat je je partner beter kent dan dat zij zichzelf kent, maar ook weer niet (red: lichte opwinding en boosheid zijn bij de sprekerd waar te nemen). Ik vind dat onbeleefd en onsmakelijk als iemand zegt "o, die is zo en zo", dat is pretentieus, onbeleefd, vooringenomen en bevooroordeeld, met dat soort mensen wil ik niets te maken hebben. En juist een moeder zegt van haar zoon: hij kan nooit een moordenaar zijn." (red: rood hoofd is nu zichtbaar)
"Doe niet zo boos."
"Boos, ik ? ik ? ik ?!"
"Het is vaak zo dat als iemand anders een emotie benoemt of zoiets als "rustig" zegt, dat dat een omgekeerd effect tot gevolg heeft. Kan me nog herinneren dat iemand de hele tijd dacht dat zij wist wat ik voelde, wat werd ik daar nijdig van."
"Ja, als je je over alles ergert, dan is een relatie vaak niet meer mogelijk."
"Wat ik ook doe, ik kom om 7.00 uur in de ochtend, ik ga om 7.00 uur 's avonds weg, mensen houden zich bij de consumentenbond aan hun werktijden van 9 tot 5 !"
Even keek ik haar doordringend aan, één week eerder hadden we precies hetzelfde geheurd van Laurens Jan Brinkhorst (red: vieze ouwe man die vroeger een minnaar van haar was).
"Het is de vraag nog maar wat je allemaal uitspookt tussen 7 en 7, Klaske," zeg ik vriendelijk maar scherp.
"Precies !", zegt een bankdirecteur
"Exactly !", zegt een ander.
"De uitdaging in het 'versmarten' van systemen is vinden regisseur...aanjager: partij met klantcontact beste gepositioneerd ! Duurzaamheidscongres Utrecht; uitstekend verhaal Tiggelaar re duurzaam leiderschap, hoe motiveer je organisaties om het echt anders te doen ! (red: Klaske wilde de minnares van Tiggelaar zijn) Hamvraag: zijn de bezuinigingen ingegeven door economische noodzaak of wrok jegens intellectuele elite? Beide vrees ik... Kunst moet anders! (red: zoals gewoonlijk wordt er geen enkele oplossing gegeven en blijft het steken bij luchtfietserij, dan praat je over de grootste abstracties mogelijk en hoe kun je dan met zo'n zin "Kunst moet anders !" aan komen zetten, wat ben je dan toch een onveurstelbaar leeghoofd. Kakelegokip. Klaske wilde overigens een minnares van kunst zijn ). IDFA documentaire Blood in the mobile: werk aan de winkel om onze supply chain vrij te krijgen van conflictmineralen!" Frits Wester ! (red: daar wilde Klaske een minnares van zijn) Hans van Baalen, wat een prachtige stem ! (red: Klaske was een minnares van Hans van Baalen). Bij Mars had je een jongen in de familie die het bedrijf leidden en die leek wel een beetje op Sting, maar een beetje suffiger en dikker, had zijn minnares wel willen zijn ! Al dat geld ! Die positie ! Mensen zwammen maar wat ! We zijn allemaal ouwe hoeren, als de dood aan tafel zit ! Alex Rinnooy kan ! (red: Klaske had zijn minnares wel willen zijn) Alex Pechtold (red: Klaske had zijn minnares wel willen zijn, maar ja, ze had er al 38 gehad, vooral oude kale mannen, zoals ze met trots beweerde).
"Nou Wouter, ik geloof dat er iets grondig mis is met Klaske. Ze heeft maar 1 glas wijn gehad."
"Mens, schei uit, direct rij ik een uur terug naar Den Haag en de hele reis, ik herhaal de hele reis, gaat ze zo door ! Nja, ze doet wel eens paarse lippenstift op en ze is goed in sex, ze klaagt of zeurt nooit, gelukkig ben ik aan mijn rechteroor doof....maar zelfs in bed blijft ze zo maar kakelen..."sex buiten huhuhu", "op zijn hondjeshihihi", "zal ik je pijpen, ik noem het gewoon bij de naam, what you see is what you get". Dat doorpraten in bed gaat mij zelfs te ver, doe het gewoon, mens, denk ik dan. "Soissante neuf, ooh, ik ben dol op soissante neuf" en ik zie ineens zo'n vagina in volle snelheid op me afkomen. Mio dio, ja, ik spreek Italiaans."
"Wat wij vroeger deden bij zo iemand was de hele tijd "radiolawaaipapegaai" blijven zeggen tot ze eindelijk stil werd. Radiolawaaaipapegaai ! Radiolawaaipapegaai ! Radiolawaaipapegaai !"
Maar bejaardensex is niet bijster interessant en de aandacht voor dit betoog verslapte snel. Soixante.
Ook hoorde ik twee vaag bekende jongens van twee meter van de technische universiteit eindhoven het volgende zeggen:
"Nou ik liep daar in de gamma langs van die bijlen, ik dacht: linke soep, strak wegkijken !"
"Ja, hahaha, ik heb het ook niet zo op bijlen, ben ook een beetje een bangerd."
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN."
"Nee, he."
"Begint ie weer ?"
"DAMES EN HEREN, het was mij een bijzonder genoegen om deze genoeglijke avond te organiseren, maar ik dacht daarbij niet aan mezelf, wij zijn nu allemaal smakelijk en flink aan het eten, maar deze avond heb ik ook geregeld voor u allen om de doden aan anorexia nervosa te commemoreren, daarvoor vraag ik nu even 1 minuut stilte !"
"Ik ben trots en schaam me daarom een beetje om het te zeggen want bescheidenheid siert een mens maar mijn daad van verzet bestaat erin om elke ochtend langs het torentje te fietsen en luidkeels te zingen: there's no point in asking, you'll get no rrrreply, i'm so pretty, we're so prrretty, we're vacant, and we don't care. Vacant !" En hij vervolgt fluisterend heimelijk en steeds trotser: "Daarbij natuurlijk indirect verwijzend naar het pleefiguur leeghoofd broekie rutte en zijn schaamteloze ouwehoerachtige opportunisme."
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"Zeg Stijn, nu weet ik niets meer te zeggen. Als jij mij belt zeg je dat ook altijd. Het lijkt wel alsof jij gesprekken begint en eindigt in je eigen hoofd, bij je openingszin al ! Dat is helemaal niet zo prettig."
"Niveau treft passie."
"Al die verwijfde mobieltjes, mens, mens, mens, wat heb ik daar een hekel aan."
"Behalve als zij er 1 gebruikt."
"Of zou ik me daaraan ook gaan ergeren na 1 jaar, 1 maand ? Als ik echt gek op haar ben, dan ben ik gewoon blij met elk moment en zo'n mobieltje zal verder wel....of niet, ligt daar het begin van het einde, het begin van de dood."
Wat verderop aan tafel
"Ik was blij en opgelucht van de scheiding, dacht er ontspannen en gelukkig van geworden te zijn en dat is ook wel zo, maar volgens de tandarts zit er toch veel spanning in me, ik ben 's nacht aan het tandenknarsen."
"Oei, dat zou ik niet aan iedereen meteen vertellen, bij mij slaat het op mijn darmen, die spanning, heb hetzelfde als jij, blij, opgelucht, zie er koel en rustig uit, maar ben toch gespannen van binnen."
"Ja, dit soort dingen moet je natuurlijk nooit bij een eerste ontmoeting of afspraak vertellen."
"Nee, ik had eens een afspraak met een dichter, een kunstenaar, was wel dol op hem, toen vroeg ze of ik een muziekinstrument bespeelde, toen ik "nee" zei was ik niet meer interessant voor hem."
"Moet je ook geen nee zeggen."
"Ja, maar het is toch zo."
"Ik zou dan zeggen dat ik niet onverdienstelijk triangel speel."
"Volgens de legende stond er zo'n dwerg, 1 meter 30 schat ik, een presentatie te geven, laat hij driemaal het woord "tripartite" vallen. Ja, mijn beste, denk ik dan, jij denkt aan heel wat anders dan toxicologische stoffen in het milieu, dat tripartite heeft daar niets mee te maken !
Kijk ik zit ook al enige tijd zonder en dan ga je daar inderdaad aan denken. De onbeschaamdheid om dan zomaar dat woord tripartite herhaaldelijk uit te spreken, zo'n dwerg die komt daar natuurlijk nooit aan dus ergens ook wel weer logies dat hij tripartite blijft zeggen (red: volgens de legende)."
"Nou, kijk, ik 's avonds die tent uit en ik brul "AUFHÖREN, SIE SÖLLTEN DAMIT AUFHÖREN !". Werden ze toch mooi meteen stil, ja, ik stond daar in mijn witte badjas en ze dachten misschien dat ik een dokter was, om 3.00 uur in de ochtend nog zo hard praten, ja, die Fransers zijn autoriteitsgevoelig, he."
"Fransers ?"
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN."
"Nee, he"
"Nu is het wel genoeg geweest, lijkt me zo."
"DAMES EN HEREN, we zijn bij het nagerecht of het toetje beland. Ik hoop dat het u allen gesmaakt heeft, mij wel, maar toch zou ik van deze gelegenheid in het bijzonder even gebruik willen maken om ons alle lijken te herinneren, gestorven aan hart- en vaatziekten. Dat mag misschien ook wel na dit overdadige eten ! Dus daarom vraag ik weer even 1 minuut stilte."
"Het moet WEL GEZELLIG ZIJN !"
"Alles is hier al, maar ik hou zo van alleen zijn en denken dat het zou kunnen als het kon."
"Ja, zo ken ik er nog wel een paar, brutale aap dat jij d'r bent."
"Een vriend vertelde mij dat hij veel dames in bed had gekregen door alcohol, ik vertelde dat aan een knappe dame en ze zei tegen mij, "ja, ik drink sinds een maand geen alcohol meer en nu vind ik mannen helemaal niet meer leuk".
"Ah, daarom verdragen wij elkaar nog", zei een ouder echtpaar aan tafel volgens de legende.
"Nou, ik liep daar door de stad, glamourous als wat, lange jas, blond haar, zwarte baard, ik werd door iedereen bekeken als van hee, daar loopt iemand, ik voelde me glamour, ik was op en top galmour en toen, huuup !, au ! godverdomme !, sodemieters !, au ! onderuit over wat herfstige bladeren of zo, kreupel als een oude man vervolgde ik mijn weg, pijn aan mijn heup, van de top naar beneden gevallen in een fractie van een seconde, alle glamour was weg."
"Ik doe toch wel heel veel voor het uiterlijk en hoe ik overkom, met fietsen, gaan we fietsen, doe ik speciaal mijn fietskleding aan, voor tennissen, ik mijn tennisoutfit aan, was al naar buiten gelopen, genietend van die mooie witte kleren en toen deed mijn moeder het raam open en zei: "Valentine, Valentine !, je bent je tennisracket vergeten !"
"I was born in a system that doesn't give a fuck about you and me. Een produktiefactor, dat ben je, niets meer, niets minder."
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"De legende gaat dat ik na het sporten een koffie verkeerd drink en toen kwam een verlegen niet erg knap meisje op mij af "hoe ging het ?" Misschien ga ik de volgende keer een afspraak met haar proberen te maken. En er was ook die knappe dame die zei: "ja, toen jij voorbij kwam ging ik me extra uitsloven, natuurlijk !" En die lange Birgit Donker lookalike toen ik een presentatie hield die op me afkwam, die ik daarna verward bij de uitgang zag staan. Enne die foto van Rosan Hollak met die prachtige volle rode lippen. Dan kantelt zo'n dag ineens, was wat somber opgestaan van het harde werken tijdens een verhuizing, de derde meest stresserende gebeurtenis na dood en scheiding, en dan heb ik het niet eens over een hypotheek en verkoop die niet rond leken te komen, financiële stress, maar gelukkig lukt het, voelde me toch even oud worden en dan het licht van dames. In het licht van dames is het leven goed. Mooi."
"Ja, als een dame een gebaar van genegenheid of toenadering maakt "tu m'attends ?", "Derde keer elkaar zien, nodig jij mij uit ?", dat is goud of zilver in het leven, ik vind zilver mooier (red: volgens de legende)."
"I have to admit, it's getting better. Getting so much better all the time."
"Mijn dochter van 9 schreef een liefdesbriefje "ik ben gelukkig als jij gelukkig bent."
"Mijn zoon van 9 schreef een liefdesbriefje "ik leef als jij leeft, ik ga dood als jij dood gaat."
"Ben ik dan een goed opvoeder als ik zeg dat je zelf moet leven en gelukkig moet proberen te zijn en dat een ander hooguit, of dat het heel mooi meegenomen is, als een ander een welkome aanvulling is, dat je vrolijk wordt als je aan de ander denkt en bijna altijd blij als je hem of haar ziet ?"
"Nee, ja, vind van wel."
"Volgens mij heeft Harry Mulisch al die boeken geschreven om zich te laten fotograferen door Rosan, wat staat hij daar trots, blij en tevreden te kijken dat hij op de korrel genomen wordt door zo'n knappe dame. Daarvoor heb ik het gedaan. Voor de foto van Rosan."
"Ik hou er niet van om gefotografeerd te worden."
"Ik ook niet, maar ja, Rosan achter de camera en daar weet ze bovendien alles van, fotografie. Dat zo'n prachtige schitterende vrouw je bewondert of je verhalen en je (schrijf)stijl waardeert, dat is het hoogst haalbare voor een mens."
"Het moet WEL GEZELLIG ZIJN !"
"Alle verongelijkte ontevreden mensen uit mijn leven bannen."
"Nou, dus ik denk wat zit er nu in mijn anus ?"
"Alle hollewaaien, alle krankzinnige directeurs en directrices, eenieder die denkt autoriteit te hebben, eenieder die op grond van vermeende superieuriteit praat uit mijn leven verbannen, ze nooit meer zien."
"Ja, dan blijven er weinig meer over."
"Valt toch weer mee, ruim de helft van de afdeling waar ik werk, ik schat dat ik 7 van de 10 mensen wel waardeer en er zit altijd goeds en slechts in iemand."
"En jij, hoe denk je dat ze jou zien ?"
"Een koele, afstandelijke, een buitenbeentje, maar toch mag de meerderheid me wel, ze herkennen eenzaamheid, het introverte, vreemde humor, rust, stilte, nooit praten tijdens het eten."
"Moet je toch weer weg door die K. bestuurders, juist die foute lui die je nooit meer wil zien."
"Het leven is tragisch."
"Maar wat ben ik blij dat jij al een beminde hebt want alles is hier al en ik hou zo van verlangen en ik hou zo van alleen zijn en ik hou zo van het denken dat het zou kunnen als het kon (red:volgens de legende)."
"Dat valt vies tegen."
"Wat een kakmadam."
"Nee maar die is gek."
"Wat moet ik daar nou mee ?"
"Hoe gaat het zijn gangetje."
"Wat heb ik daar aan ?"
"Wat laat een afwijzing, soms niet eens direct maar door zo´n toevallig gehoord zinnetje als "dan hou je Gerrit toch als minnaar aan," je verweesd, koud en eenzaam achter.
"Arme kerel, en dat terwijl ze een man heeft, ook een beetje jou laat merken dat ze je wel leuk vindt en dan heeft ze al een soort minnaar, ja, dat is akelig."
"Ach, ik was er in 1 nacht overheen, dat is het voordeel van het nadeel...en bij mij werkt het ook zo."
"Baaaalen."
"Begrijp me niet verkeerd maar het is toch wel dat je denkt potverdorie."
"De billenkin !"
"Zie hem de laatste tijd weer vaker, de billenkin. Barnas heeft zo'n kuiltje in haar kin en dat schijnt 1 van de zeven schoonheden te zijn maar een spleetje is....billen."
"Heb af en toe zin om zo iemand met een billenkin of een dwerg schaterend op de schouder te slaan en te roepen, nou, daar ben je goed mee in de aap gelogeerd, maar vertel eens, hoe voelt dat nou en hoe gaat het nou."
"Al die harde stemmen, word daar soms helemaal akelig van of in ieder geval ongemakkelijk, dat geschreeuw."
"Ik heb geen zin."
"Niet altijd elke dag beginnen met "ik heb geen zin", als we samen naar werk toe gaan, daar krijg ik ook een slecht humeur van (red:volgens de legende)."
"Legendarisch was de zin "Ik werk achter de kassa in de Konmar !", en ze beende driftig weg. Toen ik in Brussel in het uitgaansleven voorzichtig gesprekjes aan probeerde te knopen werd er welwillend en belangstellend naar mij geluisterd. Die zin van de kassa kreeg ik als eerste te horen in Den Haag. Was toch enigszins een cultuurshock. Ik hou niet van veralgemeniseren, maar in Brussel leken de dames toch wat vriendelijker, milder, liever en in Den Haag harder, snauwerig (red: volgens de legende)."
"Nou, ik denk wel eens geheimzinnig stiekem hoe spannend dat zou zijn. Maar laat ik deze ondeugende gedachte verder voor me houden....hoewel er wel heel veel uit voortkomt, nou ja zeg kun je je voorstellen hoe spannend dat zou zijn ?"
"Dat mens is staaapel mesjogge ! Hoorde je dat ? Een tante van 10 jaar ouder die zo tegen je praat ! Dekking ! Wegwezen ! Met krankzinnigheid en waanzin moet je niets te maken willen hebben !"
"Nee, dat is inderdaad een malle, en maar tokken over duurzaam en duurzaamheid...zou dat haar angst voor de dood zijn en dan komt ze met allemaal van die allang bekende dooddoeners aan dat schepen veel vervuilender zijn dan vliegtuigen en auto's, het is gewoon haar angst voor de dood, dat de hele tijd snateren over duurzaam, net zoals dat alles anders moet, echt zo gek als een deur, het gaat alleen maar om ik, ik, ik, heel haar redeneren en praten draait om "ik", één grote of juist kleine egotrip, die malle madam van vodafone....en ze is de enige niet, hoe hoger hoe gekker, vaak, met hun misantropische geldpraatjes, ach man, die vieze bolkestein, je zou verwachten dat de dood van zijn zoon hem een klein beetje bescheidenheid....maar niets, niets, niets...hoe vreselijk is dit alles. Wat een vreselijk mens, superieuriteit, egoisme, gastronomie en rechts tennisweer, laat de polen maar komen, heuheuheu, ze kunnen nog heel wat aan mijn villa opknappen, heu, heu, heu"
"Met slechte mensen gaat het altijd goed."
"Good guys go first."
"Halfhoge hakken, een dunne zomerjurk, stevige stappen met als gevolg prachtig trillende billen."
"DAMES EN HEREN, DAMES EN HEREN, we naderen het eind van de avond met die lekkere koffie of thee, misschien nog een enkel kersenbonbonnetjes of chocolaatje erbij, toch zou ik graag nog even 1 ogenblikje vragen voor...voor....voor....zeker ook voor het bedienend personeel en de kok die ons zo geweldig door de avond geloodst hebben, maar in dit geval wil ik graag alle overledenen in herinnering brengen. 1 minuut stilte !"
"Heb soms van die vervelende obsessieve gedachten dat er zo'n 2 of 3 dagen de hele tijd Rosan rozen rode mond door mijn hoofd gaat. Vreselijk irritant zoiets, de hele tijd zo'n foto of zin of beiden in je harses of het gezicht en de sex van iemand."
"Weet je waar ik nou het meeste moeite mee heb in het leven, de waan van verliefdheid of liefde, de verbeelding en de werkelijkheid, dat je soms 3 maanden in je verbeelding met een dame naar bed gaat en opstaat....en dan zie je haar de volgende dag op je werk en daar ben ik dan weer wel neutraal....of dat na twee weken, 1 dag, 3 maanden, 14 jaar je het opeens heel anders ziet allemaal...de liefde of verliefdheid zijn krankzinnig, waanzinnig, een waan, gekheid.....ik zou mede daarom bijna pleiten voor het afschaffen van het huwelijk....hoewel, niemand is natuurlijk verplicht om te trouwen en soms werkt het ook wel, hoewel je jezelf en je partner altijd wel een beetje voor de mal houdt...in ieder geval is dat het meest ingewikkelde in het leven."
"Ja, ja, ik kan me nog de eerste keer herinneren, een zeer knap meisje, waarvan mijn vader zei dat ze zeldzaam rijp was voor haar leeftijd, ze had veel haar op haar onderarmen, zou ze soms afstammen van een aap ?....maar haar feromonen, als ik maar met haar danste en haar rook, dan was er al sprake van een....hoe zal ik dat nou eens beleefd zeggen bij dit diner....een hard on, sorry (red: piepte hij)....en toen het de eerste keer gebeurde, naar binnen en floep, leeg en hoe wonderbaarlijk knap ze ook was, het deed me echt aan de apen denken, zo beestachtig, zo dierlijk, dan merk ik toch dat ik een gereserveerde afstandelijke intellectuele figuur ben. "Ja, zo kun je wel van alles een probleem maken," is me wel eens toegevoegd. En inderdaad, zo is het, ik kan van alles een probleem maken. Je ziet het mij vaak niet aan. Men denkt dat ik door het leven ga als iemand die zich maar liever niet te veel problemen maakt en daar wonderwel in slaagt. Nou, maar zo is het niet hoor. In mijn hoofd wordt het vraagteken steeds opnieuw uitgevonden. En het komt maar zelden voor dat er een lampje gaat branden."
.
Subscribe to:
Posts (Atom)